After Passion > gastblog Marike de Reuver

PassionDSC_2344Terugkijken op…
Donderdagavond was ik er. Bij ‘The Passion’ rond de Hofvijver in Den Haag. Vandaag kijk ik terug op… Ja op wat?

Op een heel bijzondere ervaring met 20.000 mensen op een steenkoude avond bij de feeëriek verlichte gebouwen van het Binnenhof; met daarachter een pinkelend rood waarschuwingslichtje op één van de hoge moderne gebouwen uit de skyline van onze hofstad. En dat in volle vrijheid.

Op een voorstelling met goede acteurs en zangers die het eeuwenoude lijdensverhaal van Jezus met passie en overgave opnieuw aan ons vertelden. Ons, die duizenden mensen die in stilte luisterden. Er werd opvallend weinig onderling gesproken en al helemaal niet over koetjes en kalfjes. Ik hoorde wat mild kritische opmerkingen over zang- of acteertalent maar niet het gebruikelijke gemopper (lees een ander woord) van de Haagse burger.

Show of entertainment?
Kijk ik terug op een show? Nee. Het was geen show, The Passion. Daarvoor vertelde Jurgen Rayman het verhaal te integer. Daarvoor zongen en acteerden Jezus, Maria, Petrus, Judas en Pilatus te gepassioneerd. Zij voerden geen act op om te laten zien hoe goed zij wel waren. Maar zij gaven het verhaal door over de kruisiging van Jezus.

Was het entertainment? Ja, The Passion was entertainment. Zoals de Mattheüspassion ook entertainment is. Je kunt ze niet met elkaar vergelijken maar beiden doen iets met gelovigen en niet-gelovigen. Dit jaar heb ik de meest indringende voorbereiding op Goede Vrijdag en Pasen meegemaakt. En ik voelde me meer dan ooit verbonden met de mensen die Jezus kruisigden. Ook ik was en ben één van hen.
We werden van tevoren gevraagd om bij het verhoor van Jezus door Pilatus luidkeels te roepen ‘Barabbas’. Die moest worden vrijgelaten in plaats van Jezus. Dat ging nog wel. Maar het ‘kruisig hem’ roepen, was toch heel wat moeilijker. Toen voelde ik hoe het geweest moet zijn, tweeduizend jaar geleden, in die menigte mensen die precies hetzelfde riepen. Je doet mee met de anderen en je veroordeelt Jezus.

Meedoen
Het was een belijdenis. Ja, ook ik Jezus, heb u gekruisigd. Het gedicht van Jacobus Revius werd bij The Passion werkelijkheid:

T’ en zijn de Joden niet, Heer Jesu, die u kruisten.
Noch die verraderlijk u togen voor ’t gericht.

Ik ben ‘t, o Heer, ik ben ‘t die u dit heb gedaan.

Bron

De processie met het zes meter lange verlichte kruis, dwars door de stad, verleent The Passion misschien nog wel het meest haar bestaansrecht. Zonder deze processie zou The Passion niet de kracht hebben die zij nu heeft. Omdat je erbij staat, op een donkere avond, daar vlakbij dat neonkruis dat langzaam naar je toekomt, word je onderdeel van die processie. Je loopt er als het ware in mee en de vraag komt onweerstaanbaar op je af: wat zegt dat kruis mij?

After Passion en verder
Moet The Passion volgend jaar weer worden gehouden? Of tegen betaling? Of in een stadion? Het waren vragen die enquêteurs ons stelden. Mijn antwoord is een volop ‘ja’, op de eerste vraag. Breng The Passion volgend jaar naar Amsterdam en daarna naar alle grote steden in ons land. Als het even kan, ben ik er weer bij. Als deelnemer aan de processie of als toeschouwer.

De bijbeltekst ‘Kruisig hem’ zal voor mij voortaan een nieuwe beleving in zich dragen.

Marike de Reuver
Goede Vrijdag 2013
Den Haag

Zeg iets terug op Vrijspraak

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s