Balen en opnieuw beginnen – Einde Xnoizz Flevo

Het is inmiddels alweer heel wat jaren geleden dat ik zelf als bezoeker naar het Flevofestival ging. Dat was nog in de tijd dat dit jongerenfestival gehouden werd op de plaats waar het naar genoemd is: in de Flevopolder. Ook ging ik met andere jongeren uit de koffiebar van Youth for Christ in Haarlem (’t Turfschip) naar May Day – een grote bijeenkomst die door dezelfde organisatie gehouden werd op Hemelvaartsdag en waar zo’n 10.000 bezoekers op afkwamen. Generatiegenoten zullen zich ook het blad ‘Aktie’ herinneren. Al deze genoemde activiteiten zijn in de loop der tijd opgeheven en steeds is er iets anders voor in de plaats gekomen. Daarom op Vrijspraak wat woorden van hoop en inspiratie voor iedereen die er nu vreselijk van baalt dat het Xnoizz Flevofestival stopt. En een poging om na te denken over wat ervoor in de plaats zou kunnen komen.

VERDRIET EN DANKBAARHEID

De website van het Xnoizz Flevofestival kondigt in de header nog aan dat dit evenement in 2013 weer in Bussloo bij Apeldoorn zal plaatsvinden. Ik heb dit maar even hierboven gezet, want deze aankondiging zal waarschijnlijk niet lang meer online staan. Het stichtingsbestuur heeft moeten besluiten om te stoppen met de organisatie vanwege dalende bezoekersaantallen. Gisteren kwamen in mijn tijdlijn op Twitter een flink aantal teleurgestelde en verdrietige reacties voorbij, al was er ook een bij die vooral dankbaarheid liet blijken voor de 35 jaar dat het festival er wel is geweest. Ook werd er iets gemeld over het niet doorgaan van het andere grote christelijke jongerenevenement van ons land: de EO Jongerendag. Ik heb daar officieel nog niets over gehoord en weet niet of deze informatie klopt. (NB Update 01/10/12: dit blijkt een onjuist gerucht, EO Jongerendag gaat gewoon door! Zie comments).

ROCK AND ROLL

Bij Ark Media mochten we vorig jaar het boek uitgeven dat verscheen ter gelegenheid van het 65-jarig jubileum van Youth for Christ: Rock and RollYouth for Christ, 65 jaar in beweging voor Jezus en jongeren. Edward de Kam, directeur van Youth for Christ, zei bij deze gelegenheid over de geschiedenis van ‘zijn’ organisatie: “Youth for Christ houdt vast aan de boodschap van het Evangelie (Rock) en beweegt tegelijk mee (Roll) met het ritme van de tijd. Door wat we toen deden, zijn veel leiders van nu gevormd en geven zij de boodschap door aan volgende generaties. Dit boek stimuleert christenen om te blijven investeren in jongeren.”

ANDERE TIJDEN

Het was om allerlei redenen heel leuk om aan deze uitgave voor Youth for Christ te mogen werken (in mijn geval is het ook wat jeugdsentiment), maar ik ben vooral aan het denken gezet over de golfbewegingen die er in dit boek te zien zijn. In de 65-jarige geschiedenis heeft Youth for Christ zich steeds vernieuwd en dat is maar goed ook als je een jongerenbeweging wilt zijn die met haar tijd meegaat. In het midden van de vorige eeuw werden er zogenaamde rallies georganiseerd (op de foto: Billy Graham) waar Amerikaanse evangelisten hun toespraken kwamen houden. Na de Tweede Wereldoorlog waren de Amerikanen – de bevrijders (zie opmerkelijke poster onder deze blogpost) – heel welkom in ons land en alles wat vanuit de VS kwam was cool (of: Rock and Roll). Een tijdlang kwamen er veel mensen op dit soort bijeenkomsten af, maar in het jubileumboek wordt verteld hoe het gebeurde dat er op het laatst meer mensen op en achter het podium stonden dan ervoor. Het effect was uitgewerkt, er moest iets nieuws komen.

EINDE VAN DE KOFFIEBAR

Ik hoor bij de generatie die met pijn in het hart de koffiebar op slot gedaan heeft. Jarenlang was deze ontmoetingsplaats een alternatieve uitgaansgelegenheid voor christelijke jongeren en het was ook de plek waar je vrijuit over je geloof kon spreken en naar muziek kon luisteren die je zelf mooi vond. En, niet onbelangrijk, het was een plaats waar je samen kon zingen en gitaarspelen – misschien heb ik daar nog wel het meeste plezier van gehad. Er is heel wat gepraat en gezongen in de koffiebars die overal in het land waren opgezet. Maar na verloop van tijd moest de ene na de andere koffiebar ermee stoppen – ook dit fenomeen had gewoon z’n tijd gehad. Wat kwam ervoor in de plaats?

Afgezien van het Leger des Heils, waar juist erg veel aandacht is voor de maatschappelijke kwesties, leefden veel christelijke groepen in een veilige subcultuur die maar weinig invloed had op de samenleving daarbuiten.

MAATSCHAPPELIJK ENGAGEMENT

Paul Schnabel gaat in Tussen schisma en charisma in op de kritiek die geuit is op christelijke jongerenorganisaties als Youth for Christ: “Een (…) punt van kritiek is voorts dat deze bewegingen los van het evangelisatiedoel slechts een geringe belangstelling hebben voor maatschappelijke en politieke vraagstukken. Het doel van deze bewegingen is gelegen in het evangeliseren, het verbeteren van individuele mensen, en niet in het politieke en maatschappelijke engagement.” Dat is kritiek die van toepassing is op een groot deel van de evangelische beweging: het is jarenlang vooral om de geestelijke behoeften van het individu gegaan en er is te weinig oog geweest voor thema’s die een breder, socialer doel dienen. Afgezien van het Leger des Heils, waar juist erg veel aandacht is voor de maatschappelijke kwesties, leefden veel christelijke groepen in een veilige subcultuur die maar weinig invloed had op de samenleving daarbuiten. Bij Youth for Christ is dat sinds de koffiebartijd enorm veranderd, daar is het maatschappelijke jongerenwerk (denk bijvoorbeeld aan The Mall) in de plaats gekomen van het koffiebarwerk. De laatste jaren is er door organisaties als Stop the Traffik, Stichting Present en Serve the City ook een maatschappelijk geëngageerde groep jonge christenen naar voren getreden. Wie een stapje terug wil doen om te kunnen overzien wat er in ons land op dit gebied gebeurt, kan de contouren ontdekken van de volgende stap: christelijke jongeren komen opnieuw in beweging maar nu is dat veel meer een onderdeel geworden van de ‘gewone’ samenleving – we maken het laatste stukje van de ontzuiling mee.

GOED NIEUWS

Het is even slikken als je met zoveel plezier jarenlang het Xnoizz Flevofestival hebt bezocht, maar misschien betekent het plotselinge einde van iets moois toch ook goed nieuws. Juist het feit dat zoveel mensen enorm balen, laat zien dat er veel potentie is voor iets anders. Er is al sprake van een alternatief festival waarvoor Aad Peters het initiatief wil nemen, maar ik denk dat het nog te vroeg is om te zeggen of dat kans van slagen heeft. Zelf denk ik dat de nieuwe generatie 20-30 het voortouw moet nemen en dat zij zelf nieuwe vormen moeten vinden om jongeren vanuit het christelijk geloof te inspireren. De tijd van massa-evenementen lijkt mij voorbij en ik weet niet of dat wel zo erg is (sorry voor alle mensen die nu verdrietig zijn… ik probeer voorbij de teleurstelling te kijken). Ik geloof in low cost, high impact. Het is beter om op allerlei plaatsen in het land kleinere activiteiten te organiseren dan jaarlijks zo’n mega-evenement uit de grond te laten stampen. Misschien moet ik me niet bemoeien met de nieuwe keuzes, maar zelf denk ik dat je via sociale media heel snel kleinschalige evenementen kunt organiseren waarmee je veel mensen direct kunt bereiken in de omgeving waar zij wonen en zich thuis voelen. Laat christelijke artiesten uit het buitenland overkomen zodra je op een aantal plaatsen in het land een paar optredens voor hen kunt organiseren. Keep it simple. Maar vooral: laat christelijke jongeren zelf muziek maken, dansen en zich op allerlei creatieve en sportieve manieren uitleven. Ik ben benieuwd wat de volgende generatie jonge christenen gaat doen – het is nu even balen, maar ik geloof dat daarna direct een tijd komt van enthousiast opnieuw beginnen.

Onderstaande poster komt van deze website.

11 gedachten over “Balen en opnieuw beginnen – Einde Xnoizz Flevo

  1. Dank je, Paul. Ik denk dat je gelijk hebt. Van de vele mogelijke aktiviteiten is alleen de plaatselijke gemeente een ‘must’. De frustratie zal hopelijk een hoop mensen aan het denken, bidden en plannen zetten – graag samen met anderen.

  2. Of de EO Jongerendag ook niet doorgaat had je toch even bij mij of andere EO collega’s kunnen checken en dan hier kunnen ontkrachten? Natuurlijk gaat die gewoon door in 2013. Heeft niets met beslissing XNFF te maken.

    1. Mooi! Bedankt, Tim. Blijkt een ‘grap’ van Johan ter Beek. Ik las de berichten gisteravond, hield hier duidelijk een slag om de arm en vatte een tweet van Marco vd Straten (reply to @iPadstor) verkeerd op. Ik snap niet waarom Johan dit een goede grap vindt, zelf vind ik het jammer dat dit bericht de wereld in is geholpen en ik had geen reden om het voor onwaar te houden. Ik schreef deze blogpost vanmorgen vroeg. Gelukkig gaat de EOJD gewoon door!

      1. Ik schrok me rot! Het is al erg genoeg dat Flevo niet meer doorgaat. Ik ben in die 35 jaar maar twee keer gegaan, maar heb beide keren een toptijd gehad en veel goede bands leren kennen. Als ik had geweten dat dit de laatste editie was, had ik dit jaar wel gegaan. 😦

  3. Ik denk dat je gelijk hebt dat het aan de 20-30 groep is om het touwtje op te pakken. Ik zie alleen niet hoe. Hoewel “Evangelisch” Nederland steeds professioneler is geworden de laatste 30 jaar (Ik heb Jerusalem nog in de tuin van de Lindenhorst zien optreden, dat zou vandaag ondenkbaar zijn en 5 maanden onderhandelingen met management, veiligheidscoördinatoren, enz. kosten) is ook het persoonlijk initiatief minder zichtbaar geworden.
    Iemand komt met een model, vervolgens is er 3 jaar schaaf en beitelwerk en dan blijkt de doelgroep al verschoven of je vrijwilligers weggelopen. Dat bouwt geen cultuur van laten we wat nieuws proberen.
    Ik hoop dat er ergens een vergelijkbare persoon als Victor van Heusden opstaat die brutaal weg een aantal artiesten boekt en gokt dat het goed komt of een aantal personen van het kaliber Jan Doorn/Marijke Huetinck/Dick deJong die er hoe dan ook een succes van willen maken.

  4. Heel jammer dat het festival stopt. Kleinschalige evenementen zijn waardevol, maar kunnen denk ik niet brengen wat Flevo bracht: inspirerende bands, artiesten en sprekers uit de hele wereld in combinatie met een paar dagen ontspannen kamperen.

  5. As ek u reg verstaan en ek dink ek doen, dan moet ek sê: ek stem 100% saam en dit maak my bly om te hoor dat die ontwikkeling so is: Kleiner en meer Local eerder as Groot en Internationaal.
    Ek dink daar is ’n gewisse arogansie in ’n Christendom wat ’n situasie in iemand anders se dorp, stad of land wil reg bid, asof daar nie meer iets oor is om te doen in hulle eie onmiddelike omgewing nie. Daar is vir my iets “fake” aan ’n Christen in Leiden of Leipzig wat vir Johannesburg of Nairobi wil intree sonder dat hy al ooit vir sy buurman gebid het. So ’n Christendom word maklik “instrumentalized” om ander magte, selfs anti-christlike magte! se politieke doelwitte te bewerk, terwyl hulle die blindheid en naaktheid van hulle eie situasie misgis.
    “Want jy sê: Ek is ryk en het verryk geword en het aan niks gebrek nie; en jy weet nie dat dit jy is wat ellendig en beklaenswaardig en arm en blind en naak is nie.” Open. 3:17
    Laat die Christene in Leiden en Leipzig verantwoortlikheid vir Leiden en Leipzig aanvaar en laat die Christene in Johannesburg en Nairobi verantwoortlikheid vir Johannesburg en Nairobi aanvaar.
    Ek hoop u is reg wat hierdie ontwikkeling betref.

    1. Bedankt, André! Ik ben niet tegen een nationaal evenement – het is ook wel goed om samen te komen en een groot feest te vieren. Maar ik geloof inderdaad dat het beter is om zout en licht te verspreiden in je eigen omgeving. Christenen die samenscholen in een recreatiepark of ergens in een polder, daar is in feite niets op tegen, maar misschien zetten we onszelf daarmee onnodig buitenspel? Is het een idee om als christelijke jongeren samen naar de ‘gewone’ muziekfestivals te gaan om daar je ongelovige leeftijdsgenoten te treffen en om daar samen van muziek te genieten? Is het een idee dat christelijke artiesten zo goed en vernieuwend worden dat ze weer een plek op het podium krijgen op die algemene festivals? Lijkt me een mooie uitdaging, en er zijn mensen die dit in praktijk brengen. Ik geloof ook dat er een plaats is en blijft voor christelijke evenementen, maar het hoeft niet heel groot en heel duur te zijn.

  6. Gelukkig kunnen we alles (en dus ook dit) positief bekijken en laten we dat vooral ook blijven doen! Maar ik wil het volgende toch delen; Ik merk (ook vanuit mijn eigen leven) dat veel 20’ers en 30’ers het vaak juist rond die leeftijd druk hebben met trouwen en gezinnen stichtten. Daar komt vaak bij kijken dat ze niet veel meer weg kunnen om aan allerlei activiteiten deel te nemen laat staan te organiseren. Dus misschien dat de doelgroep die het voortouw moet nemen voornamelijk studenten/jongeren moeten zijn die (nog) niet aan huis gebonden zitten. Een paar jaar terug had ik echt graag geholpen, nu heb ik geen oppas…

Zeg iets terug op Vrijspraak

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s