Valentijn – het bekijken en overdenken waard

Vannacht schreef ik de blogpost over Valentijn de Hingh – naar aanleiding van haar ‘indrukwekkende verschijning’ bij De wereld draait door. In die blogpost heb ik een link opgenomen naar de uitzending en een link naar de documentaire van Hetty Nietsch. Ik ontdekte dat de documentaire ook in 4 delen op YouTube staat. Denk niet: dat is geen onderwerp voor mij, neem de moeite en de tijd om deze documentaire te bekijken (zoals ik dus inmiddels ook heb gedaan) en – als dat nodig is – stel je  oordelen bij. Ik verwijs ook naar de comments bij de vorige blogpost en de reacties op mijn Facebook page. Tijdens het bekijken van de filmpjes op YouTube kwam ik ook deze aflevering tegen van het programma WZJD waarin Joppe de hoofdpersoon is. Er is ook een prachtige documentaire over Joppe gemaakt door de NCRV.

11 gedachten over “Valentijn – het bekijken en overdenken waard

  1. Interessante video. Wat kunnen die kinderen zich goed verwoorden. Is dat vlaamse TV? Op een gegeven moment komt dan toch de vraag over ‘het’ geloof. In deze tijd is dat natuurlijk de islam. Hoe zou dit gegaan zijn als een christen zo geantwoord had? Waarschijnlijk zou er heel anders gereageerd zijn in de studio.
    Veel van dit soort operaties gebeuren in het VU Ziekenhuis. Ze waren misschien wel de eersten in Nederland. Er zijn ook andere verhalen en voorbeelden waar het dubieus is en/of misgegaan (spijtoptanten). Die hormoonbehandelingen doen natuurlijk ook heel wat met je. Ik ben bang dat christenen hiet niks over mogen zeggen ‘op straffe van’, maar dat moslims al snel respect krijgen voor hun oer-conservatieve standpunt.
    Ik vind dit een moeilijk onderwerp, zeker ook op het punt van het aangaan van relaties na de operatie. Dat je een mix bent en moeite hebt met wie je van binnen en van buiten bent, kan ik best volgen, maar hoe gaat het dan met de liefde daarna? Heeft dat ook gevolgen voor ‘onze’ visie op homoseksualiteit. Daar heb je immers ook een mix van het een en het ander, maar dan weer anders.

    1. Zie mijn reactie hieronder. Maar dit nog: uiteraard heeft dit ook gevolgen voor je visie op homoseksualiteit. Ten onrechte wordt nog vaak gedacht dat het hierbij om een ‘keuze’ of om ‘aangeleerd gedrag’ gaat, terwijl er naar mijn mening echt sprake is van een oriëntatie die deel is van je genetische pakketje, of mooier gezegd – van je unieke persoonlijkheid en identiteit. Als het een keuze zou zijn, zouden velen er echt niet voor kiezen, je krijgt immers met veel weerstanden en vormen van afwijzing te maken omdat je niet in het ‘gangbare patroon’ past. Dat geldt ook voor de kinderen in deze documentaires. Ze moeten heel dapper en standvastig zijn, maar betalen ook een hoge prijs voor hun zelfacceptatie en ‘coming out’. En ja, vanzelfsprekend werkt dit ook door in partnerkeuzes. Ik zou geen mens het geluk van een levenspartner willen ontzeggen.
      De documentaire is Nederlands – geproduceerd en uitgezonden door de NCRV. Ik ben het met je eens dat de kinderen opvallend goed en verstandig praten over dit lastige onderwerp. Als ze zich wat ongemakkelijk voelen, wordt er ook niet lacherig op gereageerd. Ze vinden het ‘vreemd’, maar zijn heel gauw bereid om over te gaan tot acceptatie. Volwassenen komen met allerlei bezwaren en bedenkingen, kinderen staan meer onbevangen in het leven – denk ik.

  2. Spijtoptanten zijn er amper, nog geen 1% en alle bekende spijtoptanten hebben altijd met een bekering tot een of andere charismatische beweging te maken. Als je me niet gelooft mag je ook op m’n link klikken voor inmiddels verwijderde Different-propaganda.

    @spoorzoeken Er zijn nog altijd meer christenen dan moslims dus stel je niet zo aan.

    1. Dank voor de link. Na het bekijken van de documentaires over Valentijn en Joppe heb ik moeite met de benadering van Tot Heil des Volks. Jij stelt dat het ‘propaganda’ is, maar ik denk dat deze mensen oprecht zijn in hun verlangen anderen te helpen maar dat zij op basis van hun bijbelinterpretatie niet in staat zijn homoseksualiteit en transseksualiteit te accepteren. Ik vrees dat er vanuit het gezichtspunt ‘God kan geen fouten maken’ verkeerde conclusies getrokken worden. We weten dat er op tal van gebieden, zeker niet alleen seksueel, ‘afwijkingen van het gangbare’ zijn. Vaak accepteren we dat dan gewoon (het is dan bijvoorbeeld een ‘afwijking’ die geen problemen oplevert of het betreft situaties waarbij het medisch gezien niet mogelijk of niet wenselijk is om deze te veranderen – ik denk aan lichaamslengte). In andere gevallen wordt er gekeken of er door een medische ingreep een (kosmetische) uiterlijke verandering mogelijk is (denk bijvoorbeeld aan een neuscorrectie) die ervoor kan zorgen dat iemand er voor zichzelf en anderen ‘beter uit ziet’. Ik denk dat er maar weinig mensen zijn die daar bezwaar tegen maken. Soms zal er denk ik sprake zijn van een ‘vertekend zelfbeeld’ (denk bijvoorbeeld aan mensen die menen dat ze te dik zijn, terwijl daar feitelijk geen sprake van is). Hoe dan ook, het lijkt mij belangrijk om de eigen beleving van de betrokkene als uitgangspunt te nemen, tenzij het heel duidelijk is dat deze persoon niet in staat is om een juist beeld van zichzelf te vormen (vanwege een psychische stoornis of verstandelijke beperking). Artsen en hulpverleners dienen hier natuurlijk zeer zorgvuldig mee om te gaan.
      Op een punt lijken de schrijvers van dit stuk wel wat steun te krijgen van Valentijn. Ik doel op de uitspraak die zij deed in DWDD over de gevolgen van de geslachtsveranderende operatie. Ze had daar kennelijk meer van verwacht, of begrijp ik haar verkeerd?

  3. @spoorzoeken – ik vond dat de moslim jongen netjes mocht vertellen wat de houding vanuit zijn geloof / cultuur zou zijn en de reactie van Joppe was mooi: begrip voor het standpunt vanuit zijn levensvisie, maar ze was het er duidelijk niet mee eens. Zelf geloof ik niet dat de interviewer anders gereageerd zou hebben als daar een orthodox christen had gezeten met vergelijkbare bezwaren. Opvallend hoe wijs deze kinderen al zijn – soms zou je willen dat volwassenen zo eerlijk en open zouden praten over hun gevoelens en opvattingen.

  4. Wat een geweldige sterke meid is Joppe, zoals ze zich kwetsbaar op durft te stellen in het programma. En in je eerste week op de middelbare school vertellen dat je geboren bent als jongetje!

    Ik vond het moeilijk om te horen hoe afwijzend er vanuit een moslim-achtergrond gereageerd zou worden in een soortgelijke situatie. Voor een kind uit die achtergrond wordt het nog moeilijker om dit proces te doorlopen. Als een lichaam in de pubertijd verandert, is dat niet meer om te keren. Het is dus nogal wat als je voor je kind kiest dat medicatie met pubertijd-remmers niet kan. Dat je dan bovenop al je onzekerheden ook nog je familie en sociale omgeving kwijt raakt als je toch van sekse wil veranderen… heftig.
    Ik besef dat ook ik als moeder iedere dag van alles voor mijn kinderen kies. En dat die ouders het welzijn van hun kinderen ook als top-prioriteit hebben. Maar ik blijf het moeilijk vinden.

    Het is voor mij onmogelijk om me echt voor te stellen hoe het voor Joppe moet zijn. Ik heb respect voor de manier waarop zij er mee omgaat. En hoe de mensen in haar omgeving ermee omgaan. Heerlijk voor haar dat ze goede vriendinnen heeft.

  5. @Paul e.a.
    Ik denk niet dat veel christelijke hulpverleners (nog) denken dat homoseksualiteit zomaar aangeleerd gedrag is. Gek genoeg wordt dat (niet door die hulpverleners) bij vrouwen vaak eerder verondersteld. Ik vermoed dat beiden (aangeboren- en aangeleerd gedrag) voorkomt en waarschijnlijk een scale aan variaties daar tussenin.
    Natuurlijk is de schepping niet meer volmaakt. En dat niet alleen ‘direct’ door de zondeval. Gezegd wordt dat de veel voorkomende genderproblemen bij ijsberen wordt veroorzaakt door milieuvervuiling. Rond de Maasstad worden aantoonbaar meer jongetjes met plasbuisproblemen geboren. In het milieu zitten tal van hormoonstoffen uit de bio-industrie (nou ja, zoiets). Al die ellende heeft effect op de ontwikkeling van het ongeboren kind en veroorzaakt tal van ontwikkelingsstoringen.
    De vraag vanuit christelijk perspectief heeft er mijns inziens mee te maken of, hoe en wanneer je een ralatie aan kan/mag gaan, zonder het scheppingsmodel van man en vrouw geweld aan te doen. Dat wordt hier -en overal in Nederland- dus steevast met (ver)oordelen verward, maar het feit dat mensen na een authentieke bekeringservaring met die vraag komen te zitten, maakt duidelijk dat die vraag niet eenvoudigweg kan worden afgedaan, als zou dat aan die charismatische clubs liggen. Dan neem je de nieuw ontstane hulpvraag niet serieus. Je moet m.i. ook kunnen accepteren dat er een nieuwe gewetenskwestie ontstaat op grond van een verandering in denken en ervaren;dat overigens NIET zomaar is aangeleerd. Of, simpel gezegd, bepaalt de Nederlandse samenleving voor die 1% dat ze nu pas echt fout zitten?

    1. @Spoorzoeker Hoe betrouwbaar deze bron is, kan ik moeilijk inschatten, maar dit vond ik op http://www.transman.nl/nieuws_bericht.php?p=444
      “Volgens het artikel hebben 5 mannen of vrouwen die zich tot het andere geslacht hebben laten ombouwen, daar achteraf spijt van. Op een aantal van 3500 operaties in een periode van 30 jaar geen slechte score!” Als voorname reden van spijt wordt aangegeven dat dat negatieve reacties uit de omgeving zijn.
      Het lijkt me wat mager om op basis van deze aantallen de conclusie te trekken dat een bekeringservaring zorgt voor spijt. Bovendien blijft de vraag: Is het de bekeringservaring of zijn het de negatieve reacties van de omgeving die zorgen voor spijt?

      Op http://www.genderdysforie.com is een heleboel achtergrondinformatie te vinden.

      Op refoweb stond er ook nog een stukje over.
      http://www.refoweb.nl/vragenrubriek/14496/hoe-moeten-we-denken-over-transseksuelen2c-in-bijbels/

  6. @Vera van Haarlem
    Bedankt voor de links en reageren. Ik zal e.e.a lezen. Hierboven zag ik dat Petra met die 1% kwam. Ik ging daar gewoon op door, meer niet.
    Ik heb zelf geen onderzoeksgegevens opgezocht. Ik vind dit allemaal ook erg moeilijke materie. Die kinderen op de filmpjes komen bijvoorbeeld erg overtuigend over. En kinderen zijn authentiek en onbevangen. Maar om uitspraken te kunnen doen, vind ik dat je bekeerde mensen, d.w.z. die met een persoonlijk geloofsgetuigenis, aan een wetenschappelijk onderzoek moet onderwerpen. En ja, de omgeving speelt vast ook een belangrijke rol.

    Als christen vind ik het belangrijk te vernemen wat de Heilige Geest in een specifieke situatie openbaart. Voor iemand die geen christen is, staat die bron niet zo duidelijk tot zijn/haar beschikking. Ik begrijp heel goed dat ‘de wereld’ daar geen boodschap aan heeft. Dat maakt het allemaal zo moeilijk, omdat we (ik althans) het sowieso over twee koninkrijken hebben, met verschillende wetmatigheden en principes als het om ‘verandering’ gaat. Dat heeft niets met een oordeel te maken, maar meer met roeping, denk ik.

    1. @Spoorzoeken Thx voor je reactie. “Als christen vind ik het belangrijk te vernemen wat de Heilige Geest in een specifieke situatie openbaart.”
      Dat vind ik heel mooi. Laten we eerst iemand maar werkelijk leren kennen en aan God vragen of en wat en hoe we iets voor diegene kunnen betekenen. Dat betekent luisteren, naar de ander en naar God. Voor mezelf gesproken kan ik stellen dat dat een uitdaging is.

    2. @Spoorzoeken
      “Als christen vind ik het belangrijk te vernemen wat de Heilige Geest in een specifieke situatie openbaart.”
      Er zijn ook vele transseksuelen met een religieuze achtergrond of andere levensovertuiging. Ik behoor zelf niet tot die groep, dus ik kan niet uit eigen ervaring vertellen. Maar ik heb wel met veel mensen gesproken en kan je vertellen wat ik hierover heb gehoord.

      Voor sommige religieuze transseksuelen vormt hun levensovertuiging een probleem. Ze zijn bang dat ze iets (gaan) doen wat hun god niet kan goedkeuren. Of ze denken dat hun god dit zo bedoeld heeft, als een soort opdracht, en dat het niet de bedoeling is dat zij de situatie veranderen.
      Het komt ook voor dat ze het voor zichzelf en hun god goed kunnen verantwoorden, maar dat hun geloofsgemeenschap het anders ziet. De dominee, pastoor, rabbijn, imam, etc. kan niet in deze keuze meegaan en/of de gemeente vindt het een onjuiste keuze. Dat brengt een gelovige transseksueel toch in een dilemma: samen met hun god, maar zonder de sociale omgeving die je altijd hebt vertrouwd en die je nu alleen laat staan.

      Voor andere religieuze transseksuelen biedt hun levensovertuiging juist een verrijking. Ze halen kracht, warmte en liefde uit hun geloof. Ze voelen dat hun god naast ze staat en dat biedt een grote steun op de momenten dat ze het moeilijk hebben.
      Als de dominee, pastoor, rabbijn, imam, etc. en de geloofsgemeenschap hun keuze ook steunt, dan is de situatie nog veel beter. Dan kun je erover praten op momenten dat dat nodig of prettig is.

      Het komt ook voor dat ze transseksuelen zelf er niet helemaal over uit zijn wat hun god ervan zou vinden. Maar dat een gesprek met hun dominee, pastoor, rabbijn, imam, etc. hen laat zien dat het goed is, ongeacht wat hun keuze wordt. Dat kan mensen net het vertrouwen geven wat ze nodig hebben.

      Kortom, verschillende mensen hebben verschillende ervaringen. Een van de factoren die hierin meespeelt, is de religieuze gemeenschap waartoe iemand behoort.

      Vorig jaar juni was er een interessante bijeenkomst rondom het thema transgender en religie. Een verslag hiervan is te lezen op Transman.nl: http://www.transman.nl/nieuws_bericht.php?p=947.

Zeg iets terug op Vrijspraak

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s