In de tussentijd van kerk en koninkrijk – Neem je plaats in, Arenda Haasnoot…

Voor de variatie heb ik de subtitel en titel van een recent door ons uitgegeven boek maar eens omgedraaid. Het gaat om het boek van Arenda Haasnoot, voormalig vice-voorzitter van de generale synode van de Protestantse Kerk in Nederland en op dit moment dominee te Rijnsburg. Ik mocht dit boek uitgeven en het eerste exemplaar overhandigen in boekhandel Het Baken te Katwijk, de geboorteplaats van de auteur.

Besef van roeping

De titel ‘Neem je plaats in’ kwam vrij snel boven drijven toen we bezig waren met de voorbereiding van deze uitgave. Het is de roeping die Arenda Haasnoot persoonlijk op haar leven ervaart. Opgegroeid in een traditioneel gereformeerde omgeving, als jongere een tijd ‘aangehaakt’ bij de evangelische beweging – kwam zij als theologe en predikante terug in de kerk waar zij zich thuisvoelt en nam daar de verantwoordelijkheid op zich die haar werd toebedeeld. Als dat net zo gegaan is als bij het schrijven van het boek, dan is die taakopvatting niet voortgekomen uit persoonlijke ambitie, maar meer uit een besef van roeping en de bereidheid om een positie in te nemen die niet automatisch bijval en applaus oplevert. En uiteraard moet je over de kwaliteiten beschikken die nodig zijn om dit werk te doen en inmiddels is wel aangetoond dat Arenda Haasnoot die eigenschappen heeft.

Blij dat we volgehouden hebben

Ik las een column van Arenda Haasnoot in Centraal Weekblad – inmiddels al weer een paar jaar geleden. Het ging over het gebruik van opwekkingsliederen in de kerk – zij brak een lans voor deze liederen en schreef op een manier die mij aansprak. Er volgden wat gesprekken, maar het duurde nog even voor het boek uiteindelijk van de persen rolde. Zowel in haar werk als privéleven waren er veel zaken (en  kinderen!) die haar aandacht vroegen en ik vond het prima dat het allemaal wat langer duurde. Het is bovendien niet eenvoudig om op uitnodiging van een uitgever te gaan schrijven als je zelf nog helemaal geen plannen voor een boek hebt. Maar ik ben blij dat ik heb volgehouden en dat redacteur Marieke Hermans met de haar kenmerkende vriendelijke vasthoudendheid voor een uitstekende projectbegeleiding heeft gezorgd. Het resultaat mag er zijn, want Arenda Haasnoot heeft een mooi, persoonlijk boek geschreven dat deze week ook door dagblad Trouw gerecenseerd en getipt werd.

Geloof als zaak van het hart

In onderstaand citaat wordt duidelijk waar Arenda Haasnoot voor staat en dit is een geluid waar ik als uitgever (en als gelovige) graag een versterker op zet. Uiteindelijk is het geloof een hartszaak, een persoonlijke overtuiging die het leven rijker en dieper maakt. Bij Arenda Haasnoot is goed zichtbaar dat het haar niet om ‘theologische kennis’ gaat (al heeft ze daar geen gebrek aan) maar om het praktisch uitleven van het geloof. Ik ben het met haar eens dat dit ook de enige begaanbare weg is voor de kerk van vandaag: terug naar Jezus Christus, terug naar zijn oproep om Hem na te volgen en leerlingen te maken die eveneens hun plaats in willen nemen, en onder leiding van Gods Geest de weg van het geloof in deze wereld willen gaan.

Veel theologen, predikanten en kerkgangers hebben hun mond zo vol over God, van mensen en van ‘het verval’, dat ze vergeten om met God, door de Geest en met mensen in deze tijd te spreken.

Ook is het tijd om na te denken over wat de basisprincipes van het christelijk geloof zijn. Je zult als kerk niet blijven bestaan als het je alleen om de kerk als gebouw of als ‘leuk clubje’ te doen is. De kerk is geen vereniging en geen gebouw. Het gaat om gelovigen die geloven in de naam van Jezus Christus, die gekruisigd is maar door God is opgewekt uit de doden. ‘Door niemand anders kunnen wij worden gered, want zijn naam is de enige op aarde die de mens redding biedt.’Het is mijn verlangen dat mensen deze naam zullen leren kennen en in deze naam zullen opgroeien tot volwassen kinderen van God. In zijn naam kun je vrijmoedig leren leven.

In het verlengde van dit verlangen ligt de toekomst van de kerk. Zonder mensen die aangeraakt zijn door Gods Geest en het spoor van Jezus Christus willen volgen, eindigt de kerk als gemeenschap – in welk gebouw dan ook – op een dood spoor.

Je mág verlangen naar Gods Geest in de tijd tussen kerk en koninkrijk. De ‘tussentijd’ vraagt om een kerk die voorbode en gestalte van Gods koninkrijk wil zijn en kritisch ten opzichte van de wereld durft te staan. Een kerk waarin de eerste liefde voor Jezus Christus als Heer en Hoofd van de kerk centraal staat. Een kerk waarin radicale toewijding aan en navolging van Jezus Christus een zaak is van alle gelovigen.

Uit: ‘Neem je plaats in – In de tussentijd van kerk en koninkrijk’, Arenda Haasnoot – blz. 109. Ark Media, 2011

Een gedachte over “In de tussentijd van kerk en koninkrijk – Neem je plaats in, Arenda Haasnoot…

  1. Of ik de recensie in Trouw las of in het ND weet ik even niet meer, maar pas las ik iets over haar strijdvaardigheid. Het is een persoonlijk verhaal geworden en zo hoort het ook. Wat een verademing zo’n insteek na het theologisch geblaat van iemand als Van de Beek in CV-Koers deze maand.

    De gevestigde kerk (lees: gereformeerd synodaal) is voor mij te ver uit het vizier geraakt om er nog naar terug te kunnen of zelfs maar naar te verlangen. Wel word ik heel blij als ik dit van en over Arenda Haasnoot lees en ik besloot zojuist het boek alsnog te gaan lezen.🙂
    Mijn eigen kerk doet het niet veel beter dan een gemiddelde gereformeerde kerk, maar is wel eigentijds met moderne muziek en een internationale sfeer. Mijn eigen rol of plaats daarin? Lastig zat. Laat ik bij Arenda eens wat tips opdoen.

Zeg iets terug op Vrijspraak

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s