“Why I hate religion and love Jesus”. Een clip die scoort met eigen doelpunten.

Een schot voor open doel is heerlijk, maar niet als het je eigen goal betreft. Deze clip is me al door verschillende mensen onder de aandacht gebracht – er is geen ontkomen aan. Meestal wordt waarschijnlijk gedacht dat ik ook enthousiast zal reageren op de boodschap, alleen een enkeling vroeg mij of ik geen bedenkingen bij deze clip had. Die enkeling was mijn Vlaamse vriend Rob Allaert (niet te verwarren met Rob Allart, voormalig voorganger van Berea). Rob is vanuit de evangelische stroming gestapt in een heel oude rivier: die van de Rooms-Katholieke kerk. Daar is moed voor nodig, zeker in deze tijd. Wil je nog wel geassocieerd worden met ‘een kerk in opspraak’? Of is dit nu juist een mooie gelegenheid om je katholieke geloofsgenoten de rug toe te keren en met een ‘better than thou attitude’ te verkondigen dat je ‘altijd al geweten hebt dat die kerk niet deugt’? Kijk eens naar dit clipje en prik eens door de gelikte presentatie en vloeiende woordenstroom heen. Zit je misschien te kijken naar een paar schitterende eigen doelpunten? Ik denk van wel.

Schijntegenstelling

Ik geloof dat ik het ooit in een tweet van las Nico Dirk van Loo: “Gelukkig ben ik niet als die farizeeën. Oeps.” Dat zou ik de enthousiaste maker van dit filmpje ook willen toevoegen. Hij weet zeker dat hij van Jezus houdt, en net zo zeker dat Jezus een hekel aan ‘religie’ heeft. Denk daar eens over na. Is het waar? Heeft Jezus een hekel aan religie? Als je beweert dat Jezus een hekel heeft aan schijnheiligheid, lege vormen, genadeloze scherpslijperij en een dubbele moraal – dan sta ik aan je kant. Maar wie met de Bijbel in de hand beweert dat Jezus een hekel heeft aan godsdienstige gewoonten, tradities, gebruiken en instellingen – die heeft volgens mij niet goed gelezen. Je kunt dit onderscheid niet zo botweg maken: ‘het gaat niet om religie, maar om relatie’. Het klinkt lekker, maar het is een simplificatie want het gaat om religie én relatie. Hier wordt een schijntegenstelling gecreëerd. Als religie (het woord is afgeleid van religare – Latijn voor ‘verbinden’) betekent dat je streeft naar herstel van de verbinding tussen God en mensen en tussen mensen onderling, dan kan dat toch moeilijk verwerpelijk gevonden worden. Ik geloof niet dat Jezus oprechte religie haat: mensen moeten het doen met het licht dat hen gegeven is. En ik geloof al helemaal niet dat Jezus een hekel heeft aan spirituele zoekers die actief naar verbinding verlangen en zich daarvoor inzetten.

Het is niet aan mij om te zeggen wie er het kanaal van zuiver water beheert

Als christen geloof ik dat de gewenste verbinding het initiatief van God zelf is – Hij die in Christus (Immanuel = God met ons) tot ons gekomen is, aan ons gelijk werd en ons ook onderling met elkaar verbonden heeft. Uit de groep eerste volgelingen is een brede waaier van stromingen en richtingen ontstaan die zich allemaal op de een of ander manier verbonden weten met de Bron. Er zitten zeker troebele stroompjes en drooggevallen beekjes tussen, maar het is niet aan mij om te zeggen wie er het kanaal van zuiver water beheert en welke beweging het nodige vuil in het meanderende rivierwater meevoert.

Verdieping en vervulling

Er is van alles aan te merken op ‘de kerk’ en op ‘religie’. Er zijn veel misstanden. Je stapt in een lelijke valkuil als je denkt dat jij gevrijwaard bent van gebrokenheid en onaangetast door zonde. Het zijn juist de mensen die zich realiseren dat zij zelf onderdeel van het probleem zijn, de gebrokenen, de treurenden, de mensen met berouw – die genade kunnen ontvangen. Het is ongepast om jezelf boven andere gelovigen en zoekenden te verheffen en te beweren dat jij het gelukkig (eindelijk) goed begrepen hebt en dat je – samen met alle haters van het geloof – een hekel hebt aan religie ‘omdat Jezus religie haatte’. Jezus haatte schijnheiligheid, uiterlijke vroomheid zonder innerlijke integriteit. Jezus had geen hekel aan mensen die ‘godsdienstig’ waren en Hij distantieerde zich niet van religieuze vormen en gebruiken. Hij sloot juist aan op die vormen en gebruiken en verdiepte en vervulde deze.

Je kunt niet naar believen shoppen in de kerkgeschiedenis en ‘de goede’ dingen voor jezelf claimen terwijl je geen verantwoording neemt voor ‘de slechte’ zaken

Vind ik dit nu een slechte clip? Nee, ik hoor veel dingen die ik van harte onderschrijf. Maar er wordt een kwalijke scheiding aangebracht tussen ‘de mensen die een relatie met Jezus hebben’ en ‘religie’. Alsof Jezus niet werkt door de kerk van alle eeuwen. Alsof het geloof niet van generatie op generatie is doorgegeven in allerlei mooie rituelen en gebruiken. Alsof de Geest van God vanaf de eerste gemeente tot de Reformatie (of de evangelische opwekkingsbewegingen van meer recente datum) heeft zitten slapen. Wat een hoogmoed spreekt hier uit! Dit is precies de houding waar Jezus zich tegen afzette: zij die menen dat zij geen dokter nodig hebben zijn misschien juist ongeneeslijk ziek! Vrome rapper, je bent geen haar beter dan andere godzoekers. Je bent gered door genade en drukt je uit in eigentijdse vormen. Maar je hebt niet het recht om andere, oudere, vormen bij het vuil te zetten. Je doet je eigen Lichaam pijn als je gaat zitten hakken op de ledematen die een andere plek in het geheel hebben ingenomen. Je kunt niet naar believen shoppen in de kerkgeschiedenis en ‘de goede’ dingen voor jezelf claimen terwijl je geen verantwoording neemt voor ‘de slechte’ zaken. Protestanten zijn niet beter dan katholieken. Evangelischen zijn niet beter dan protestanten. Katholieken zijn niet beter dan evangelischen. Dit soort hokjesdenken is pas een enge vorm van religie. Val de kerk niet af, sta de kerk bij. Kritiek op de kerk is kritiek op jezelf. En als je jezelf dan ‘buiten het systeem plaatst’, dan moet je ook maar verantwoording nemen voor alle sektarische gekte en geestelijke wildgroei die buiten de gevestigde kerken is ontstaan. Je staat niet als enkeling ‘buiten het systeem’ en je kunt niet claimen dat ‘Jezus het gelukkig geheel met jou eens is’. Nou ja, het kan wel, maar het deugt niet.

Reken liever af met schijnheiligheid en zelfgenoegzaamheid en begin dan alsjeblieft bij jezelf

Is het niet erg gemakkelijk om alles wat je verwerpelijk vindt ‘religie’ te noemen en het dan onder vuur te nemen? Religion says ‘do’, but Jesus says ‘done’. Maar dat is niet de hele waarheid. Jezus zegt inderdaad dat het volbracht is, maar vervolgens stuurt Hij zijn leerlingen de wereld in om actief te gaan DOEN wat Hij heeft voorgedaan. Lees de brief van Jacobus (broer van Jezus) en je ontdekt dat je helemaal geen scheiding kunt maken tussen ‘geloof’ en ‘goede daden’. Het zijn twee kanten van dezelfde genadige medaille. Gelovigen die ‘rusten in het volbrachte werk’ en vervolgens anderen verwijten dat ze ‘religieus zijn’, maken een ernstige fout. Ja, alles is genade. En ja: nu moet je op de Weg wandelen en gaan doen wat Jezus je heeft opgedragen. En wij, beperkte mensen, kunnen niet beoordelen wat iemands innerlijke drijfveren zijn. God kan in het hart van mensen kijken, ik kan dat niet.

Onkruid en graan

‘A poem I wrote to highlight the difference between Jesus and false religion’ – zo staat er in de beschrijving van de videoclip. Maar wacht eens, dat is heel iets anders. Zijn er mensen die vóór valse religie zijn? Ik denk dat ieder oprecht mens niets te maken wil hebben met vervalsingen en verdraaiingen. Neem ‘religie’ niet onder vuur, reken liever af met schijnheiligheid en zelfgenoegzaamheid en begin dan alsjeblieft bij jezelf.

Het is zo verschrikkelijk moeilijk voor eenvoudige mensen als jij en ik om echt van namaak te onderscheiden. En dat wist Jezus ook. Hij zei iets over graan en onkruid. Lees eens mee:

Hij (Jezus) hield hun een andere gelijkenis voor: ‘Het is met het koninkrijk van de hemel als met een mens die goed zaad op zijn akker uitzaaide. Terwijl de mensen sliepen, kwam zijn vijand onkruid tussen het graan zaaien en vertrok weer. Toen het jonge gewas opschoot en vrucht begon te dragen, kwam ook het onkruid tevoorschijn. De knechten kwamen de heer des huizes vragen: “Heer, hebt u soms geen goed zaad op uw akker gezaaid? Waar komt dat onkruid dan vandaan?” Hij antwoordde: “Dat is het werk van een vijand.” De knechten zeiden tegen hem: “Wilt u dat wij er het onkruid tussenuit wieden?” Hij antwoordde: “Nee, want dan zouden jullie met het onkruid ook het graan lostrekken. Laat beide samen opgroeien tot aan de oogst, dan zal ik, wanneer het oogsttijd is, tegen de maaiers zeggen: ‘Wied eerst het onkruid, bind het in bundels bij elkaar en verbrand het. Breng dan het graan bijeen in mijn schuur.’”’ (Matteus 13:24-30)

Jezus maakt hier duidelijk dat deugdelijk en ondeugdelijk in de praktijk van het leven dwars door elkaar heen groeit. Je kunt wel alles tot ‘onkruid’ verklaren en door de akker gaan banjeren om naar hartenlust te wieden en los te trekken wat jou niet bevalt, maar in je (religieuze!!) ijver trek je dan misschien wel de mooiste graanhalmen uit de bodem. Zullen we wachten op de Meester zelf, op de tijd dat Hij vindt dat er geoogst moet worden? Mag Hij bepalen wat onkruid en wat graan is? Zou het zo kunnen zijn dat je nog helemaal niet met zekerheid kunt zeggen wie of wat ‘goed’ of ‘slecht’ is en kun je niet beter heel voorzichtig met je oordeel zijn? Je zou je eens verschrikkelijk kunnen vergissen, rappende vriend.

59 gedachten over ““Why I hate religion and love Jesus”. Een clip die scoort met eigen doelpunten.

  1. Hm. Hoewel ik in eerste instantie enthousiast mee deed met deze clip verspreiden, vind ik het ook wel weer leuk om bij mezelf te ontdekken dat ik nu mijn bedenkingen heb. Bedankt Paul, je zet me op scherp. Zeker iets om over na te denken.

    1. Maar Stella toch, vind jij dan dat een christen wel Republikein moet zijn?
      Ik vond het een leuk clipje, waarin iemand vertelt dat tie z’n geloof eindelijk serieus is gaan nemen. Dat haat-aspect vind ik natuurlijk niet zo handig. Daar valt nu ook iedereen over. Maar Paulus spreekt in NT ook over godsdienst van z’n kracht beroofd. Is dat niet altijd onze worsteling?
      Mijn dochter heeft je boekje uit en vond het heel goed. Schrijf je daarin misschien ook iets over religie; als iets van ‘man made’? Feitelijk zegt die rapper niet veel veer dan dat religie is het opklimmem van de mens naar God, maar dat Jezus naar ons toekomt. Dat is voor mij een heel herkenbaar thema. Daar had die RK priester rustig bij kunnen aansluiten.

  2. Dank voor je blog Paul. Ik vind het heerlijk om te zien hoe jij het altijd scherp en duidelijk onder woorden weet te brengen. Toen ik het filmpje zag, had ik direct mijn bedenkingen die overeen komen met wat jij hierboven beschrijft.

  3. Paul, de gozer in het filmpje maakt toch vrij duidelijk wat hij onder religie verstaat: rechtvaardigheid door eigen werken. En ja, dan heeft hij helemaal gelijk als hij zegt dat de Here Jezus daar tegen was. Want hoe noemde Hij die farizeeën ook al weer? En hoe noemde Paulus die Galaten ook al weer?

    Jij kunt wel zeggen dat het niet aan jou is om te zeggen “welke beweging het nodige vuil in het meanderende rivierwater meevoert”, maar de apostel had er weinig moeite mee om zijn broeders idioot te noemen en in stevige taal duidelijk te maken dat zij het Evangelie hadden ingewisseld voor religie.

    Religie is mensenwerk (Gal. 3:3) en dát is het grootste probleem. Mensen die denken zelf rechtvaardig en heilig te kunnen worden door allerlei zelfbedachte, ijdele regels en rituelen – dat is religie.
    Je opmerking dat de Here Jezus aansloot op religieuze vormen en gebruiken in die tijd is vrij dubieus. Genas Hij niet op de sabbat? En werd Hij niet bijna gestenigd omdat men vond dat Hij wetten (religie!) had overtreden?

    Rituelen kunnen prachtig zijn en een goede manier om het geloof over te dragen. Maar hoeveel gelovigen zijn er niet die gelovigen dat er kracht in het ritueel zelf zit? Denk alleen al aan de kinderdoop!

    Nee, Paul, het is geen hoogmoed waar deze gozer mee komt. Paulus werd trouwens al van hetzelfde beschuldigd door de Korinthiërs (2 Kor. 10:1).
    Maar wat lees ik, ben je nu toch aan het oordelen? Ik dacht dat je zei dat het niet aan jou was om te bepalen wat zuiver is en wat niet? Het zit blijkbaar toch iets anders in elkaar, want deze rapper heeft het toch niet helemaal goed begrepen volgens jou… blijkbaar ben je dus prima in staat om te zeggen wat ‘goed’ of ‘slecht’ is, anders was je nu niet in de pen geklommen en ik trouwens ook niet… In de praktijk beoordelen we elkaar en elkaars uitspraken rondom geloof en dat hoeft ook niet verkeerd te zijn als we dat in liefde en uit oprecht geloof doen (1 Kor. 5:12).

    Ik ben het vaak met je eens Paul, maar in dit geval denk ik dat je iets te rap bent geweest met het schrijven van je stukje. Laat deze gozer maar tekeer gaan tegen religie. Lijkt mij heel evangelisch 🙂

    1. Nou zou ik weer op alle punten kunnen reageren, maar ik laat de woorden zoals ze hier staan maar even voor zich spreken. Wat ik niet wist toen ik dit schreef, is dat er op dit blog http://thegospelcoalition.org/blogs/kevindeyoung/2012/01/14/following-up-on-the-jesusreligion-video/ een respectvol gesprek op gang gekomen is. Waar jij het nu nog enthousiast voor ‘die gozer’ opneemt, geeft hij er zelf blijk van dat de kritiek hem raakt en stemt hij er 100% mee in. Stof tot nadenken, Ruben. En lees mijn post nog eens aandachtig door zou ik zeggen. Ik heb het niet in een opwelling geschreven – dat doe ik vrijwel nooit – en constructieve kritiek is niet hetzelfde als veroordeling.

      1. Paul, weet je wat zo vervelend is? Jeff is, dat schrijft hij zelf, nog een jonge christen in wiens leven de afgelopen maanden veel gebeurd. Vervolgens krijgt hij kritiek van een respectabel persoon die een belangrijke rol speelt in de beweging van het Nieuwe Calvinisme: Kevin DeYoung. En het siert Jeff dat hij deze kritiek ter harte neemt. Hij wil het goede doen en het goede zeggen. En ik twijfel er dan ook geen seconde aan dat God een goed werk in hem aan het doen is.

        Het is goed als Jeff zijn woorden en zijn video nog eens zorgvuldig overdenkt, maar hij moet zich ook niet door allerlei kritiek – ook al komt deze van respectabele personen – heen en weer laten slingeren. Want Paul, wat Jeff zegt is helemaal niet nieuw. En DeYoung weet dat. Jeff gaat naar de Mars Hill Church van Mark Driscoll (een vriend van DeYoung) die nota bene in nog veel stevigere bewoordingen afrekent met religie. Toevallig heb ik twee weken geleden zelf een video van Driscoll geplaatst, voor ik überhaupt wist van de video van Jeff. Met ongeveer dezelfde boodschap. Je kunt ‘m hier bekijken:

        Paul, waarom levert DeYoung wel kritiek op Jeff en niet op Driscoll als het gaat om deze boodschap? Het is simpel: Jeff geniet nog niet het respect dat bijv. Driscoll heeft. Jeff is nog jong en dus ‘vormbaar’ – althans, dat is toch wat er (vaak onbewust) gedacht wordt, laten we eerlijk zijn. En daar is natuurlijk niets mis mee, maar als je je van alle kritiek wat aan zou moeten trekken, dan wordt Jeff binnen de kortste keren gillend gek. Daarom is het goed dat hij zorgvuldig weegt wiens kritiek hij ter harte moet nemen en volgens mij is dat hij nu aan leren. Jeff moet ook niet te bang zijn om dingen wat onvolmaakt te verwoorden. Communicatie is bijna altijd onvolmaakt, zo ook waarschijnlijk deze reactie.

        Natuurlijk, ‘religie’ kan ook een positieve betekenis hebben. Kan, want in de praktijk heeft dat heeft bijna nooit. Ik vind het dan ook echt muggenzifterij om nu te vallen over het negatieve gebruik van het woord ‘religie’. Het merendeel van de religie dat wij tegenkomen, ook in christelijke kringen, is wat Paulus noemt ‘eigenwillige godsdienst’ (Kol. 2:23). Misschien dat de brieven van Paulus ook een keer in de taal van de Straatbijbel moeten worden omgezet, dan zal te meer blijken hoe zeer de apostel zich tegen religie verzette! De Galaten waren ook religieus geworden. Lees maar in Galaten 5. En wat schrijft Paulus dan? “Een beetje zuurdeeg doorzuurt het hele deeg”. Ja, hij schrijft zelfs: “U bent van Christus losgeraakt, u die door de wet gerechtvaardigd wilt worden; en daarmee bent u uit de genade gevallen”. Hoeveel procent van de christenen schat jij dat, in meer of mindere mate, denkt door het houden van wetten en rituelen gerechtvaardigd te worden? Ik zelf gok ergens boven de 75%…
        Dat Jeff tekeer gaat tegen religie vind ik dus niet zo vreemd.

        Tot slot, je schrijft: “Protestanten zijn niet beter dan katholieken. Evangelischen zijn niet beter dan protestanten. Katholieken zijn niet beter dan evangelischen. Dit soort hokjesdenken is pas een enge vorm van religie.”

        Paul, dit klinkt allemaal wel lief en aardig (heel postmodern van je ;-), maar ik vind dit toch een wat vreemde uitspraak – en dat is nog mild uitgedrukt. Je lijkt daarmee totaal voorbij te gaan aan de waarde en zelfs het belang van de verschillende kerkscheuringen. Het was de felle, oprechte kritiek van mensen als Wycliffe, Hus en Luther op de religie van de RK-kerk die uiteindelijk (onvermijdelijk namelijk) leidde tot de protestantse kerk. Eveneens was het de felle kritiek op religie die de evangelische beweging in gang zette. Zijn protestanten en evangelische beter? Wel, hun theologie was in elk geval beter! En zonder goede theologische basis is het een stuk lastiger om god welgevallig te leven, lijkt mij. Dus ik dank deze mensen van hun felle kritiek. Sommigen van ons (!) zijn nu eenmaal dwaas (Gal. 3:3) en zwak (Rom. 14:2). En wij zijn met hen verbonden in dezelfde Heer en verdragen elkaar in de liefde, maar laten we niet doen alsof het verschil niet bestaat en alsof religie over het algemeen iets goeds is. Want dat is pas echt schijnheilig 🙂

        1. Ruben, Als iemand ‘jong en radicaal’ is, dan ga jij in een reflex achter die persoon staan – zo is mijn indruk. Alsof Paulus alleen de brief aan Timoteus geschreven heeft. Is er ook zoiets als onbezonnenheid? Je shopt in de Bijbel om je gelijk te halen, maar ik heb nergens gezegd dat je geen kritiek mag hebben op ‘onverstandige gelovigen’ (zoals de gemeente te Galaten). Ik beweer slechts dat dit een vorm van zelfkritiek is – Paulus voelde zich verbonden met deze mensen en wil ze op koers houden. Paulus was tegelijkertijd een diep religieus man en daar is niets mis mee. Jij denkt zelfs met een percentage ongeveer aan te kunnen geven hoeveel christenen menen dat zij door eigen godsdienstige inspanningen en rituelen hun heil kunnen bewerken, maar dat is niets meer dan een slag in de lucht. Inderdaad: een gok. Jij kent het hart van die mensen niet, ik waag me zeker niet aan zo’n uitspraak.
          In de kerkgeschiedenis zijn noodzakelijke koerscorrecties uitgevoerd, maar ik vind het bovenal treurig en pijnlijk dat dit tot verdeeldheid in het Lichaam geleid heeft. Ik krijg de indruk dat jij de versmalling van de rivier (mijn beeldspraak hierboven) toejuicht en gelukkig net in het zuivere water zwemt terwijl grofweg driekwart van de kerk het mis heeft. Postmoderniteit lijk je te verfoeien (of heb ik het mis?) maar dit is gewoon een culturele stroom waar wij allemaal deel van uitmaken. De tijd van polarisatie en het overtuigde uitdragen van een massief eigen gelijk is voor de meeste mensen voorbij (en wat mij betreft gelukkig maar). Het zou zo goed zijn als we ons meer zouden inzetten voor eenheid (het gebed van onze Heer) en wat meer zouden luisteren voordat we anderen wegzetten als idioten (geen woord van Paulus) of zonder nuance gaan beweren dat ‘Jezus religie haat’. Dat is geen haarkloverij maar een serieus bezwaar. Opvallend genoeg doet de maker van de clip zijn voordeel met de constructieve (!) kritiek en blijf jij zijn verlaten standpunt verdedigen. Opnieuw: stof tot nadenken.

          1. Onbezonnen? Zo’n professionele clip als deze maak je niet even in een handomdraai, daar is veel tijd en werk in gaan zitten. Van onbezonnenheid lijkt mij dus geen sprake. En waar lees jij dat Jeff zijn standpunt verlaten zou hebben? Hij zei:”If I redid the video tomorrow, I’d keep the overall message, but would articulate, elaborate, and expand on the parts where my words and delivery were chosen poorly.”

            Verder ben ik het helemaal met je eens dat Paulus zich verbonden voelde met de gelovigen en ja, zijn kritiek zou je dus een vorm van zelfkritiek kunnen noemen. Maar dat is bij Jeff toch niet anders? Maar soms is het goed om eens radicaal te zeggen waar het op staat. Verder is het een video, Paul. Als Jeff allerlei nuances hier aan toe zou moeten voegen, omdat mensen die blijkbaar graag willen horen, dan wordt het een video van een uur waar niemand meer naar kijkt.

            En ja, ik verfoei postmodernisme. Tot in het diepst van mijn vezels. Ik denk dat elke christen per definitie (!) anti-postmodernistisch is. Opmerkelijk genoeg hebben veel christenen blijkbaar geen flauwe notie van wat postmodernisme is, zij denken dat dit iets te maken heeft met ‘eigentijds zijn’ of iets dergelijks. Het postmodernisme gelooft niet in het begrip ‘waarheid’ (of, in meer bedekte termen, een ‘objectieve waarheid’), dus staat daarmee al haaks om het christendom dat beweert dat Jezus de Weg, de WAARHEID en het Leven is. Dus nee Paul, postmodernisme is zeker geen culturele stroom waar wij allemaal deel van uitmaken. Met alle respect – en dat meen ik oprecht! – maar uit zo’n uitspraak blijkt wel dat je zelf eigenlijk ook weinig kennis hebt van wat postmodernisme is. Want het gaat niet zozeer om culturele uitingen in het postmodernisme, maar vooral om filosofie. Een filosofie die haaks staat op de Bijbel en wat mij betreft de meest belachelijke en meest ijdele filosofie is die ooit bij mensen is opgekomen.

            Ik vraag mij dan ook af of christelijke leiders, die met de beste motivaties graag ‘postmodern’ willen zijn, weten waar ze het over hebben. Want dat zij een connectie willen maken met de hedendaagse cultuur, daar is natuurlijk niets mis mee. Dat doet bijv. Mark Driscoll ook, maar dat maakt hem nog niet postmodern. En natuurlijk ben ik het volkomen met je eens dat we ons meer moeten inzetten voor eenheid. Maar laten we nooit vergeten wat ons één maakt: Christus. Zoals gereformeerden het vaak mooi zeggen: de ware eenheid ligt in de ene waarheid!

            Misschien zou je nog nuances kunnen plaatsen bij de opmerking dat Jezus religie haat, maar bij de opmerking die ik nu ga doen is echt geen enkele nuance nodig: JEZUS HAAT POSTMODERNISME. Aangezien jij daar waarschijnlijk toch iets anders over denkt, ben ik razend nieuwsgierig waarom het postmodernisme volgens jou niet volkomen haaks staat op de Bijbel en het christelijk geloof. Want ik kan die twee echt niet rijmen met elkaar…

  4. Paul,

    Hoewel ik vind dat het filmpje wel degelijk een paar goede punten scoort, heb je gelijk. Als kritiek op de kerk geen zelfkritiek meer is maar kritiek op anderen, schiet het z’n doel voorbij. Ik vond het een prima eye-opener voor mezelf, maar zou er niet mee op anderen willen schieten.

    Bedankt voor je post.

    1. Qua uitvoering is dit totaal geen concurrentie – de rap van Jeff vind ik veel beter. En het verbleekt helemaal bij deze spoken word clip die in mijn ogen 1000 x beter is

  5. Dit wordt een erg vermoeiende discussie, Ruben. Ik ben geen ‘aanhanger’ van postmodernisme, maar leef toevallig in een postmoderne tijd en ben wel blij met het feit dat steeds meer mensen zelf gaan nadenken en niet willen blijven hangen in de tijd van polarisatie. Ik geloof in de absolute Weg, Waarheid en het Leven (=Jezus) maar mijn kennis is onvolkomen, mijn begrijpen beperkt en ik heb ‘de waarheid’ niet in mijn achterzak. Je stelligheid irriteert me zeer en ik vind dat je slecht leest. Daar laat ik het bij.

  6. Jij stelt mij een vraag (“Postmodernisme lijk je te verfoeien, of heb ik het mis?”) en ik geef je daar antwoord op (volmondig ‘JA!’). Maar als ik je vraag naar hoe jij het postmodernisme ziet in relatie tot het christelijk geloof, dan blijft het stil… Je zegt wel dat je geen ‘aanhanger’ bent van het postmodernisme – en ik geloof je – maar hoe zie jij deze dingen dan wel?

    Dat mijn stelligheid je irriteert, begrijp ik goed. Maar het is niet mijn bedoeling om je te irriteren, Paul. Andersom is ook waar: ik vind het soms tenenkrommend dat je niet stellig durf te zijn. Soms ben je mij net iets te lief en aardig, alsof je met iedereen goede vrienden wilt zijn. Het komt dan op mij over alsof goed leven (met elkaar) belangrijker is dan de goede leer. Begrijp mij goed: dit is niet aanvallend bedoeld, integendeel, en ik weet dat je niet zo denkt. Jij bent gewoon wie je bent en ik weet dat je mij niet probeert te irriteren, maar vooral probeert te inspireren. Het is oprecht en daarom lees en overdenk ik wat je schrijft. Ik leer veel van je, juist omdat je anders bent dan ik (én omdat je al wat langer rondloopt hier beneden én omdat je goede boeken uitgeeft én….). Wat ons verschillend maakt is dat jij ws. een stuk emotioneler bent ingesteld dan ik en meer nadruk legt op ‘het leven’, terwijl ik meer nadruk leg op het belang van ‘de leer’. Beide zaken hebben elkaar nodig, want het is leer én leven. Zij zijn onlosmakelijk met elkaar verboden, maar kunnen soms afzonderlijk worden behandeld.

    Afijn, het is dus toch niet nodig om nog eens te herhalen dat wij broeders in Christus zijn? Je bent mijn broeder, niet mijn vijand. Maar juist broeders moeten elkaar kunnen bevragen, toch? In dit geval ben ik oprecht benieuwd naar hoe jij tegen postmodernisme aankijkt. Niet om een discussie te voeren, want daar is het mij niet om te doen. En ik weet ook wel dat jij gelooft in Jezus als de Weg, de Waarheid en het Leven – nergens zeg ik dat jij anders zou doen.

    Maar heb je door dat je eigenlijk net zulke stevige uitspraken doet als ik, die ik op mijn beurt weer irritant vind (vanwege de voor mij onbegrijpelijke tegenstrijdigheid)? Je schrijft namelijk dat je blij bent met het feit “dat steeds meer mensen zelf gaan nadenken” (dus zijn er mensen die niet zelf nadenken). Dezelfde zin vervolg je met de opmerking dat deze mensen “niet willen blijven hangen in de tijd van polarisatie”. Ehh… met deze opmerking polariseer je toch zelf ook? Je creëert immers een tegenstelling. Logisch, want feit is nu eenmaal dat er tegenstellingen zijn. Als gelovigen zijn we één in Christus, maar helaas niet één in opvattingen. Daarom kunnen gesprekken en discussie’s op internet heel zinvol zijn: om de wil van God, de ‘gezonde leer’, te ontdekken. Om te weten hoe wij leven en handelen moeten. Omwille van onze ‘redelijke godsdienst’ dus en om valse religie te voorkomen. En was dat dit juist de aanleiding van dit gesprek? Ik hoop dus dat je alsnog wilt vertellen hoe jij dan tegen postmodernisme aankijkt, want dat is mij oprecht een raadsel..

  7. Onze televisie staat nu aan, dus kan ik even niet naar de clipjes kijken. Jullie (Paul en Ruben) schrijven allebei zo mooi en doordacht, dat ik het alleen maar met jullie allebei eens kan zijn. 🙂
    Ik volg elke woensdagavond een cursus met 2 teaching DVD-s per avond. Daar wordt regelmatig gesproken over religie versus relatie en NT-geloven. Ik denk dat we dit onderscheid en een dergelijke ‘verkondiging’ primair moeten zien in een Amerikaans reli-culturele context. Bijvoorbeeld tegen starre kerken, ultra-evangelischen en/of the Southern Baptists. Hoe dan ook, tegen uitwassen enerzijds en verstarring anderzijds van Amerikaanse snit. Teruggaan naar wat het woordje zelf betekent en spreken over ‘de kerk der eeuwen’ gaat in dit verband een tikje te ver, denk ik. Zo is het allemaal niet eens bedoeld.
    Zorgwekkender zou kunnen zijn, dat wij allemaal trends en anti-trends van ‘over the ocean’ overnemen, en daarmee onbedoeld onze eigen tradities onder vuur nemen. Boeken als ‘The naked gospel’ e.d. spreken mij op zich wel aan, maar ik zou niet het kind (de verkondiging van de Kerk) met het badwater (van de nieuwe bijbelleraren) willen weggooien. Er is een hang en ontwikkeling ook in Nederland naar nieuwe theologiën en teachings. De discussie daarover wordt wellicht hier en daar al gevoerd, maar dat vraagt heel veel achtergrondkennis en studie. Jullie bijdrage hier geeft al aan hoe ingewikkeld het allemaal ligt. Ik verbaas me trouwens over je ergernis Paul. Meestal kun je wel tegen een stootje. Volgens mij zit er nog een blogje in je hoofd?! Het lijkt er inderdaad een beetje op dat je de laatste tijd misschien wat losser en ruimer in je theologische vel bent gaan zitten, of zie ik dat verkeerd?

    1. Ik ben me niet zo bewust van een ‘theologisch vel’… maar natuurlijk ben ik ook een mens die z’n mening tegen het licht wil houden (het liefst het Licht!) en staan mijn gedachten niet stil. Het spijt me dat ik m’n irritatie zo laat blijken (zegt ongetwijfeld ook veel over mij) maar ik stoor me aan gelijkhebberigheid, vooral als dat gepaard gaat met een suggestie dat ‘Jezus en ik het roerend eens zijn’. Dit is een plek waar ik open het gesprek voer met iedereen – om er wijzer van te worden en elkaar beter te begrijpen. Wat wel meespeelt is mijn voornemen hier eerlijk te zeggen wat ik denk (zie de blogpost die ik schreef t.g.v. mijn 50e verjaardag). Ik zoek naar verbinding en ga een stevig gesprek nooit uit de weg. Op de een of andere manier stoor ik me mateloos aan ongenuanceerdheid (voor mij een teken van intellectueel gemakzucht) en aan starre stelligheid waar wat meer bescheidenheid gepast zou zijn. Als je gelezen hebt hoe mild, wijs en goed onderbouwd Jeff wordt aangesproken op zijn ‘Jezus haat religie’ standpunt, vervolgens kennis neemt van de respectvolle reactie van deze jonge rapper en dan evengoed zo volhardt in je grote eigen gelijk, dan ben ik uitgepraat. Mensen die mij wat beter kennen, weten dat ik vrijwel nooit ‘uitgepraat ben’, maar een discussie moet wel ergens toe leiden. Ruben luistert niet maar denkt alleen aan zijn repliek terwijl jij je antwoord geeft. Dat merk ik hier niet voor de eerste keer, vandaar ook mijn oplopende irritatie. Het prettige is wel dat de hele ‘discussie’ hier nog uitgeschreven staat, het is dus niet zo moeilijk om zelf vast te stellen hoe de ergernis zich bij mij opbouwt. Soms denk ik dat Ruben me niet wil begrijpen maar alleen ‘punten wil scoren’. Daar stop ik even geen tijd meer in, sorry. En verder: bless you all! 🙂

      1. Ik sta echt even met mijn ogen te knipperen: ‘schrijft hij dit nu écht?’ Het raakt me, Paul. Denk je nu echt dat het mij gaat om punten te scoren? En waarom denk je dat ik niet luister, ik ga toch heel inhoudelijk en zorgvuldig in op wat je schrijft, dat kan iedereen nalezen? Dus hoezo denk je dat ik je niet wil begrijpen? Liet ik in mijn vorige post niet duidelijk te merken dat ik hier juist wél mijn best voor doe?

        Jouw voornemen is eerlijk te zeggen wat je denkt. Dat doe ik ook, Paul. En ik denk dat het jij mij niet helemaal wilt of kunt begrijpen. Je schrijft het zelf al: je irriteert je aan mijn stelligheid. Iemand mag blijkbaar niet menen gelijk te hebben, want dan wordt hem ‘starre stelligheid’, ‘ongenuanceerdheid’, ‘intellectueel gemakzucht’, ‘een groot eigen gelijk’, ‘niet luisteren’ en ‘punten willen scoren’ verweten. Mijn hemel, dat is nogal een beschuldiging. Het steekt me zo’n oneerlijke reactie te krijgen van iemand die rechtvaardigheid hoog in het vaandel heeft staan. Bovendien, wat moet ik dan? Twijfelen over zaken waar ik weinig of geen twijfels over heb? Dat zou kunnen, als jij me reden geeft om te twijfelen aan mijn standpunten, maar jij weigert überhaupt op mijn reactie’s in te gaan. Hoe kan ik dan, zoals jij schrijft, ‘mijn mening tegen het licht houden’?

        Ik zeg of suggereer niet dat ‘Jezus en ik het roerend eens’ zijn. Maar ik hoop het wel, Paul! Want is dat niet wat wij allemaal willen: weten wat Gods wil is? Het is toch de bedoeling dat wij het met de Here Jezus ‘eens worden’? “Gaan er ooit twee samen op weg zonder bij elkaar te zijn gekomen?” (Am. 3:3)

        Je kunt mij verwijten star te zijn, maar ben jij dat ook niet een beetje? Want blijkbaar mag ik op alle mogelijke manieren reageren, als het maar niet te stellig is. Maar vraag jezelf eens af: waarom irriteer jij je zo aan mijn stelligheid?

        Misschien begrijp ik waarom je niet wilt reageren: dit zou leiden tot een vergelijk van standpunten en volgens mij wil je daar liever niet aan, mogelijk uit ‘angst’ dat dit verdeeldheid zou veroorzaken. Maar dit is zeker niet mijn doel. Waar het mij om gaat is mijn gedachten te vormen. Want, zoals ik altijd geleerd heb: zoals wij denken, zo handelen wij. Word veranderd van uw denken, schreef Paulus toch ook? Dat is waar het mij om gaat. Dat is waarom ik jou vraag naar hoe jij postmodernisme ziet in relatie tot het geloof. Niet om vervolgens wat discussiepunten te kunnen scoren, integendeel, maar zodat ik mijn gedachten kan scherpen en mijn gedrag hier op aan kan passen. En mogelijk geldt dat ook voor jou. Van ‘scoren’ is echt geen sprake. Vergeet niet: veel mensen reageren en denken anders dan ik, dus echt populair maak ik mij waarschijnlijk niet met mijn reacties. Dat blijkt maar weer eens 😉 Maar ik ben wie ik ben en gelukkig is het waar wat je schrijft, dat God ons hart aan ziet. En ik weet zeker dat Hij in ons beiden een hart ziet dat Hem wil dienen en aanbidden.

        Wij delen hetzelfde streven naar éénheid, maar toch vraag ik mij af: waar is die eenheid nu? Waarom lukt het ons dan niet elkaar te begrijpen? Ik begin mij af te vragen in hoeverre dit misschien het verschil in generatie illustreert. Want ik lees en zie dat de generatie van mijn ouders, jouw generatie dus, een generatie is die (over het algemeen) het allemaal niet meer zo zeker weet. Het is een twijfelgeneratie geworden, waarop de postmoderne filosofie grote invloed heeft gehad. Mijn generatie lijkt daar weer een reactie op. Want hoewel er een grote ‘postmoderne’ beweging is onder christelijke jongeren (o.a. emerging church), is er een nog veel grotere beweging van jongeren die teruggrijpen naar allerlei vormen van ‘orthodoxie’. Zij willen geen twijfels, maar zekerheden. Niet de zekerheden van kerken en theologen, maar ‘eigen’ zekerheid (Je zei het zelf al: mensen gaan steeds meer zelf nadenken ;-)). Maar wel: zekerheid, waarheid. Het Nieuwe Calvinisme – door Time magazine nota bene uitgeroepen tot een van de 10 meest invloedrijke ideeën in de wereld – is daar een uiting van.

        Zou het kunnen? Dat niet alleen onze persoonlijkheid, maar ook onze achtergrond te verschillend is? Het is een oprechte vraag en ik ben benieuwd naar jouw gedachten hierover. Vergeet alsjeblieft het beeld wat je je van mij hebt gevormd in je hoofd, want er lijkt niet veel van te kloppen en het staat een goed gesprek alleen maar in de weg. Zie het als een uitdaging! Als je wilt weten waarom ik op een bepaalde manier reageer: vraag het dan gewoon, ik heb er geen enkele moeite mee om hier verantwoording over af te leggen. Integendeel, misschien helpt het je om mij wat beter te begrijpen 😉 En als je meent dat ik verkeerd bezig ben, leg dat mij dan uit. Ik kan er naast zitten met mijn opvattingen of gedrag. En als je mij dat toont, zorgt dit er juist voor dat we nog meer één worden. Grijp je kans, zou ik zeggen! Begin met te geloven dat je mijn respect al helpt en een open oor dus gegarandeerd is 🙂

  8. Goedemorgen, Ruben. Ik ben van nature niet een persoon die het gesprek ontwijkt of snel een punt zet. Maar ik vind een discussie alleen zinvol als je probeert de hoofdpunten van iemands argumenten te begrijpen en als je ook de tijd neemt om na te denken over de bezwaren die niet in een opwelling geschreven zijn. Ik heb een aantal dagen lopen kauwen op deze clip, m’n mening voor me gehouden tot het moment dat er weer iemand enthousiast een link naar deze video naar mij doorstuurde. Ik wil iemands blijdschap niet wegnemen en maak er ook geen geheim van dat ik waardering voor deze jongen en zijn passie heb, maar in zijn enthousiasme maakt hij een ernstige fout die jij kennelijk onschuldig vindt en niet als onbezonnenheid herkent. Als ik een lang verhaal schrijf om duidelijk te maken dat dit een ernstige fout is (en de zorg daar achter is: je brengt oprechte zoekers niet dichterbij Jezus maar zet hele groepen mensen juist op een bijzonder ongenuanceerde manier buitenspel!), doe jij dat af als ‘muggenzifterij’. Vervolgens laat je me een aantal keren weten dat je van mij leert en vaak waardering hebt voor wat ik schrijf, maar als ik je twee keer zeg dat je ‘stof tot nadenken hebt’ kom je direct terug met een nieuwe lading woorden. Als de maker van dit filmpje deemoedig laat weten dat hij het 100% eens is met de (liefdevolle!) kritiek van DeYoung, dan leg je dat direct naast je neer om er vervolgens nog een paar eigen doelpunten bij te maken. Ik vraag me dan in alle ernst af of je wel serieus nagedacht hebt over de bezwaren en ik vrees dat dit niet het geval is. Je grootste zorg lijkt mij dan om hier terug te keren om alsnog duidelijk te maken dat je gelijk hebt. Dat stoort me omdat ik daar niet een oprecht verlangen in herken om mij en mijn bezwaren te begrijpen. Maar laat ik een nieuwe poging doen om je bondig mijn punten uiteen te zetten.

    Zeg stellig dat je van Jezus houdt, ik zeg dat ook met mijn hele hart. Doe daarna alsjeblieft geen ondoordachte uitspraken die misschien goed klinken maar de waarheid geweld aan doen. Jezus was een jood, Hij respecteerde de tempel, de feestdagen en rituelen en zette zich daar in het geheel niet tegen af. Hij onderschreef de Wet en de geboden en zei dat Hij niet gekomen was om deze af te schaffen maar om ze te vervullen (je zou kunnen zeggen: er geheel aan te voldoen, ze te overstijgen en te vervolmaken). Vervolgens stelt Hij zelf een ritueel maal in, geeft zijn volgelingen de opdracht de wereld in te gaan en mensen voor Hem te winnen, te onderwijzen en te dopen. Eerder zegt Jezus tegen Petrus dat Hij op deze rots zijn kerk gaat bouwen, voert een bijzonder liefde- en respectvol gesprek met Nikodemus (een farizeeër) en met de Samaritaanse vrouw. Hij deelt haar mee dat Hij de Messias is, dat het heil uit de joden is, dat er een tijd zal komen dat mensen zullen aanbidden in Geest en Waarheid – maar Hij zegt haar niet dat Hij haar ‘godsdienst’ of ‘religie’ haat. Integendeel, Hij sluit aan op de basis van geloof die er bij deze vrouw aanwezig is en weet haar hart te winnen waardoor zij met groot enthousiasme haar eigen volk over de Messias gaat vertellen – de Man die van haar gebrokenheid weet en die haar desondanks liefdevol insluit (en niet buitensluit).

    Je kunt niet zomaar beweren dat Jezus religie haat. Het is net zo’n domme uitspraak als te zeggen dat Jezus voetbal haat (en dan daarna te zeggen, ja, maar je weet wel dat ik eigenlijk de excessen en het supportersgeweld bedoel). Ik vind het niet erg verstandig om bijvoorbeeld te zeggen dat Jezus een bepaald continent haat (omdat daar verkeerde dingen gebeuren) of een culturele beweging (postmodernisme, omdat daar gedachten in zitten die niet stroken met de werkelijkheid – en de werkelijkheid is Christus).

    Ik roep je op om eerst na te denken over wat ik hier schrijf en over wat DeYoung schrijft (die het allemaal nog veel milder en wijzer onder woorden brengt) voordat je er weer een schepje bovenop gooit. Als je echt meent dat je – vanwege mijn leeftijd en vanwege het feit dat ik al heel wat jaren met vallen en opstaan op de weg van Christus wandel – iets van mij kunt leren, overdenk dan rustig de kern van mijn bezwaar en wuif dat niet vluchtig weg en beweer niet te gemakkelijk dat het een generatieverschil is.

    Stellig geloof is mooi als het diep vertrouwen is. Het is minder mooi als het betekent dat je niet lang genoeg nadenkt, niet probeert de verbinding te zoeken, hele categorieën mensen uit heden en verleden met een simpele bewering buitenspel zet (want zij hebben de Waarheid niet zo goed begrepen als jij, natuurlijk) en in elke discussie op zoek gaat naar de randjes die je ervan af kunt bijten in plaats van naar het hart van het betoog.

    Dit is wat ik als de kern wil benoemen: Jezus heeft de wereld lief en zoekt het verlorene. Zijn boodschap is een boodschap van Goed Nieuws. Hij heeft ons niet opgedragen om met een spervuur van woorden te zeggen waarom jij het gesnapt hebt en de rest niet – Hij heeft ons opgedragen om in zijn wegen te wandelen, goed te doen en mensen voor Hem te winnen. Je bent nogal aangesproken door Timoteüs, zo meen ik. Maak eens wat meer studie van Paulus. Hij begon als een radicale gelijkhebber, maar werd milder en genuanceerder (ik heb het over de grote lijn van zijn brieven, niet over een paar forse uithalen op z’n tijd). Hij is heel bescheiden over zijn eigen positie in Christus. Hij schrijft zelfs dat hij er bedacht op moet zijn dat hij niet zelf het doel mist nadat hij anderen de boodschap van het evangelie gebracht heeft. Hij zegt dat hij zich er in verheugt als het evangelie verkondigd wordt – zelfs al gebeurt het met een bijoogmerk (wij zouden zeggen: met bijbedoelingen). Hij durfde steeds meer in te zien dat de kerk het werk van Christus en zijn Geest was en in zijn tijden van gevangenschap kon hij steeds beter begrijpen waarom Jezus hem had uitgekozen om deze boodschap van verlossing en genade te brengen. Maak daar eens studie van en ga in dat spoor.

    Het puntje postmodernisme. Het is niet slim om een hele culturele stroming te verfoeien als daarin inzichten zitten die je als gelovige juist zou moeten omarmen. Een kernbezwaar tegen het postmodernisme, vanuit christelijk perspectief, is dat de waarheid niet kenbaar zou zijn. In wezen is de Waarheid wel kenbaar, maar dan langs de weg van openbaring – van Godswege en door Christus (en door Hem alleen). Dat is een standpunt waar je weinig applaus voor krijgt, maar we nemen het allebei in omdat we de Meester geloven en Hem door zijn Woord en Geest steeds beter leren kennen. Overigens, als de waarheid niet kenbaar is, hoe weten we dát dan? Een leuke vraag om te stellen aan ‘hard core postmodernisten’.

    Een enorme verworvenheid van het postmodernisme is dat je grote eigen gelijk niet voortvloeit uit een massief verhaal waar geen speld tussen te krijgen is. De wereld is iets te complex voor zo’n benadering. Bescheidenheid is gepast, want we kunnen wel geloven dat we de Waarheid hebben leren kennen, maar we moeten niet doen alsof wij Hem in de achterzak hebben en allerlei beweringen de wereld in slingeren waar wij zijn naam aan verbinden. In deze tijd zullen we als volgelingen van Christus met een heel andere toon naar buiten moeten treden. We hebben een boodschap van liefde, genade en vergeving uit te dragen – niet met een toon waarin zelfgenoegzaamheid doorklinkt, maar in nederigheid en met liefde voor een verloren wereld. We helpen de patient niet door naast zijn bed te gaan zitten om te vertellen dat hij door en door ziek is. We moeten hem of haar liefhebben, verzorgen, verbinden en bij de Heelmeester brengen. Niet omdat we zelf zulke gezonde en en geheel fitte mensen zijn, maar juist omdat we weten dat we gewond en gebroken zijn en dagelijks om raad verlegen zitten. Paulus gaf gewoon toe dat hij in een spiegel van raadselen keek. Ik zeg hem dat na. Is dat twijfel in plaats van geloof? Nee, het is gepaste bescheidenheid en een belijden van je eigen onvermogen.

    Sorry voor mijn scherpe toon in eerdere comments, maar dat roep je bij me op door je eigen toon en woordkeuze. Het is een menselijke reactie en soms is het verstandig om even niet direct te reageren maar een pas op de plaats te maken. En, maar dat zei ik al, mijn reactie op jouw manier van denken en schrijven zegt ook veel over mij.

    Ik hoop in de rest van mijn leven alleen maar milder en wijzer te worden, zonder ooit mijn radicale liefde voor mijn Heer en voor de mensen die Hij zoekt – ook in de ‘most unlikely places’ – kwijt te raken. Ik wens jou datzelfde toe.

    1. Wat kan je dat toch mooi en duidelijk onder woorden brengen Paul, daarvoor kom ik hier ook steeds terug, om van je te leren.

      Bedankt!

    1. Dank je, Ronald. Ik heb nu nog maar alleen het eerste clipje gezien en ben onder de indruk van deze man. Ik vind het natuurlijk ook prettig om te zien dat hij een aantal belangrijke punten onderschrijft die ik hierboven gemaakt heb, zelfs op zo’n wijze dat ik denk dat je de hele discussie hierboven kunt overslaan en alleen de clip van Jeff en het antwoord van deze geestelijke hoeft te bekijken om tot een afgewogen standpunt te komen. Dat scheelt ook erg veel leestijd – ik raad het een ieder aan, dan blijft er nog iets van je vrije zaterdag over. En nu ga ik clipje 2 bekijken – nogmaals met dank voor de tip.

      1. Graag gedaan, ik volg zijn filmpjes op youtube met veel plezier en belangstelling. Het is mij alleen niet gelukt om ze er zo mooi in te plakken als de overige clipjes in deze post.

        1. Nee, het lukte mij ook niet – ik probeerde je links om te zetten in filmpjes. Vaak krijg ik wel een compleet beeld in de comments. Misschien heeft dat te maken met de instellingen die gekozen zijn bij het uploaden naar YouTube? Hoe dan ook, de linkjes werken prima.

  9. Beste Paul,

    Het door jouw geplaatste filmpje van 10 minuten is ontzagwekkend; het raakt me enorm!
    Een zwarte, jonge vrouw met een rostvast vertrouwen in haar Heer en Heiland (om maar even een heel ouderwets woord te gebruiken) die niet bang is om haar ogen te sluiten voor de gebrokenheid. Ze benoemt het, gaat er met Vader over in gesprek, schreeuwt het naar Hem uit en kiest er voor om zelf het antwoord te worden op haar vraag; betrokkenheid. Vanuit die volgorde gaat ze meewerken aan ‘heelheid’.
    Dit is volgens mij de essentie van het messiaanse mandaat waarmee Jezus zijn bediening startte en die hij overdroeg op zijn volgelingen.

  10. Paul, je zorg dat dit filmpje oprechte zoekers niet dichterbij Jezus brengt, getuigt van je passie om het Evangelie te delen met de mensen om je heen. Ik vind dat fantasich. Denk ook niet dat je kritiek niet waardeer: het houdt ons scherp en maakt dat we leren om zo effectief mogelijk het Evangelie uit te dragen.
    Als ik snel reageer op wat je schrijft, neem mij dat dan alsjeblieft niet kwalijk. Mijn gedachten vormen zich nu eenmaal snel – ik kan daar ook niets aan doen. Maar dit wil natuurlijk niet zeggen dat mijn gedachten ook juist zijn. Aan jou en anderen om dat te beoordelen.

    Ja, ik heb over je bezwaren nagedacht en dit is wat ik denk: volgens mij hebben wij een hele verschillende associatie bij ‘religie’. Hoe dat komt doet er even niet toe, maar de klemtoon is anders. Jij denkt bij religie meer aan iets positiefs, aan ‘uw redelijke godsdienst’, terwijl het bij mij een meer negatieve associatie heeft van ‘eigenwillige godsdienst’.

    Je hebt volkomen gelijk dat de stelling ‘Jezus haat religie’ onmogelijk waar kan zijn. Religie is immers ‘aan God toegewijde dienst’ en dat is juist hetgeen wat God van ons vraagt: dat we heilig zijn, Hem toegewijd leven. Maar niet alle aan Hem toegewijde dienst is naar Zijn wil, daar vinden we voorbeelden genoeg van in de Bijbel. De vraag is dus: hoe ziet deze dienst er uit? Wat is het hart echterachter? Oftewel: over wat voor religie heb je het?

    Het gaat in dit filmpje dus om de context, om verdere definitie van wat Jeff met religie bedoeld. Voor mij persoonlijk was het duidelijk over wat voor religie Jeff het heeft: religie dat zegt dat we van alles moeten doen maar niets waar kan maken, dat er van buiten mooi uitziet maar van binnen zo verrot is als het maar kan, enz. enz. Het is die religie die ervoor zorgt dat mensen de kerk massaal de rug toekeren. En dat is, als je het mij vraagt, precies het punt dat Jeff wil maken.

    Ik herken dat beeld en blijkbaar ben ik niet de enige. Maar – en dan kom ik terug op wat ik in mijn vorige post schreef – dat kan te maken hebben met mijn generatie. Het is die religie die maakt dat ook ik mij weinig aangetrokken voel tot de kerk. Jij bent van een andere generatie, die andere dingen heeft gezien en meegemaakt. Het is waarschijnlijk ook niet zo vreemd dat vooral bij mensen uit jouw generatie de roep naar eenheid klinkt. En dan is het ook niet zo vreemd dat je moeite hebt met dit filmpje. Jouw generatie werkt aan het herstel van de ware godsdienst en mogelijk dat jouw associatie bij religie daarom ook anders is. Mogelijk dat jouw generatie verder is ‘in het proces’, waar mijn generatie nog aan het begin van het proces staat.

    Mijn generatie grijpt, zoals ik eerder al schreef, voor een groot deel terug op de oude zekerheden. Maar er is één heel gevoelig punt: de kerk. Daar hebben wij helemaal niets meer mee. Juist vanwege de religie die wij er veelal aantreffen. We geloven wel, maar we geloven alléén – als kleine zelfstandigen. We willen wel gemeenschap, maar alleen gemeenschap die oprecht is en niet schijnheilig. En die vinden we te weinig. Dat is ook de achtergrond van Jeff. Gelukkig heeft hij in de Mars Hill Church wél gemeenschap gevonden, maar eigenlijk is dit een bonte verzameling van mensen die nergens anders gemeenschap vonden.

    Dus hoewel ik de kritiek waardeer Paul, vanwege de motivatie erachter, wil ik je een eerlijke vraag stellen: zou het niet kunnen dat je door je kritiek -onbewust!- juist precies het tegenovergestelde bereikt? Wat je schrijft over religie komt namelijk niet overeen met mijn belevingswereld en die van veel andere jongeren. Daardoor lijkt het alsof je religie mooier voordoet dat het is, in elk geval in mijn ogen. En dat kan weer schijnheilig overkomen.
    Want natuurlijk weten jongeren ook wel dat religie positief kan zijn, maar helaas zien jongeren die voorbeelden te weinig. Dat is geen hoogmoed Paul, dit is serieus zoals we dit beleven. Ik zeg ‘we’ omdat ik de afgelopen jaren heel veel leeftijdsgenoten heb gesproken juist over dit punt en we ervaren allemaal hetzelfde.

    Mogelijk praten we dus ‘langs elkaar heen’ in deze discussie. Zou het kunnen dat jij, door jouw ervaringen en achtergrond, liever de nadruk legt op een lieve Jezus en een lieve Paulus en dat ik, door mijn ervaringen en achtergrond, liever wat meer radicaliteit zie zoals een tempelreiniging? 😉

    Waarschijnlijk is dit dan ook de reden dat wij zo verschillend reageren. Volgens mij schrijven we allebei ware dingen, maar vinden we het nodig om de nadruk anders te leggen.

    Ik heb vannacht nog eens je blog n.a.v. je 50ste verjaardag gelezen. Aan het eind schrijf je:

    “Volgens mij is de wereld al te vol met namaak – ik wil echt zijn, waarheid in liefde delen – ook als dat weerstanden oproept en mensen uit onbegrip en verontwaardiging stenen oppakken. Ik hoop dat ik de Meester kan blijven volgen en dat ik vaak ook net op tijd onopgemerkt aan de haat kan ontkomen. En ik hoop dat ik de moed heb om vol te houden, óók als geloven betekent dat je echt een kruis moet dragen – wie weet hoe lang en tot hoever. Dit is mijn zekerheid: het zwaarste kruis is al gedragen. Dit is mijn hoop: er ligt een eeuwigheid voor me.”

    Ik zou hier zo mijn handtekening onder kunnen zetten, want dit geldt ook voor mij. Onze motivatie is dus niet verschillend, Paul. Ik hoop dat je dat ook ziet. Maar onze werelden zijn waarschijnlijk anders. Daarom, tot besluit: ik denk dat je kritiek (en die van DeYoung) absoluut van waarde is en het is ook zeker niet onwaar te noemen. Maar – en daar ben ik echt zorgvuldig over nagedacht – ik denk dat je te snel voorbij gaat aan hoe mijn generatie religie beleeft en aan de consequenties die dit heeft. Het is niets voor niets dat miljoenen mensen dit filmpje hebben gedeeld: zij herkennen zich hier in. En de reden dat ik van harte achter dit filmpje sta is omdat het uiteindelijk meewerkt aan het motiveren van mensen om daadwerkelijk voor God te leven. Ik ben dus niet zo bang dat dit filmpje een negatief effect zou hebben, de statistieken spreken voor zich lijkt mij. Mijn generatie heeft een andere achtergrond, andere ervaringen en wordt dus ook op een andere manier aangesproken.

    Afijn, tot zover maar weer. Ik ben heel benieuwd naar je reactie en hoe jij aankijkt tegen dit verschil in generatie. Wees het gerust oneens, ik beloof dat ik me in zal houden 😉

    1. Ik ben 50, maar sta intellectueel en cultureel midden in deze tijd en voel (ook vanuit mijn werk) goed aan wat er in de samenleving speelt – ook onder jongeren (ik heb ze zelf onder mijn dak, vertel mij wat). Lees dit blog een tijdje en ik hoop dat je me niet blijft wegzetten als ‘oude generatie’. Op mijn beurt accepteer ik niet dat jij een goede representant bent van de heersende opvattingen binnen jouw generatie want daarvoor ben je veel te eigenzinnig en – excuseer – ouderwets. De meeste mensen van jouw generatie maken zich over heel andere dingen druk en ik kan met evenveel recht zeggen dat er onder jongeren een hang naar de oude katholieke spiritualiteit is – daar zijn ook tekenen voor aan te wijzen, maar ze zijn niet algemeen geldig te verklaren (Taizé, jongeren die de paus opzoeken enz.).

      Je bent hartstikke postmodern in het afwijzen van de kerk als instituut – heb je je dat wel gerealiseerd? Je verfoeit het water waar je zelf vol overgave ingedoken bent.

      Mark Driscoll spreekt ook veel mensen aan, maar hij gedraagt zich vaak als een hork en stoot nog veel meer mensen af. Ik maak me zorgen over zijn representatie van het evangelie al hoop ik – misschien wel samen met Paulus – dat er rechte slagen geslagen kunnen worden met deze kromme stok. Maar vanuit mijn hart: 1000 maar liever de intellectuele, scherpzinnige en wijze toon van de katholieke broeder in de filmpjes waar Ronald ons op attendeert, dan de redneck macho theologie van Mark Driscoll. Dat we heel verschillend in deze discussie staan ben ik in ieder geval volkomen met je eens. Jij wordt kennelijk aangesproken door de toon en benadering van Driscoll – ik krijg juist de kriebels van deze man. Er zijn aspecten in zijn prediking die ik waardeer (eerlijk en openhartig zijn – dat zouden meer mensen moeten doen), maar ik luister veel liever naar mensen als John Piper en Tim Keller die veel meer geestelijke rijpheid en nuance tentoonspreiden. Met al mijn bedenkingen – jou bekend – die ik heb bij Rob Bell – ik luister ook veel liever naar hem dan naar Mark Driscoll.

      Maar nu – zonder vervelende of stekelige bedoelingen – ik laat het hier nu bij, al zal ik vast nog wel eens terugkomen met vergelijkbare onderwerpen, want misvattingen moeten opgemerkt en weersproken worden. Ik wens je een goed weekend – ga wat gezelligs doen!

  11. @Ruben ‘We geloven wel, maar we geloven alléén – als kleine zelfstandigen. ‘
    Dit vind ik een hele spannende uitspraak, die ik niet in de Bijbel terug kan vinden. Misschien kan je helpen.
    Ik zie in de Bijbel juist dat het steeds om relaties gaat. God als ‘relatie in zichzelf’, die de relatie met de mensheid wil herstellen, zodat de relaties tussen de mensen van die mensheid weer hersteld kunnen worden.
    Ik krijg jouw ‘eenmansbedrijfjes’ die inzetten op het herstel van hun relatie met God, zonder dat ze daardoor relaties aangaan met mensen, niet in dat plaatje.
    Zou het niet juist zo zijn, dat je juist die relaties met al die gebroken mensen aan moet gaan, om zo samen te groeien naar herstel? Al heb je het gevoel dat jij zelf met kop en schotel boven de anderen uitsteekt, zou je daar dan niet juist tussen moeten staan om ze mee te nemen naar jouw level? Anders zou de kerk een gebruiksvoorwerp voor jouw levensheiliging zijn, in plaats van de werkplaats waar je met elkaar werkt aan levensheiliging.

    @Paul Ik haak hier in op een door jou afgesloten discussie, maar ik werd door deze uitspraak getriggerd. Als je wil dat ik met deze discussie ophoepel, hoor ik het wel 🙂

    1. No, no – be my guest. Ik wil alleen zelf niet in herhaling vervallen en heb nog meer te doen deze zaterdag. Op een gegeven moment heb je (voor je gevoel) alle kanten wel zo’n beetje belicht en laat ik het graag aan anderen over om door te praten. Ik ben blij met reacties en moedig het gesprek alleen maar aan – zolang iedereen maar blijft proberen elkaar beter te begrijpen. Ik ben geen liefhebber van polemiek, wel van mensen die elkaars hart zoeken.

    2. @Vera
      Je hebt helemaal gelijk, Vera. Als ik schrijf “we geloven wel, maar we geloven alléén – als kleine zelfstandigen”, dan is dat bedoeld als een beschouwing. Dit is zoals het geloofsleven er bij veel jongeren uitziet; zij kunnen (of willen) hun geloof niet meer delen in de gemeenschap van een kerk.
      Dit is inderdaad alles behalve ideaal, want het is waar: in de Bijbel gaat het om relatie, op alle mogelijke manieren. Met éénwording als het ultieme doel: ‘Laat Ons mensen maken, naar Ons beeld’.

      De kerk is juist heel belangrijk! Maar de kerk is meer dan een dienst op zondagmorgen. Het is in eerste instantie een gemeenschap en de zondagmorgendienst is een uiting van die gemeenschap. Een dienst die gehouden wordt vanuit het oprechte verlangen om samen God te zoeken en te aanbidden. Maar zonder gemeenschap is het onmogelijk écht kerk te zijn. En dat is misschien wel het grote probleem waar jongeren mee worstelen: zij vinden geen ware gemeenschap. Vervolgens zijn er zoveel ‘wereldse verleidingen’ dat zij ook weinig behoefte meer hebben om naar de kerk te gaan.

      Om dit te herstellen is het denk ik van belang om te werken aan een oprechte gemeenschap, van mensen die zijn zoals ze zijn, met al hun lek en gebrek, maar die zich verbonden weten in de Here Jezus. En is het van belang om te laten zien (uit te leven) dat er niets mooiers is dan te leven voor en met God. Want zoals de Here Jezus al zei: “Dit is eeuwig leven: dat zij U kennen, de Eeuwige God”.

      Ik hoop dat ik mijn uitspraak wat heb kunnen verduidelijken?

      1. @Ruben “Maar zonder gemeenschap is het onmogelijk écht kerk te zijn. En dat is misschien wel het grote probleem waar jongeren mee worstelen: zij vinden geen ware gemeenschap. Vervolgens zijn er zoveel ‘wereldse verleidingen’ dat zij ook weinig behoefte meer hebben om naar de kerk te gaan.”

        Ik vind de jongeren hier wel heel gewillig in de slachtoffer-rol kruipen. Ik zie genoeg gemeenten waar mensen werkelijk samen onderweg zijn. De ideale gemeente bestaat helaas niet. Ik ben mijn broers en zussen in de kerk erg dankbaar dat ze niet de achterdeur uitgerend zijn toen ik me in liet schrijven maar mij ‘in liefde verdragen’ 🙂

        “Maar zonder gemeenschap is het onmogelijk écht kerk te zijn. En dat is misschien wel het grote probleem waar jongeren mee worstelen: zij vinden geen ware gemeenschap. Vervolgens zijn er zoveel ‘wereldse verleidingen’ dat zij ook weinig behoefte meer hebben om naar de kerk te gaan.”

        Ik vind jongeren weer heel eenzijdig als slachtoffer ‘neergezet’. Wellicht zijn er gemeenten waar op zondagochtend mensen een uurtje binnen komen en vervolgens de rest van de week hun eigen leven leven. Ik zie echter in de praktijk vaak het tegenovergestelde. Als ik zou willen, kan ik m’n week vullen met kerk-activiteiten die voor een groot deel als doel hebben om elkaar beter de leren kennen en samen God beter te leren kennen.

        Zou het niet (voor een deel) omgekeerd kunnen zijn? Als ik naar mezelf kijk, zie ik de natuurlijke impuls om mijn eigen ego centraal te stellen in plaats van God. Daar spelen ‘wereldse verleidingen’ handig op in. Maar die natuurlijke neiging om mezelf centraal te stellen, speelt ook in op mijn verlangen dat de kerk mij moet dienen in plaats van ik de kerk. Zo komt ‘de wereld’ de kerk in, door mij, door de senioren, door mij als ‘jong-bejaarde’ (40+er) en door de jonkies.

        Misschien is deze generatie jongeren niet geroepen om die gemeenschap te vinden, maar om van binnenuit aan die gemeenschap mee te bouwen.

  12. Wegzetten als ‘oude generatie’? Ik zeg toch nergens dat er iets mis is met de oude generatie? Ik werk nota bene bij één van de meest vergrijsde evangelische organisaties – Het Zoeklicht – en trek al mijn hele leven op met mensen die minstens twee keer zo oud zijn als ikzelf, waarvan ik enkele tot mijn beste vrienden mag rekenen.

    Blijkbaar kun of wil je gewoon niet zien dat er een hele grote groeiende groep is van conservatieve (christelijke) jongeren, die teruggrijpen naar (vormen van) orthodoxie.
    Dat blijkt wel uit hoe je spreekt over Mark Driscoll. Dan mag je liever luisteren naar mensen als John Piper en Tim Keller, maar ook die spreken niet van een ‘kromme stok’. Ook zijn zij niet zo bezorgd aover Driscoll’s “representatie van het Evangelie” als jij. Sterker nog, Piper en Driscoll werken heel veel samen, dus waar heb je het eigenlijk over? Maar ik ben het totaal met je eens dat deze mensen veel geestelijke rijpheid en nuance tentoon spreiden, niet voor niets behoren zij tot mijn ‘favoriete predikers’, als ik dat zo mag uitdrukken.

    Te zeggen dat je liever luistert naar Rob Bell is gewoon een steek onder water. Dus je luistert liever naar iemand die in meest letterlijke zin een dwaalleer verkondigd? Kom nou even zeg! Als dat zo is, dan is het verschil tussen ons inderdaad groter dan ik dacht. Over “representatie van het Evangelie” gesproken!!! Misschien moet je dan toch nog maar eens een preek van Piper of Keller luisteren…

    Liever iemand die mij op zeer onvolmaaktheid tot God leid (Driscoll), dan iemand die mij op bijna volmaakte wijze op een doodlopend dwaalspoor zet (Bell).

    Dit alles zeg ik met de beste bedoelingen, niet om je aan te vallen. Integendeel. Je bent mijn broeder en ik heb zeer veel respect en waardering voor wie je bent en wat je doet. Maar over bepaalde zaken denken wij blijkbaar toch anders. Dat geeft niet. “Hebt u geloof? Heb dat bij uzelf voor God. Zalig die zichzelf niet oordeelt in wat hem goeddunkt (…) Zo zal dan nu ieder van ons voor zichzelf rekenschap geven aan God” (Rom. 14:22,12). God ziet ons hart. Hij werkt door ons beiden, ondanks onze zwakheden en tekortkomingen, en Hij zal het goede werk dat Hij in ons volbrengen. Misschien ben jij de hand en ik de kleine teen en zijn er dus best wat verschillen, maar we zijn verbonden in het Lichaam van Christus. Dat is eeuwig leven: dat we Hem mogen kennen! En ondanks onze verschillen leer ik Hem ook kennen door jou. Dus hoe dan ook dank daarvoor!

    Goed weekend Paul!

    1. Oef. Mark Driscoll wekt bij mij meer irritatie op dan Rob Bell – dat is wat ik zeg. Ik zeg niet dat Driscoll een dwaalleraar is, maar noem hem een kromme stok (ik zeg daar dan nu maar gelijk bij: wie is er geen kromme stok?). Het is voor het eerst dat ik jou Rob Bell wel een dwaalleraar hoor noemen, dat heb je niet gezegd toen we zijn boek in Utrecht bespraken. Ik zeg het je ook zeker niet na, maar meldde al dat ik serieuze vragen en bedenkingen heb (zijn boek wordt niet voor niets NIET bij ons uitgegeven) en dat heb ik tijdens die bijeenkomst ook openlijk gezegd. Ik heb aardig wat blogposts over Rob Bell geschreven, je zou inmiddels wel een beetje moeten weten waar ik sta maar je slaat gelijk weer aan. Genoeg hierover, anders zit ik straks weer met je te debatteren over het volgende zijspoor.

  13. Als iedereen een kromme stok is – ongetwijfeld waar – dan zou je het niet nodig hebben gevonden om Mark Driscoll zo te noemen. (Overigens heb ik nergens gezegd dat jij Driscoll een dwaalleraar zou noemen, lees toch eens goed wat ik schrijf!)

    Verder, laten we eerlijk zijn, is het nogal raar om te zeggen dat je liever naar Bell luistert bij wie je serieuze bedenkingen hebt, dan naar Driscoll. Dat klinkt alsof je zegt: ‘Alles liever dan Driscoll’. Mag ik oprecht verbaasd zijn over deze uitspraak, juist omdat ik je bedenkingen ken? Als je vind dat ik ‘gelijk weer aansla’, dan is dat toch echt door je eigen uitspraken. Jij verliest Bell boven Driscoll en dat vind ik gezien Bell’s theologie nogal opmerkelijk, zeker van een uitgever van Ark Mission. Logisch toch? Want als het alleen om de wijze van presentatie zou gaan, waar hebben we het dan nog over? Driscoll zou kunnen zeggen: je kunt stront wel mooi versieren, maar het blijft stront. En zo is het! Satan doet zich voor als een engel des lichts, maar hij brengt duisternis. Het gaat uiteindelijk toch echt om de inhoud en die is bij Bell, zoals ook Piper en Keller in niet mis te verstane bewoordingen duidelijk hebben gemaakt: bagger!

    En inderdaad heb je mij in Utrecht Bell geen dwaalleraar horen noemen. Daar was het ook niet de gelegenheid voor, ik was er mede om te ontdekken hoe anderen op het boek zouden reageren en bovendien hebben mijn gedachten zich ook weer verder gevormd, zo gaat dat. Maar er zullen ongetwijfeld nog artikelen en debatten volgen.

    1. Fr Barron geeft een duidelijk commentaar vanuit een Rooms Katholiek standpunt op het filmpje. En geeft daarbij een helder beeld over de verhouding religie en kerk, die mij (als Rooms Katholiek) aanspreken. Ik ben benieuwd hoe jij tegen zijn woorden aankijkt….

      1. Interessant is dat Barron de link legt met Luther. Inderdaad is het de felle kritiek van Luther op de religie van Rooms-Katholieke Kerk die uiteindelijk leidde tot één van de grootste opwekkingen uit de kerkgeschiedenis: de Reformatie. Luther was aanvankelijk helemaal niet tegen het instituut kerk, tot ook hij tot de conclusie kwam dat er maar één gezonde optie was: afscheiding. Juist vanwege de leerstellingen en gedragingen van dit instituut. Mijn grootvader zegt het altijd zo: de kerk is een organisme, geen organisatie. Maar dat lijken we nog steeds niet helemaal begrepen te hebben. Luther ging verzette zich tegen de Rooms-Katholieke Kerk om de simpele reden dat de kerk de plaats van God had ingenomen en het Evangelie in meest letterlijke zin verdraaide omwille van de macht van de kerk.

        Het is simpel: de mens wordt niet behouden door werken, maar uit genade. Echter, zoals Jacobus ook duidelijk maakt: geloof zonder werken is een dood geloof. Waar geloof heeft dus altijd goede werken tot gevolg. Maar dat geldt wel: ‘niet ik, maar Christus’. Het zijn niet onze werken, maar het is de vrucht van de Geest die in ons werkt. God is het die het willen en het werken doet. In dit alles gaat het dus om de gedachte achter onze werken. Paulus haalt uit naar de Galaten omdat zij van de genade afvielen en dachten dat zij van alles moesten doen om behouden te worden. Zij gingen opnieuw de wet houden. En waarschijnlijk niet alleen de wet van Mozes, maar ook alle wetten die men later heeft bedacht. Big mistake. Niet omdat zij dit niet mochten, maar omdat zij dachten dat dit zou meewerken aan hun behoud en aan hun heiligheid. Paulus hield ook de wet, maar vanuit een heel andere gedachte. Niet omdat hij dacht dat dit hem beter zou maken voor God, maar omwille van het bereiken van zijn Joodse volksgenoten. Het grote verschil zit ‘m hierin dat de wetten van Mozes (ter info: 614 in totaal) en de wetten die mensen zelf hebben bedacht van buitenaf aan ons worden opgelegd. Die wetten kun je niet eens houden, dus een leven naar Gods wil is op die manier onmogelijk. De wedergeboorte maakt echter dat je uit God geboren wordt en dat je een nieuwe natuur krijgt die wel naar Zijn wil kan leven. En dan gebeurd er iets bijzonders: de wet, Gods wil (of eigenlijk: Gods persoonlijkheid), wordt geschreven in je hart. De wet komt dan niet van buitenaf, maar is in onze binnenste geschreven. En het is de Geest die uitleving hiervan in ons bewerkt. Er is dus geen sprake meer van moeten – je moet helemaal niets – maar van willen: God is het die het willen en werken in ons doet.

        Aan de buitenkant kun je niet altij zien of je met ware of valse religie te maken hebt. De één eerbiedigd de sabbat uit een oprecht hart, maar niet omdat het iets afdoet of toevoegd aan hoe God hem ziet. Dat is religie in de positieve zin. De ander eerbiedigd ook de sabbat, maar vanuit de gedachte dat hij dit moet en dat dit hem ‘een beter mens’ maakt voor God of iets dergelijks. Dat is religie in de negatieve zin. Wij kunnen niet altijd het onderscheid maken, tenzij mensen hun motivatie en theologie duidelijk maken. Maar God weet alle dingen, Hij ziet het hart aan.

        Helaas zijn er vandaag de dag veel christenen die dezelfde fout maken als Israël: “Israël, dat ernaar streefde door de wet rechtvaardig te worden, heeft dat niet bereikt. Wat is daarvan de oorzaak? Ze handelden alsof het van hun daden afhing, en niet van geloof. Ze zijn over de steen gestruikeld” (Rom. 11:31,32).

        Tot slot: Barron heeft gelijk dat Paulus zich niet verzet tegen de kerk alszijde een gemeenschap van gelovigen. Hij ontmoedigd deze gemeenschap niet, integendeel zelfs.

        P.S. De uitspraak van de Here Jezus dat Hij kwam om de Wet te vervullen, niet om deze te ontbinden, wordt helaas ook door Barron verkeerd begrepen. Wanneer werd de Wet volbracht? En wat betekent het als iets – bijv. een taak – volbracht is? Wat het Nieuwe Testament uiteindelijk laat zien is dat de Wet ten diepste niets anders is, of eigenlijk niemand anders is dan Christus Zelf! Hij is de levende Torah. De wet is een Persoon! Maar goed, als je daar meer over wilt weten moet je bijv. het boekje ‘Schaduwfeesten’ (Jaap Bönker, Uitgeverij Timotheus, 2011) maar eens opvragen in de boekhandel 😉

        1. Tsjonge, dat is wel heel erg simpel gezegd deze keer. Maar op een blog van, zeg 20+-ers, is dit samengeperste verhaal (bed time story) niet meteen iets om heel erg vrolijk van te worden…

            1. Dingen die (heel) ingewikkeld zijn, dan wel zo door mensen benoemd en/of beleefd worden, noem jij simpel. Je uitleg komt wellicht daardoor ook een beetje (te) simplistisch over en daardoor lijkt het zomaar dat je de lezer niet helemaal serieus neemt. Bij mij ontstaan nu vragen als: Wat heb je zelf echt bestudeerd? Wat zijn je eigen vragen en worstelingen m,b.t. deze thema’s? Je komt erg kort door de bocht over, waardoor je betoog m.i. erg aan geloofwaardigheid inboet. Het is niet zo dat ik het niet met je eens zou (willen) zijn, maar je neemt de lezer mee naar de kinderafdeling van C&A. Het toeval wil dat ik inmiddels 20+ ben. And what about you? Jij bent ook niet meer één van de jongsten, gezien je nieuwe foto… 🙂

  14. Paul, je hebt respect voor DeYoung, bleek eerder in de discussie. Dit is wat hij schreef over het boek van Bell: “The theology isheterodox. The history is inaccurate. The impact on souls is devastating. And the use of Scriptureis indefensible. Worst of all, Love Wins demeans the cross and misrepresents God’s character (…) Delight or deception, suffering or salvation – yes, even heaven or hell – may hang in the balance.”. En dat is nog maar de milde samenvatting. De hele boekrecensie kun je hier lezen: http://www.scribd.com/doc/50772118/Love-Wins-Review-by-Kevin-DeYoung
    Ter informatie.

    1. Dank. En nogmaals: ik ben geen grote fan van Bell. Laat het hier maar even bij, Ruben. En excuses voor de felheid in mijn woorden in sommige comments hierboven. Groet en Gods zegen toegewenst.

      1. Wederzijds, Paul. Al hoef je van mij geen excuses te maken, ik reageer tenslotte ook fel, waarschijnlijk zelfs feller 😉 We weten van elkaar dat dit, hoe gebrekkig soms ook, voortkomt uit een gepassioneerd hart voor God en de kerk. Het raakt ons en misschien toont dit juist hoe zeer wij één zijn in onze liefde voor Christus. No hard feelings dus. Ik leer van je, ik bidt voor je en ik hoop dat God je nog maar heel lang zal gebruiken in Zijn dienst. Al was het maar om mij zo nu en dan te leren hoe ik in wijsheid kan reageren 🙂

  15. Heb net het clipje bekeken en vond het cool. Wat de reacties betreft, ook van die RK priester, wie de schoen past trekke hem aan. Ik snap niet goed waarom we nu te juichen staan dat Reformator Luther onderuit gehaald wordt. Het ging in het clipje niet om goede werken, maar om het volbrachte werk van Christus en ‘dode’ werken. Ik ben nog bezig met het lezen van de rest van de reacties. Maar die rapper loves the bible, the church en in essentie zegt hij dat de kerk een plaats moet zijn voor de ‘broken hearted’. Nou, wat kan je daar nu op tegen hebben? En inmiddels gaat het over Rob Bell. Snap er niets meer van. Ik begin echt oud te worden…

    1. Ja, je bent aan het spoorzoeken, maar ik vrees dat deze comments (zeker ook door mijn wat geagiteerde inbreng) juist wat ontspoord raken. We dwalen al discussiërend te veel af van het oorspronkelijke onderwerp. En oud worden – wat doen we er aan, vriend? Zolang onze innerlijke mens maar dagelijks vernieuwd wordt. Je kunt ook gewoon een goed boek gaan lezen – ik doe maar eens een suggestie.

      1. Kwam vandaag twee goede boeken tegen in de lokale Evangelische boekwinkel. Geen van beiden gekocht, omdat ik een druk middagprogramma had van blogs en kranten, 🙂
        Maar je goede tip neem ik graag ter harte. O ja, één boekje van Arenda Haasnoot. Over de kerk. En een ander boekje over het huwelijk en veschillen tussen man en vrouw. Beiden van Ark Media. Paul, ik kom je ook overal tegen.

  16. @Spoorzoeken
    Voor de goede orde: ik neem de lezer altijd serieus, anders zou ik niet de moeite nemen om te reageren. Verder kan ik mij goed voorstellen dat mensen Bijbelse zaken of geloofszaken als ingewikkeld beleven. Dat is het soms ook, vooral vanwege alle verschillende meningen en uitleggingen die er op je af komen. Dit is verwarrend en daardoor kan zelfs de gedachte ontstaan dat het haast onmogelijk is om te begrijpen wat de Bijbel werkelijk leert. Maar dat geloof ik niet. De Bijbel is geen moeilijk boek, maar je moet wel enige moeite doen om te begrijpen wat er staat. Daar heb in principe (!) zelfs geen boeken of leraars bij nodig: de Schrift verklaart zichzelf. Dat is althans een klassieke protestantse opvatting waar ik heilig in geloof. Door tekst met tekst te vergelijken kom je een heel eind. Dat is ook de ‘methode’ die ik heb geleerd en nog altijd toepas. Zeker bij dit thema. Want als je vraagt: wat heb je zelf echt bestudeerd? Wel, dit thema. Eindeloos, zou ik haast zeggen 😉

    Mijn vragen en worstelingen m.b.t. dit thema? Wel, de grootste vraag is waarschijnlijk hoe het in vredesnaam mogelijk is dat God zo eindeloos veel genade schenkt aan een klootzak als ik. Die vraagt probeert ook altijd mijn geloof te ondermijnen. Want de gedachte ‘het kan toch niet waar zijn’ kan al snel overgaan tot de conclusie dat het dus ook wel niet waar zal zijn. Maar ik geloof dat het wel waar is: het staat er. Want nee, ik vind het betoog van Paulus (met name in zijn brieven aan de Romeinen en de Galaten) zeker niet onduidelijk. Sterker nog, het is zo’n sterk betoog dat er geen speld tussen te krijgen is.

    En ja, natuurlijk is de post waar je naar verwijst ‘kort door de bocht’. Het is een samenvatting en nota bene die is al langer dan de gemiddelde post. Voor het hele betoog moet je gewoon zelf de Bijbel induiken ;-). En corrigeer mij gerust als de samenvatting onjuist is. Want je mag wel vinden dat mijn betoog aan geloofwaardigheid inboet en dat ik je meeneem naar de kinderafdeling van C&A – en daar heb je waarschijnlijk ook helemaal gelijk in – maar met inhoudelijke punten kom je niet.

    P.S. Ik ben inmiddels ook 20+, maar om nu te zeggen dat ik niet meer één van de jongsten ben? Volgens sommigen ben ik net uit het ei gekropen… 🙂

  17. Dat is wel grappig.
    Als er iets aan Paul is wat ik graag van hem wil leren, dan is dat juist zijn toon!
    Logisch dus Ruben, dat ook ik me stoor aan jouw toon. Waarschijnlijk juist omdat ik die zo goed (her)ken van mezelf.
    Het kan echt anders. Zonder je overtuigingen bij het grof vuil te zetten.

    Weet je wat het gewoon is: met deze harde toon houden we het schip (‘de leer’) misschien wel drijvende, maar we varen wel over de drenkelingen heen. En dat lijkt me niet de bedoeling.

    Eén van mijn eerste blogs ging over postmodernisme (direct toegegeven: een begrip dat ik niet ten volle omvat). Samengevat stelde ik daar dat we leven in een zwartwitte – dus grijze – wereld. Wit-zwart, waarheid-leugen, leven-dood, licht-duisternis: ik kom dat soort tegenstellingen overal tegen in mijn christelijke overtuigingen.
    Het is mogelijk niet meer dan een gedachtenspelletje, maar doorredenerend kwam ik erop uit dat postmodernisme er vanuit gaat dat de realiteit grijs is. Daar ben ik het, net als Ruben, van harte mee oneens. En Paul ook, denk ik.

    Maar, christenen hebben in mijn ogen veel te vaak geroepen waar ze het mee oneens zijn, in plaats van zich te verplaatsen in de ander en dat als startpunt te nemen. Dat levert al snel een misplaatste houding op van hoogmoed en wijzende vingertjes. Vanuit een gearriveerde houding anderen de weg wijzen. Niet meegaand.

    Ik denk dat de wereld zwartwit is. Er is één waarheid, één God. Maar mij past een ‘grijze houding’. Ik weet van de waarheid, maar niet ten volle. Ik ken God, maar niet volkomen.

    Een nederig loofhutje past bij mijn status. Een ivoren toren is echt te hoog gegrepen.

    1. @Henrico
      Oke, Henrico, laten we serieus en oprecht discussiëren over de toon. Want ik wil graag van je geloven dat het anders kan. Minder hard. Want daar, zo begrijp ik, stoor je je het meest aan. Wat ik mij in alle oprechtheid afvraag is of je, door ‘een andere toon aan te slaan’, nog steeds hetzelfde zegt en hetzelfde doet.

      Jij zegt: ‘mij past een grijze houding’, want ‘ik weet van de waarheid, maar niet ten volle. Ik ken God, maar niet volkomen’. Daar kan ik amen op zeggen. Maar dat wat je wel weet, is dat de waarheid volgens jou? Als dat zo is en het gaat in een gesprek over dat wat je dus wel zeker weet, waarom zou je dit dan niet ‘zwartwit’ mogen stellen? We hebben immers over dingen die we niet weten of niet zeker weten, maar of dingen die we wel weten geloven.

      Afijn, geef mij eens een voorbeeld van hoe het anders kan.
      Want om terug te komen op het postmodernisme: deze filosofie staat haaks op de Bijbelse boodschap en is in meest letterlijke zin anti-evangelisch te noemen. Ik heb het dus niet, zoals sommigen, over allerlei culturele uitingen die (vaak ten onrechte) postmodern worden genoemd.
      Hoe kan ik op een andere toon duidelijk maken dat deze filosofie onbijbels en dus gevaarlijk is?

      Ik ben namelijk bang dat mensen zich in werkelijkheid niet irriteren aan mijn toon, maar aan wat ik zeg. Zij ergeren zich bijvoorbeeld aan het feit dat ik postmodernisme ‘onbijbels’ en ‘gevaarlijk’ noem. Dat vinden zij arrogant, want ‘wie ben ik wel niet om dat te kunnen beoordelen’? Dus zou ik iets moeten zeggen in de trant van ‘ik vind… het postmodernisme onbijbels en gevaarlijk’. Zolang het maar een mening is, vinden mensen het niet zo erg. Ik mag vinden wat ik vindt, zolang ik maar niet durf te stellen dat iets waar of onwaar is. Trek die filosofie nu eens door, Henrico. Zou jij zeggen: ‘Ik vind dat de Here Jezus is opgestaan?’. Ik niet. Ik geloof dat de Here Jezus is opgestaan. En geloof is zeker weten. Het gaat niet om een mening, het gaat om de waarheid. Iemand die beweert dat de Here Jezus niet is opgestaan, zit er volledig naast en kent de waarheid niet. Of hij dat nu met mij eens is of niet, dat doet er niet toe. Het gaat ook niet om mijn gelijk – het gaat helemaal niet om mij! Het gaat om de waarheid.

      Dat heeft niets te maken met ‘niet meegaand zijn’ of een ‘ivoren toren’. Af en toe maak ik een wandeling met iemand die juist niet gelooft, juist om mee te kunnen gaan in diens wereld en gedachten. Maar wel vanuit een besef van wat de waarheid is: namelijk dat de Here Jezus onze Heer en Verlosser is! Ik zal nooit zeggen ‘het zou best anders kunnen zijn’ als het om het Evangelie gaat. Want dan lieg ik dat het gedrukt staat. Het is niet anders: het is zo.

      Daar ben ik heel stellig ik, ik kan niet anders. En waarschijnlijk wil ik ook niet anders, want ik zie er ook een doel in. Denk aan het tweesnijdend zwaard wat Gods Woord is: door het te hanteren maak je scheiding en kan dus leugen van de waarheid worden onderscheiden. En dat is volgens mij ook precies de bedoeling. Gif ga je ook niet mengen met zuiver water. Integendeel, daar hebben we de waterzuivering voor bedacht 😉

      Henrico, natuurlijk zijn er heel veel zaken rondom het geloof en de Bijbel waar ik ook niet zo zeker over ben. Die wel anders in elkaar zouden kunnen steken dan ik op dit moment denk – en dat zeg ik dan ook. Er is veel in de Bijbel wat ik niet weet of begrijp en waar ik het antwoord nog niet op gevonden heb. Maar dat zijn niet de onderwerpen die vaak voorbijkomen op het internet.

      Maar zoals ik al zei: doe een voorstel van hoe het anders zou kunnen. Ik ben daar oprecht nieuwsgierig naar, want ik weet het niet en heb van niemand ooit een concreet voorbeeld gekregen. Als het recht doet aan Gods Woord en het helpt om mensen nog beter te bereiken, dan beloof ik je dat ik mijn toon zeker zal aanpassen. Met alle plezier zelfs! Denk niet dat ik dit schrijf met in gedachte ‘dat gaat toch niet gebeuren’, want nogmaals: ik meen het oprecht.

  18. Ruben, ik probeer steeds vaker om me voor te stellen hoe God naar mensen kijkt. En om dan zelf ook zo te kijken.

    Hij zag bijvoorbeeld een opstandige Jona, een (te) rijke jongeman, een Samaritaanse hoer, een laffe Petrus en ga zo maar door. Oh, ook nog: jou en mij.

    Lastig. Maar probeer het eens. Om te kijken met open armen.

  19. Ruben,
    Mijn laatste zin suggereert dat je dat nog niet (of nooit) doet. Daar weet ik helemaal niets van natuurlijk. Excuus daarvoor.
    Zo lastig is het dus.

  20. @Henrico
    Nu leg ik je eerlijk uit waarom ik reageer zoals ik reageer, laat ik je iets van mijn worsteling zien en vraag ik je hoe ik volgens jou beter zou kunnen reageren. En vervolgens ga je hier nauwelijks op in! Ja, wat moet ik dan Henrico? Wat moet ik dan met reacties dat het “best anders kan”? Niemand vertelt mij hoe! Ook jij niet…

    Want je kunt wel schrijven “ik probeer steeds vaker om me voor te stellen hoe God naar mensen kijkt”, maar, met alle respect: blijkbaar heb je niet eens door dat het mij juist daar om gaat! Dit is JUIST mijn motivatie, dus we zijn het er echt wel over eens dat we moeten leren kijken zoals God kijkt, leren denken zoals Hij denkt enz.

    Alleen geloof ik niet, zoals veel evangelischen tegenwoordig, dat God alleen maar met open armen staat. Voor sommigen is Hij een verterend vuur. Wie niet voor Hem is, is tegen Hem. Zelfs tegen mensen die in Zijn naam hebben gepredikt en wonderen hebben gedaan, zegt Hij: ga weg, ik ken u niet. Hij waarschuwt voor de wolven in schaapskleren, maar slechts weinigen schijnen te beseffen dat die wolven in ons midden zijn. In ons midden! En wij ontvangen ze met open armen, want weten wij veel… Zo gaat opnieuw in vervulling wat God tegen Hosea al zei: ‘Mijn volk gaat verloren door gebrek aan kennis’. Een ernstige zaak, als je eenmaal beseft dat we het hebben over eeuwig leven of de eeuwige dood. Dat is mij toch wel iets meer waard dan vriendjes met jan en alleman te blijven…

    Kortom, vanuit die wetenschap – dat dwalingen en dwaalleraars voor God een ernstige zaak zijn – reageer ik. Misschien heeft het verschil in reageren dus wel te maken met het verschil in onze theologie. Misschien ook niet. Maar dan vraag ik je maar opnieuw: hoe zou ik dan anders kunnen reageren? Geef eens een concreet voorbeeld, uit bovenstaande discussie bijvoorbeeld, waarbij je hetzelfde zegt als ik, maar op een betere toon. Zonder dat ik de waarheid waarin ik geloof geweld hoef aan te doen.

Zeg iets terug op Vrijspraak

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s