John Irving – even terugkijken bij Uitzending Gemist!

Zodagochtend keek ik naar John Irving die bij de VPRO over zijn nieuwe boek In One Person mocht vertellen. Ik heb met grote aandacht gekeken en geluisterd, niet zozeer vanwege dit specifieke boek (al wil ik het wel graag gaan lezen), maar omdat Irving een van mijn favoriete auteurs is en omdat hij zulke interessante dingen te zeggen had over het schrijfproces zelf. Zo vertelde hij dat de slotzin van zijn boeken gewoonlijk al vooraf vast staat, evenals de titel. Pas daarna wordt de roman geschreven. Ook vertelde hij over plot en karakters – met name hoe belangrijk hij het vindt dat de lezer liefde / sympathie ontwikkelt voor het hoofdpersonage en zich zorgen gaat maken over de moeilijkheden die dit karakter te overwinnen krijgt. Vaak weet je als lezer bijvoorbeeld al dat het slecht zal aflopen met dat personage, maar je wilt weten hoe dat zal gebeuren en het liefst zou je hem of haar tegen de gevaren willen beschermen. Ik moest denken aan A Prayer for Owen Meany – een prachtig boek met een karakter waar je als lezer echt van gaat houden. Als je dit boek nog niet gelezen hebt: ga dat doen!

Sympathiek

De belangrijkste personages in de boeken van Irving roepen vaak sympathie en soms medelijden op. Hun kwetsbaarheid, hun ‘anders-zijn’ maakt hen innemend. In de uitzending van gisteren kwam dit ‘slachtoffers’-aspect aan de orde. Irving legde uit dat ‘gewone mensen met normale levens’ nu eenmaal niet zo interessant zijn en dat het veel boeiender is om te kijken naar de mensen die afwijken van het normale patroon. Bij Irving gaat het daarbij meestal om ‘afwijkend’ op het gebied van de seksuele identiteit of gerichtheid, maar ook in bredere zin om mensen die ‘niet eenvoudig in een bepaald vakje passen’. Ik vind dat Irving hier bijzonder goed over kan vertellen (en schrijven!) en was ook geboeid over de dingen die hij zei over vertelperspectief, plot en karakters in zijn romans. Als je ook geïnteresseerd bent in schrijftechniek, dan is deze uitzending eigenlijk verplichte kost.

Schrijversleven

Los van alle belangwekkende dingen die Irving te zeggen heeft over het schrijfproces en de reacties van lezers en critici, is het ook leuk om de beelden te zien van deze auteur in zijn ‘natuurlijke omgeving’. Ik moet bekennen dat ik een tikkeltje jaloers werd toen ik zag waar (en hoe!) deze man woont en werkt. De beelden komen wat snel voorbij, maar zo te zien woont Irving in een mooi houten huis aan een groot meer. Daarbij een soort ‘blokhut’ of cabin waar hij met zijn laptopje in zit te schrijven, terwijl hij uit het raam een prachtig vrij uitzicht heeft. Je vraagt je dan af of die omgeving niet enerzijds te mooi is (je zou toch steeds de neiging hebben om naar buiten te lopen…) en anderzijds te saai is (een schrijver moet toch ook veel mensen observeren en actief deelnemen aan het sociale leven, zou je zeggen). Maar wat moet het heerlijk zijn om zo’n ‘schrijfhut’ te hebben. Een mooie plek waar je rustig kunt zitten en kalm maandenlang aan je volgende roman kunt gaan werken. Dat zou ik ook wel willen…

Zeg iets terug op Vrijspraak

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s