Station Barneveld-Noord – daar kom ik dus NOOIT meer

Even uitrazen. Na een leuke fotoshoot met de mannen van Staat Geschreven reed ik gisteravond monter naar huis. Het was nog licht, de zon ging bijna onder, de wereld was mooi. Ik zette mijn auto nog even in de berm op foto’s te maken van het late zonlicht dat door de bomen scheen. So far, so good. Ik wil verder rijden maar merk dat mijn auto niet vooruit te branden is. Dat heb ik een tijdje terug ook gehad, maar dat probleem zou zijn verholpen. Omdat ik bang ben dat m’n oleipeil te laag is, zet ik de auto op een landweggetje aan de kant. Wegenwacht bellen. En toen begon het verhaal. Heb je even?

De wegenwacht was snel bereikt, maar uitleggen waar ik was, dat was nog niet zo eenvoudig. Ik was zojuist vertrokken uit Wekerom en had nog maar een paar kilometer gereden. Maar mijn motorblok was heet (oliepeil was wel goed). Ik bevond me ‘ergens tussen Barneveld en Ede’. Na enig heen en weer gepraat en gepuzzel was mijn exacte locatie vastgesteld. ‘We zijn bij u tussen nu en ca. 60 minuten’. Oké, dacht ik, dan blijf ik bij de auto en schiet ik nog wat plaatjes van de avondlucht.

Dat uur hadden ze wel nodig, maar daar had ik wel begrip voor. De man van de Wegenwacht was helemaal uit Apeldoorn gekomen en stelde na wat gepruts vast dat mijn auto niet ter plekke te repareren was. Hij kon weggesleept worden naar mijn garage. Waar die was? In Hillegom. ‘Dan brengen wij u ook daarheen.’ Dat leek mij niet zo’n goed idee, want de verbinding tussen Hillegom en Hoofddorp is niet zo eenvoudig. ‘Dan zet ik u af bij het station van Barneveld,’ zei de vriendelijke wegenwachter. En aldus geschiedde.

De eigenaren van station Barneveld-Noord zijn erg trots op hun nieuwe plekkie. En het moet gezegd, het station ziet er mooi uit. Ik kocht een kaartje naar Hoofddorp en wachtte op de trein naar Amersfoort. Ondertussen schoot ik maar wat plaatjes. Zoals het beeld hiernaast. De aangekondigde trein kwam niet. De informatie op het bord verdween en er werd vriendelijk gemeld dat er ‘tijdelijk geen informatie beschikbaar was’. Oké… dan wachten we nog even. Geen trein. Nieuwe tijd op het bord. Wachten. Geen trein.

Straks sta ik hier de hele nacht, dacht ik. Daarom besloot ik de verlichte trappen op te lopen en over de brug bij het transferium te lopen om te zien of ik daar een bus kon nemen. Wel bushaltes, maar geen bussen meer – in ieder geval niet naar een bestemming waar ik naartoe wilde. En, krijg nou wat, daar is de trein! Die haal ik dus niet meer. Zucht. Toch maar terug. Weer een trein! Naar Ede-Wageningen. Dan doen we dat maar, alles beter dan Barneveld-Noord in het midden van de nacht.

In de trein vraag ik twee jongens of ik beter kan uitstappen in Ede-Centrum of bij Ede-Wageningen – als ik naar Schiphol wil. ‘Ede-Wageningen’, zeiden zij in koor. En daar kwam ik aan – op het moment dat de laatste trein naar Amersfoort daar vertrok. Op het bord stond dat er nog één trein zou komen. Daar wachtte ik dan maar op. Ik keek nog even op het bord. Nee, hè – hij rijdt elke dag – maar niet op zondag! Wat nu?

Naar beneden. Taxi-chauffeur. “Ja, ik zie u al een half uur bij dat perron, maar er rijden geen treinen meer.” “Kunt u mij dan naar Amersfoort brengen?’ vraag ik moedeloos. “Stapt u maar in”.

Honderd euro. Jawel. En ik had 40 euro bij me en pinnen kon niet in de taxi. Dan maar bij het station van Amersfoort. “Maar je tas moet hier blijven,” zei de chauffeur. Stromende regen. Geldautomaat. Buiten werking. Op zoek naar een andere automaat. Een jonge vrouw komt naar me toe. “Doet die automaat het ook niet?”. “Nee,” zucht ik. “Oh, wat erg,” zegt ze wanhopig. “Ik moet de taxi betalen en ik moet ook nog heel nodig!” Zoveel benauwdheid op een gezicht – je komt het niet vaak tegen. Dus het kan nóg erger, dacht ik.

Terug naar de taxi. Andere chauffeur gevraagd of er nog ergens een andere automaat was. Zoeken door hartje Amersfoort. Twee automaten van de ABN-Amro. Allebei buiten werking. Zucht. Diepe zucht.

“Maak het geld maar over,” zegt de chauffeur die ook wel weer graag verder wil. Bonnetjes uitwisselen, veertig euro betalen en terug naar het station. Maar daar vandaan vertrekken geen treinen meer. De chauffeur die ik zojuist naar een automaat gevraagd heb, rijdt naar me toe. Hij wil me wel naar huis brengen. Dat kost eigenlijk 150 euro, maar voor 110 euro is het ook goed. Wat moet ik? In de regen blijven hangen bij station Amersfoort? Een hotel nemen en dan maar morgen met de trein terug? Dat is niet goedkoper. Ik ga dus maar met de taxi naar huis. Ook daar moet er gepind worden. Twee automaten, allebei buiten werking. Bij de derde automaat lukt het wel. Daarna word ik voor de deur afgezet. Drie uur in de nacht. Moe.

Maar ik heb wel mooie foto’s gemaakt.

(En oh ja, bedankt voor het medeleven, tweeps! Vooral Harco Ploegman. Uiteindelijk is het allemaal goed gekomen.)

25 gedachten over “Station Barneveld-Noord – daar kom ik dus NOOIT meer

  1. Man, man, wat een verhaal! Zit me achteraf toch niet helemaal lekker dat ik niet gegaan ben, maarja, eigenlijk was ik ook te moe😉 Maar dan had je in ieder geval gratis overnachting gehad… Anyway, blij dat het goed afgelopen is! Hopelijk komt het met je auto ook weer goed.

  2. Dit ligt toch niet aan station Barneveld noord. Nee dit is weer een staaltje van de Nederlandse spoorwegen…….
    Maarre heb je nu nog genoeg geld om deze week brood te kopen? Anders krijg je dat van ons hoor…….

  3. Paul wat een verhaal. Leuk om te lezen, niet om mee te maken. Leuk dat die taxi chauffeur je naar huis wilde brengen. Tja een hotel is bijna even duur.
    En het is en blijft moelijk om aan je eigen geld te komen. Misschien een app op je iphone zodat je via iphone geld kan overnaken.
    Hoop dat he goed geslapen hebt.
    Groeten marc

  4. Sjonge dit gebeurde zo’n 10 minuten bij mij vandaan. En dan bel je me niet eens?! Volgende x en tot je dienst! Het levert wel een mooi verhaal en een mooie foto op om te delen.🙂

  5. Dank voor jullie aardige reacties! Ik heb wel in Amersfoort via Twitter en telefoon contact met mensen gehad, maar toen was het al na 1:00 uur. Op Barneveld-Noord verkeerde ik in de veronderstelling dat dit alleen nog maar een vervelende vertraging van mijn reis was. Bovendien beschik ik niet over al jullie telefoonnummers en adresgegevens… En – in tegenstelling tot wat ik met de schone kunst der overdrijving – in mijn titel hierboven gesteld heb: ik kom vast en zeker nog wel in de buurt van Barneveld. Er wonen gewoon te veel leuke mensen met wie ik contact heb. Mocht er dan weer eens een dergelijk probleem zijn, dan bel ik jullie ALLEMAAL ’s nachts op en regelen we een gezellige ontmoeting. Afgesproken?😉

  6. Wat een vervelende situaties..het openbaar vervoer is altijd reizen met problemen..ook bij ons in België.
    Gelukkig heb je mooie foto’s al zal hier altijd dit verhaal blijven aankleven.
    Pech hebben met telkens nieuwe problemen..niet te geloven maar spijtig genoeg waarheid.

  7. Ik ken iemand die een tijdje geleden bij nacht & ontij langs de A1 bij Naarden zonder benzine stil viel. Hij belde zijn broer in Haarlem, die direct in de auto sprong, bij een benzinestation een jerrycan benzine kocht en naar Naarden reed. Jammer dat jij niet zo’n broer hebt, Paul….

  8. Bedankt, maar dit was anders, broer. Toen was het avond en ik stond door eigen schuld langs een snelweg. Als je m’n hele verhaal gevolgd hebt snap je hopelijk dat ik tot in Amersfoort gedacht heb dat ik nog wel thuis zou komen met de trein. Daar bood die chauffeur me een deal aan. Het was een rationele beslissing om daarmee in te stemmen. Jou, of iemand anders, uit bed bellen en na 1 uur ’s nachts heen en weer naar Amersfoort laten rijden had veel meer tijd gekost en ook jouw (dubbele) kilometers kosten je geld. Ik denk dat het een verstandige beslissing was en heb me ook daar gerealiseerd dat ik een gezegend mens ben die, als het ECHT moet, veel mensen te hulp kan roepen. En je weet dat het omgekeerd ook zo is. Ik heb een broer die vrienden uit Spanje ophaalde. I know, I know.😉

  9. Jeetje Paul! Had me even gebeld, voor honderd euro had je hier op de bank kunnen slapen :p gekheid, bij mij slapen of mij jou naar huis laten rijden waren natuurlijk opties geweest hae, voor de volgende keer!

  10. @Erik @Jaap Geen compromis! Alles voor een top-cover! Haha. Pas in Amersfoort bleek dat ik echt niet meer die nacht met de trein thuis kon komen en toen was het al 1 uur. Op de pechplek, een paar KM van het huis van Jaap, stond ik nog bij ondergaande zon. Ik zou nog gemakkelijk thuis kunnen komen. Mijn auto zou worden opgehaald, terug was niet echt een logische optie, want dan moest ik toch ook de dag daarna naar huis (en dat was ook een werkdag). De wegenwacht zou me netjes bij een station afzetten, dat deed hij ook, maar niemand had kunnen voorzien dat het zo gek zou lopen. En ik heb nog niet eens alles verteld, het was een bizarre avond…

    1. We hebben met elkaar gesproken, Harco. Ik vond het bezwaarlijk om jou vanuit Veenendaal naar Amersfoort te laten komen – midden in de nacht – terwijl je de dag daarna weer moest werken (en dat moest ik ook). Een nacht bij jou en dan alsnog met de trein terug had wat geld bespaart, maar geen tijd. En het had jou én mij tijd en nachtrust gekost. Ik was blij met je hulpaanbod, maar ik vind nog steeds dat ik in deze omstandigheden verstandig heb gehandeld. Maar nogmaals: ik waardeer de zorg en vriendschap bovenal!

    1. Ach, op een bepaald moment wordt de opeenstapeling van tegenslag ook lachwekkend, hoor. Vergeleken met de serieuze problemen die andere mensen hebben, is dit een lachertje. Maar inderdaad, op bepaalde momenten dacht ik wel: dit kan toch niet waar zijn? Pfff.

Zeg iets terug op Vrijspraak

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s