Oh my baby how I love your legs… Wat gedachten over liedjes en melodietjes die ons bekend in de oren klinken

Het koningslied van John Ewbank ligt al onder vuur voordat er officieel iets is opgenomen. Oplettende kijkers / luisteraars ontdekten de overeenkomsten met Matt Redman’s Ten thousand reasons. Deze Britse worship-zanger / liedjesschrijver vertelt in dit clipje zonder omhalen hoe hij aan de inspiratie voor dit lied is gekomen (merk op dat de interviewer zegt: ‘Have I sung that before?’ – in het gedeelte na 4:15).

Hits en hymnes

Natuurlijk vinden veel mensen het leuk om vermeend plagiaat aan te wijzen, maar persoonlijk geloof ik geen moment dat er sprake is van gemakzucht of opzet. Melodielijnen worden uit de lucht geplukt door componisten – niemand is vrij van invloeden. Accoordenschema’s hebben een logische opbouw en het aantal variaties dat je kunt bedenken is beperkt. De kracht van een goede song is een ‘hook’, een gedeelte dat blijft haken in je hoofd. Juist als een componist / liedjesmaker wil bereiken dat het publiek de melodie gaat meezingen (en dat is het geval bij hits en bij hymnes), dan moet deze ‘gemakkelijk in het gehoor liggen’ en ‘direct opgepikt kunnen worden’.

Nachtmerrie

Voor een componist lijkt het me een nachtmerrie te ontdekken dat je onbewust ‘gepikt’ hebt. Iemand als John Ewbank heeft dat echt niet nodig en ik geloof dat hij werkelijk zelf de bedenker van zijn melodie is. Alleen ontkomt hij er niet aan dat er al een bestaand muzikaal landschap is waar we allemaal naar kijken en door beïnvloed worden. Ik weet bijvoorbeeld dat Paul McCartney aanvankelijk niet kon geloven dat hij de melodie van Yesterday bedacht had. De melodie had zich aangediend met geheel andere woorden dan wij nu meezingen. Het is wel leuk om deze geschiedenis terug te lezen en te ontdekken hoe lastig het is voor creatieve geesten om te onderscheiden wat bestaand en wat ‘nieuw’ is:

Paul McCartney is said to have composed the melody in a dream while staying at the family home of Jane Asher in Wimpole Street, London. The melody came to McCartney fully-formed, although he was initially unsure of its originality. The song’s working title was Scrambled Eggs; its second line was “Oh my baby how I love your legs”.

I was living in a little flat at the top of a house and i had a piano by my bed. I woke up one morning with a tune in my head and I thought, ‘Hey, I don’t know this tune – or do I?’ It was like a jazz melody. My dad used to know a lot of old jazz tunes; I thought maybe I’d just remembered it from the past. I went to the piano and found the chords to it, made sure I remembered it and then hawked it round to all my friends, asking what it was: ‘Do you know this? It’s a good little tune, but I couldn’t have written it because I dreamt it.’ ~ Paul McCartney Anthology source

2 gedachten over “Oh my baby how I love your legs… Wat gedachten over liedjes en melodietjes die ons bekend in de oren klinken

Zeg iets terug op Vrijspraak

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s