Wenz is een mooi mens

Kwetsbaarheid en kracht. Dat zijn de woorden die in mijn hoofd blijven liggen als alle gedachten weer zijn opgestaan. Ik zie een filmpje van een creatieve vrouw die de spanning erin weet te houden. Zwart-wit beelden, alweer van een paar jaren geleden, een vervreemdende taal die lijkt op Zweeds met een Russische tongval. En toch blijf je kijken en luisteren. Niet dat de woorden via je oren binnenkomen, je moet je ogen, je hoofd en je hart gebruiken om haar te verstaan. Hier zit iemand met lef. Iemand die een omgekeerd klaaglied reciteert – die je waarneming verandert, je ontwapent met een kinderlijke lach die met regelmaat onbevangen tussen de onverstaanbare klanken doorbreekt. Het is een spel, maar niet zomaar een grapje – er is wel degelijk heel goed over nagedacht.

Ik versta er geen woord van, maar begrijp haar volkomen

Nooit draag ik make-up, maar waar en wanneer speel ik een rol? Tegenover wie durf ik mezelf echt bloot te geven – waar kan ik kwetsbaar zijn, geraakt worden en elke schijn verliezen? ‘Uiteindelijk heeft een mens alleen zichzelf te bieden, dag na dag.’ De woorden komen eruit alsof het een terloopse gedachte betreft, maar als je het mij vraagt mogen ze in steen gebeiteld worden. Ik versta er geen woord van, maar begrijp haar volkomen. Ik heb haar juist vannacht gevraagd: ‘Hoeveel mensen zouden er op hun ava lijken?’ Gevolgd door een andere vraag: ‘En welke bio’s mogen we geloven?’ Lees even mee (van onder naar boven):

Gelukkig zijn we meer dan een paar regels mens

Alleen die zin. Je ziet iemand en je hebt je oordeel klaar. Je hoort een stem en denkt dat je al iets kan vinden van een man of een vrouw. Maar mensen zijn zoveel meer dan hun verpakking.  Als je een ander filmpje van Wenz bekijkt – een handgeschreven sprookje op eigen vel – dan ontdek je het verlangen dat te klein is om direct in je hart te komen en ruimte moet krijgen om groter en sterker te worden. ‘Ik heb al vele verlangens in frustratie zien veranderen’ – een zin die rondzingt. Je denkt met haar: het zal mij niet gebeuren, ik leef nu, ik ben niemand anders dan mezelf – ik zal vrij zijn, m’n hart uitstorten, slingers ophangen en ballonnen opblazen – niet te lang nadenken over wat mensen allemaal van mij denken. Ze doen maar – dit is wie ik ben, dit is alles wat ik te delen heb en dat is niet onbeduidend. We doen ertoe.

Er moet iets groeien in ons licht

Ik volg veel mensen via Twitter. Er zijn er die het een vreemde hobby vinden, maar ik denk dat zij niet in de gaten hebben dat ik niet van techniek maar wel van mensen houd. En ik kom gelijkgestemden tegen – mensen die zich creatief moeten uiten vanuit een innerlijke drang. Hun woorden vallen op tussen het gekeuvel, hun uitingen zijn origineler, gekker, leuker, gewaagder en authentieker. Ze vragen zich waarschijnlijk ook stiekem af of ze niet te mededeelzaam zijn. Ze hebben het verlangen om gezien en gehoord te worden, niet uit ijdeltuiterij (nou ja vooruit, dat ook een beetje) maar omdat een zingende vogel voor iemand z’n best doet en zonnestralen stevig balen als ze zinloos in het koude heelal moeten verdwijnen. Er moet iets groeien in ons licht – al is het maar een stil verlangen.

Met terugwerkende kracht jezelf zijn

Umberto Eco schreef bewust een moeilijk boek. Het staat in veel boekenkasten maar de vraag is hoeveel mensen het echt gelezen hebben. De naam van de roos. Gelukkig is het verfilmd, anders hadden veel mensen echt niets meer dan de titel gekend. Soms moet je een verpakking kiezen die een zekere bescherming biedt. Gebruik wollige woorden of kies voor heel veel tekst. Maak het de lezer, de kijker of de toehoorder niet te makkelijk – ze mogen best wat moeite doen om je te leren kennen. Het hoort bij het spel van aantrekken en afstoten en wie dat niet beheerst is niet fijngevoelig genoeg om blootgesteld te worden aan jouw gedachten en emoties. Wie nu nog leest, mag binnenkomen. Wie afgehaakt is, zal niet weten wat hij of zij mist want hetgeen ontbreekt kan nooit geteld worden.

Initiatie

Ben je er nog? Umberto Eco schreef in zijn naschrift (afzonderlijk uitgegeven):

‘Nadat mijn vrienden van de uitgeverij het manuscript hadden gelezen, suggereerden ze mij om de eerste honderd bladzijden in te korten, die zij zeer inspannend en zwaar vonden. Ik twijfelde geen moment, dat weigerde ik, want, zo beweerde ik, als iemand de abdij wilde binnengaan en er zeven dagen wilde leven, moest hij er het ritme van accepteren. Als hij er niet in slaagde, zou hij nooit in staat zijn het hele boek te lezen. Dus de eerst honderd bladzijden hadden de functie van een boetedoening, een initiatie, en wie daar geen zin in heeft, jammer, die blijft maar aan de voet van de heuvel.’ *

Wie mag er in jouw ziel kijken?

Als je iemand wilt leren kennen moet je oprecht belangstelling hebben en een beetje moeite doen. Vooral als het een artistiek iemand is. Luister niet naar het Russische Zweeds, laat je niet van de wijs brengen door zwart-wit beelden, laat je verrassen en bewaar je geduld. Kijk naar iemand die een overwinning behaalt door met terugwerkende kracht zichzelf te zijn. Kijk ook eens naar die beelden als in een wazige spiegel – hoe ver durf jij te gaan? Wie mag er in jouw ziel kijken? Wat doet het met je als je ongehoord, ongezien en onbegrepen blijft?

Wenz, je bent een mooi mens. En iedereen die de moeite heeft genomen dit te lezen en jouw filmpje te bekijken verwijs ik graag door naar je blog. We zijn nu onder elkaar, je bent veilig.

* Umberto Eco  – Naschrift bij de Naam van de roos – blz. 53. Amsterdam 1984, Bert Bakker

Een gedachte over “Wenz is een mooi mens

  1. Wat een prachtstuk zet je daar neer Paul. Ik zou bijna zeggen dat ik er stil van word, maar zo zit het nu juist niet: ik durf er juist van te leven. 🙂

    Je hebt prachtig verwoord wat we allemaal aanvoelen: ‘Soms moet je een verpakking kiezen die een zekere bescherming biedt.’ En juist als je daar doorheen kunt lezen, voelen, weten – dan kom je bij de essentie.

    Dankjewel voor je mooie woorden, en wat fijn dat mijn filmpje ter inspiratie diende hiervoor!

Zeg iets terug op Vrijspraak

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s