Wat een preek – Bevrijd van het juk van de Bijbel

Dennis MohnDat is nog eens een preektitel waarmee je de aandacht pakt: ‘Bevrijd van het juk van de Bijbel’. Ik kan er een extreem lange blogpost over schrijven, maar liever geef ik hier het advies om de preek te beluisteren / bekijken. Maar wacht daar nog even mee, want ik wil er er eerst het een en ander over zeggen.

Duizelingwekkend groot en ruimhartig

In 2010 hield ik een blog bij met de naam Wandelingen door Handelingen. Dit blog ligt al geruime tijd stil, domweg omdat ik te veel (interessante) dingen tegelijk doe. Maar ik wil het weer oppakken. Ooit.

Lees eerst deze blogpost Eerst buitengesloten, nu toegelaten om te kunnen begrijpen waarom ik zo geraakt ben door de preek van Dennis Mohn. Ik geloof met heel mijn hart in de boodschap van liefde, vergeving en genade die door Jezus in levenden lijve tot ons gekomen is én tastbare realiteit geworden is. Niet dat er in de jaren vóór Christus geen liefde, vergeving en genade bestond – maar er is sinds de komst van de Messias wel steeds meer zicht gekomen op de reikwijdte van deze boodschap. Vreemd genoeg is Gods aanbod van genade duizelingwekkend groot en ruimhartig, maar bestaat de menselijke neiging om dit cadeau toe te eigenen, in te perken en ‘exclusief verkrijgbaar’ te maken. Als je er goed over nadenkt is dat vreselijk en een klap in het gezicht (bij wijze van spreken) van de goede Gever.

Selectief fundamentalisme

Bewust of onbewust hebben gelovige mensen de neiging om zwarte lijstjes te maken: ja, het heil is wel voor iedereen, “maar toch…” en dan gaan we voor rechter spelen en (stiekem) hele categorieën medemensen buitensluiten. En dat gebeurt dan ook nog met de Bijbel in de hand. Dennis Mohn, de man die eerder deze maand de indrukwekkende preek uitsprak bij de Kerk van de Nazarener in Vlaardingen, spreekt in dit verband over ‘selectief fundamentalisme’. Als het ons zo uitkomt wordt er door gelovigen genadeloos met de boodschap van de Bijbel omgesprongen. Op een manier die eerlijk gezegd meer doet denken aan de fundamentalistische schriftgeleerden en farizeeërs uit Jezus’ dagen op aarde dan aan de Geest van vrede en vrijheid die kenmerkend zou moeten zijn voor volgelingen van Christus. Deze ‘selectief fundamentalistische’ mensen moeten, zo stelt Dennis Mohn, ‘bevrijd worden van het juk van de Bijbel’. Ik zie nu in gedachten al wat wenkbrauwen omhoog gaan – en dat is goed. Maar stel je oordeel even uit.

Sommige mensen aanbidden de as in plaats van het vuur

Mohn preekt met zoveel passie dat hij zich aan het eind van de dienst zichtbaar ‘leeggegeven’ voelt (en hij moest daarna dezelfde toespraak nogmaals houden in de 2e dienst). Je kunt zien dat hij zijn hart in deze boodschap legt en zich bewust is van het feit dat deze preek voor sommige mensen ‘schokkend’ is. Maar hij gaat met zoveel zorg met zijn onderwerp en zijn gehoor om, dat ik denk dat zijn goede bedoelingen wel begrepen zullen worden door mensen die openstaan voor waarheid in liefde. Ik moet het zelf nog eens rustig terugluisteren, maar hij doet een paar zeer rake uitspraken (‘sommige mensen aanbidden de as in plaats van het vuur’; ‘als je niet beweegt voel je je ketens niet’…). De preek geeft heel veel stof tot nadenken – en meer dan dat: stof tot omdenken. Luister zelf. Echt, doe het. Als je geen tijd of zin hebt om de hele dienst ‘uit te zitten’ – ga dan naar 48:40 minuten in de tijdbalk om direct bij de preek van Dennis Mohn te beginnen. Dit is de link.

34 gedachten over “Wat een preek – Bevrijd van het juk van de Bijbel

    1. Mooi, André. Ik weet te weinig van Barth maar heb al heel lang mensen met groot respect en liefde over hem horen spreken. Ik heb nog een leven nodig om dit allemaal uit te zoeken. Maar wacht, ik HEB nog tijd van leven – nu en hierna.😉 Als je een blog over Karl Barth wilt schrijven om ons hier wat bij te praten, be my guest.

      1. Ek self het nog nie veel van Barth gelees nie. Ek het maar net hierdie video gepost omdat ek dink dat dit ’n goeie reaksie op die preek is, omdat Barth ook van openbaring buitekant die Bybel praat. Die Bybel het inderdaat vir baie ’n afgod geword. Die letter maak dood, maar die Gees gee lewe.🙂

    1. Ja, zo is het. Ik zit nu om 4:30 ’s nachts, opnieuw te luisteren. En zin na zin is uit m’n hart gegrepen. Het is zo’n gloedvol betoog! Mijn hoofd én mijn hart zeggen dat dit klopt. Ik kan alleen maar zeggen: “Deze boodschap rijmt op Christus”. Daarom ben ik zo geraakt en deel ik dit hier.

    1. Mooi, Wim! Ik werd door iemand getipt en wil op mijn beurt hier dit geluid versterken. Zoals uit mijn teksten op dit blog en elders wel blijkt zit ik op hetzelfde spoor als deze spreker en ook ik zet mijn voeten voorzichtig neer op de Weg die voor ons ligt. Het gaat wél ergens over, ik wil niet te gemakkelijk over bezwaren heenstappen. Maar volgelingen van Christus mogen zich niet laten regeren door gevoelens van angst en twijfel of ‘kritiek uit de achterban’. Gelovig stappen zetten in het vertrouwen dat de Waarheid zich ontwikkelt – in onze levenspraktijk waar gemaakt moet worden. Steeds biddend om wijsheid en met heilig ontzag voor onze Heer. Liever een keer door de golven zakken dan angstig in de boot blijven zitten. Er is wel een hand die ons weer vastpakt als ons eigen geloof ons in de steek laat, ons inzicht hopeloos tekortschiet.
      Dit denk ik: uit angst voor misstappen gaan we bijna stil staan. Maar dat brengt ons en de mensen die we moeten voorgaan niet verder en zo’n passieve ‘sitting on the fence’ houding past ons niet. Het zou laf zijn en dat zijn we niet. We zijn strijders voor Christus. Belangrijker nog dan angst voor lafheid: ik vrees dat we grote groepen mensen uitsluiten van het heil en tegen Christus innemen als we genadeloos en star met het Woord (blijven) omgaan. Wij, jij en ik, we zijn geen mensen die een sprankje meer aanspraak kunnen maken op vergeving – alleen maar omdat we bijvoorbeeld blanke herteroseksuele mannen zijn. God, bewaar ons voor hoogmoed en zelfgenoegzaamheid! Preach it, bro!

  1. Woah! A sermon that does not suck! Het idee van ontwikkeling tegenover stilstaand regeltjes volgen ken ik al langer maar dit is scherp en overzichtelijk uitgelegd. Organisch in plaats van mechanisch. Hoopgevend.

  2. Ik heb afgelopen zondag in Shelter Haarlem gesproken over genade. De titel van mijn preek was ‘Wat een genade’. Ik dacht dat ik ‘vernieuwend’ was…😉 Maar ik kan niet in de schaduw staan van Dennis Mohn! Wat een preek! Geeft me veel stof om over na te denken. Dank je wel voor de link Paul!

  3. Wat een verhaal, heerlijk, dank voor het delen, Paul. Ik heb altijd het idee dat deze benadering bijna niet bestaat in Nederland, kom hem weinig tegen. Er lijkt hier niet zoveel middenruimte tussen orthodox en vrijzinnig. Het gaat inderdaad wel ergens over, er zitten veel vragen vast aan wat hij opwerpt en we hoeven niet met grote stappen over de bezwaren heen te stappen. Maar Mohn schept zo de ruimte om daar over na te denken, in plaats van alle mogelijke ‘ja maars’ te bestempelen als glijdende schaal richting heidendom, of, nog erger, postmodernisme. Ik zou het al heel wat vinden als daar in de kerken ruimte voor zou zijn. Als niet iedere licht afwijkende lezing tegemoet wordt getreden door ‘maar wij houden het gezag van de Schrift in stand’. Als we kunnen erkennen dat we altijd kind zijn van onze tijd en dat absolute waarheid niet iets christelijks is maar iets modernistisch, en meer oog voor grijstinten en context en niet weten inderdaad een postmoderne nuance, welkom! Als we het überhaupt aan zouden kunnen over zaken van mening te verschillen, of dat nou gaat over ongehuwd samenwonen of vrouwen op het kansel of idd hoe je de bijbel leest. Als we iets meer oog zouden hebben voor ons eigen beperkte begrijpen en een voorkeur ‘to irr on the side of grace’. Liever iets teveel genade uitgedeeld dan iets te strak de grenzen aangegeven. Zoals je op fb al aangaf zou dat consequenties hebben voor de discussie over homoseksualiteit in de kerk, en ook voor hoeveel blokkades we opwerpen voor mensen buiten de kerk. Maar ik denk dat dit ook christenen zelf aan gaat. Mensen van de vluchtheuvel inderdaad. Het is bangigheid, we missen zelf een stuk leven. Ik heb bewondering voor een diep respect voor de bijbel, maar als we niet meer zelf kunnen voelen, kunnen liefhebben, zelf kunnen nadenken, dingen kunnen voelen schuren zonder dat dat aan de hand van een checklist bijbelteksten gebeurt – dan is dat denk ik gewoon ongezond.

    1. Dank voor je mooie reactie, Sabine. 100% eens. De discussies zijn vaak binnenkerkelijk en – als we eerlijk zijn lopen we uit ongemak, moeite en verlegenheid liefst om een aantal ‘lastige kwesties’ heen. Maar daarmee laten we mensen hopeloos in de kou staan en het levert geen fraai beeld op van de kerk. Wij zouden een open gemeenschap moeten zijn waar iedereen in principe welkom is. Ik weet niet wie van jullie ook het deel voor de preek bekeken en beluisterd heeft maar dat is ook ontroerend en puur. Zelfs het gepraat op de achtergrond is in mijn oren niet storend maar mooi. Ik hoor iemand zeggen “Kom naar bij ons zitten”. Tijdens de verwelkoming (dat gebeurt ook zo bij ons in de Meerkerk – het ‘handjes schudden’) – hoor je ook mooie, hartelijke woorden. Dat is een fraai getuigenis. Luister naar het brede, warme welkom bij het heilig avondmaal. Dit is een plaats waar mensen echt onvoorwaardelijk welkom zijn. Mooi.

  4. Ik knip een stukje uit een persoonlijke reactie van Dennis Mohn in een FB-bericht omdat dit voor mijn bloglezers nuttige info en links bevat:

    Citaat:

    Je zou trouwens in je blog direct naar de opname kunnen verwijzen in plaats van het overzicht. Binnenkort komen daar ook weer Bijbelstudies en andere preken bij. De directe link is: http://media.streampartner.nl/player-left.php?url=kvdnond3428&id=173&player=

    Ik zag ook ergens dat mensen op zoek zijn naar een mp3 opname. We hebben ook een podcast op iTunes: https://itunes.apple.com/nl/podcast/kerk-van-nazarener-vlaardingen/id581681598

  5. Interessant gebracht, maar het spijt me wel, deze voorganger toont geen inzicht in de verschillende tijden waarvoor verschillende gedeelten zijn geschreven. De manier waarop hij een aantal woorden de facto krachteloos maakt (heel krachtig! dat wel) is niet exegetisch en hermeneutisch verantwoord. Oftewel, het kan niet op deze manier en ik zie er grote bezwaren in. Natuurlijk geldt het verbod om bepaalde dingen te doen niet voor iedereen en voor alle tijden. Deze man gaat voorbij aan de belangrijke vraag: WIE schreef WAT WAAROM WANNEER aan WIE en WAT betekent dat voor WIE NU en WAAROM? Omdat hij het antwoord op deze vraag niet geeft ontdoet hij de Schrift in het algemeen van autoriteit en maakt een karikatuur van de THORA. Hij bedoelt dat waarschijnlijk niet, gezien de eerbied in zijn voordracht die ik wel onderken. De openbaring is afgesloten. Alle akten zijn beschreven en hoe het verhaal verder gaat ligt niet in om-denken, maar in na-denken. Na-denken is ont-dekken wat God reeds heeft geopenbaard. Er is meer dan hints en het hangt (gelukkig!) niet van ons af hoe alles zal gaan eindigen. We moeten bevrijd worden van de mechanische bijbel en worden – en passant – bevrijd van de hele bijbel. Jammer!

    1. “De openbaring is afgesloten. Alle akten zijn beschreven en hoe het verhaal verder gaat ligt niet in om-denken, maar in na-denken.” Huh? Gelden de laatste woorden van Openbaring 22 dan voor de hele Schrift? Simon, je poneert hier precies het standpunt van de statische fundamentalist. De voorbeelden van omdenken die Ds Ed Meenderink na de preek geeft zijn kennelijk niet aan jou besteed. Aan mij wel.

      1. Ik had de moeite moeten nemen om die iets meer dan twee minuten video uit de link van André hierboven te bekijken, voordat ik bovenstaande reactie plaatste. Want ik begrijp Simon wel, in extenso kan de preek van Mohn een vrijbrief zijn voor het schrijven van een ‘eigen evangelie’ – je kunt immers van alles bouwen op een bestaand fundament. Karl Barth zet in die twee minuten het Programma van Eisen neer voor de bouw….

        1. Ja, God neemt grote risico’s. Eerst geeft Hij ons de Wet (we gingen er niet zo goed mee om), toen gaf Hij ons zijn Zoon (we hebben Hem niet zo netjes behandeld) en vervolgens nam Hij het onvoorstelbare risico ons de verkondiging van het Evangelie toe te vertrouwen. We kunnen er vreselijk mee aan de haal gaan – en de voorbeelden van misverstanden en dwalingen zijn niet moeilijk te geven. En toch, en toch… God vertrouwt ons de verkondiging toe en komt tot zijn doel via onvolkomen, gebroken, struikelende mensen. Zeg maar: meer ondanks ons dan dankzij ons. En Jezus zei dat we tot grote dingen in staat zouden zijn – hield die belofte op bij het sluiten van de boeken of kwam de Geest toen pas echt goed in beweging? Wat denken de theologen en leken die dit lezen? Laat het me weten. Ik geloof in een voortgaande openbaring – inderdaad – de letter doodt, maar de Geest maakt leven.

          “Wat ons drijft is de liefde van Christus, omdat we ervan overtuigd zijn dat één mens voor alle mensen is gestorven, waardoor alle mensen zijn gestorven, en dat hij voor allen is gestorven opdat de levenden niet langer voor zichzelf zouden leven, maar voor hem die voor de levenden is gestorven en is opgewekt. Daarom beoordelen we vanaf nu niemand meer volgens de maatstaven van deze wereld; ook Christus niet, die we vroeger wel volgens die maatstaven beoordeelden. Daarom ook is iemand die één met Christus is, een nieuwe schepping. Het oude is voorbij, het nieuwe is gekomen. Dit alles is het werk van God. Hij heeft ons door Christus met zich verzoend en ons de verkondiging daarover toevertrouwd. Het is God die door Christus de wereld met zich heeft verzoend: hij heeft de wereld haar overtredingen niet aangerekend. En ons heeft hij de verkondiging van de verzoening toevertrouwd. Wij zijn gezanten van Christus, God doet door ons zijn oproep. Namens Christus vragen wij: laat u met God verzoenen. God heeft hem die de zonde niet kende voor ons één gemaakt met de zonde, zodat wij door hem rechtvaardig voor God konden worden.” (Uit 2 Korintiërs 5)

          Ik weet niet wat jullie nu denken, maar het lijkt erop dat we goud in handen hebben. En we mogen uitdelen – het is Echt Goed Nieuws. Bijna niet te geloven. En het klinkt verrassend inclusief en totaal.

          Hoe dan ook, ik denk dat we het er wel over eens zijn dat alleen de Heer het eindoordeel zal uitspreken. Tot die tijd moeten wij maar niemand bij voorbaat uitsluiten van het heil maar zonder onderscheid iedereen oproepen zich met God te laten verzoenen. De prijs is al betaald. Zelfs voor mij – een enthousiast heteroseksuele blanke man van middelbare leeftijd die er met zijn verstand niet bij kan dat hij ook in aanmerking komt voor VRIJSPRAAK.

    2. Dank voor je reactie, Simon – en goed dat je oplettend bijft en vraagt om een zuivere uitleg en context. Maar ik ben juist van mening dat dit precies is wat deze spreker doet. Hij laat zien dat sommige uitspraken alleen te begrijpen zijn in die tijd en context en dat de vrijheid en het heil niet steeds beperkter maar steeds ruimhartiger worden uitgedeeld.

      Veel gelovigen hadden (en hebben) moeite met Gods ruimhartigheid. Maar Filippus werd geroepen om iemand op te zoeken die nadrukkelijk uitgesloten was (op basis van de ene OT tekst) maar die (op basis van een andere OT tekst) beloofd was dat hij niet langer een buitenstaander hoefde te blijven en dat hij een naam zou krijgen én (geestelijke) nakomelingen. Filippus ging gehoorzaam op weg. Hij nam plaats naast die ontmande man, verklaarde de profetische tekst, doopte de eunuch op zijn geloof onmiddellijk en deed daarmee iets wat voorheen ongehoord was. Kennelijk was de toegang tot het heil ruimer dat voorheen gedacht werd.

      Petrus had ook moeite met het idee dat het heil ook voor de heidenen was. Hij had een visioen uit de hemel nodig om tot een ander inzicht te komen. God bleek ruimhartiger en royaler dan mogelijk leek. Jezus had dat in gesprek met de Samaritaanse vrouw (van discutabele reputatie) ook al laten zien. Deze vrouw wordt gewoon geaccepteerd door de Messias die zich onomwonden aan haar kenbaar maakt nadat Hij er wel op gewezen heeft dat het heil uit de joden is – en dat de plaats van aanbidding nu geen rol meer speelt omdat er een nieuwe tijd is aangebroken. Daar ging met een grote zwaai een deur open. Samaritanen horen er blijkbaar ook bij. Schokkend. 😉

      Als Jezus zijn leerlingen lijkt te ontmoedigen door aan te geven dat de toegang tot het Koninkrijk van God heel klein is (als het oog van een naald, om precies te zijn), dan volgt deze reactie:

      Nu waren ze nog meer ontzet, en ze zeiden tegen elkaar: ‘Wie kan er dan nog gered worden?’ Jezus keek hen aan en zei: ‘Bij mensen is dat onmogelijk, maar niet bij God, want bij God is alles mogelijk.’
      (Uit Marcus 10)

      Zou het zo kunnen zijn dat dat oog van de naald bij God veel meer ruimte biedt dan bij mensen? Ik help het je hopen en ik wil het graag geloven.

  6. De preek moet wachten tot het weekend. Je intro maakt me nieuwsgierig, maar ik begrijp denk al wel welke richting het uitgaat. Doet me er aan denken dat ik je nog een naam of link van je wilde vragen over dit onderwerp, dat je in de trein noemde van iemand. Je had een artikel meende ik van iemand die er diep over had nagedacht. Ik hou me aanbevolen.
    Op de bijbelschool van Andrew Wommack worden we (bijna) doodgegooid met onderwijs over genade, maar stellig is en blijft men bijvoorbeeld op het gebied van homoseksualiteit. In de grotere context (globally) van het genadeonderwijs van figuren als Joseph Prince e.d. lijkt het zo of dat er meerdere soorten genade zijn. Fenomenologisch en theologisch vind ik dat een beetje raadselachtig. Voor de een betekent genade dit en voor de ander betekent het dat. Je foto bij Handelingen is in een RK Kapel genomen in België. Ik was erbij. Maar juist iemand als Patrick Chatelion Coumet breekt een lans voor de verdediging van de homoseksuele ‘praktijk’ op grond van de bijbel. Ook de RK theologie is er dus één met twee gezichten.
    Nu ja, ik laat het hier even bij. Voor mij blijkbaar weer wat huiswerk.🙂

    1. Steve Chalke – A Matter of Integrity. http://www.oasisuk.org/inclusionresources/Articles
      De oprichter van Oasis UK (kerk, maar ook allerlei scholen, ziekenhuizen en sociaal werk). Stop the Traffik is ook door hem opgericht. Steve Chalke zorgde recent voor een storm in de evangelicale wereld door dit document waar hij heel lang over heeft nagedacht en dat hij naar buiten bracht in de wetenschap dat hij er van langs zou krijgen van geloofsgenoten. Wat je er ook van denkt, hij is eerlijk en dapper. Hij kreeg op de dag dat hij dit stuk naar buiten bracht reacties van mensen die er direct klaar mee waren. Ik denk dan: neem op z’n minst de tijd om goed na te denken over wat deze man schrijft. En laat dit duidelijk zijn – ook uit mijn reactie hierboven – ik zet mijn voeten voorzichtig neer op de weg die voor ons ligt, bedacht op valkuilen en struikelblokken. Maar: achteruitlopen, stilstaan of opzij stappen is niet voor iedereen een optie. Ik denk inderdaad dat we keuzes moeten maken. In de Bijbel zie je al dat gelovigen soms precies wisten wie er gestendigd of uitgesloten moest worden en ze konden er de ‘toepasselijke’ teksten bij geven. Maar… kijk eens wie er steeds aan de kant van de uitgeslotenen ging staan, wie ons steeds een spiegel voorhoudt… wie genade en liefde laat prevaleren. Voorzichtig zijn met stappen vooruit, maar nóg voorzichtiger zijn in ons oordeel over anderen. We zouden ons ook kunnen vergissen – er liggen al veel stenen langs de weg.

      1. Bedankt voor je reactie. Ik ga me er zeker in verdiepen. Jezus kiest de kant van de mens in nood, maar lopen we niet allen het risico dat we ons van Hem afwenden? Moeten we anderen een vrijbrief geven waar we zelf dat pad niet durven of willen bewandelen? En kunnen begrippen als levensheiliging en second blessing nog standhouden, als we de norm gaan stellen dat je vooral moet luisteren naar hoe en wie jezelf primair bent? Maar goed, ik ga lezen hoor. De bijbel aan de kant zetten lijkt me overigens niet handig. Dat leidt al snel tot flirten met dwaalleringen. Kan niet anders. Het zijn juist de felle profeten die geen oog hebben voor genade, die de bijbel aan de kant zetten. Er is zo’n doldwaze internetprofeet (een Zuidafrikaan), die het steeds maar over Jezus volgen heeft, maar bijna iedereen tot de hel veroordeelt die nog naar de kerk gaat en de bijbel ziet als het Woord van God. Want Jezus is toch het Woord van God? Klinkr vroom en theologisch correct, maar toch een semantisch spel. Dus de bijbel ligt zowel bij de rekkelijken als bij de preciezen onder vuur. Wat is dat toch weer voor een vreemde tegenstelling.

  7. Bedankt Paul voor de link. In grote lijnen ben ik het met Simon eens. Broeder Mohn zet de Westerse Europese kerk terecht neer als mechanisch, maar maakt grote en ernstige exegetische en hermeneutische fouten. Dat neemt niet weg dat ik het met bepaalde denkbeelden van hem zekere mee eens ben. Maar een andere kritiek die ik op zijn denkwijze heb is dat ik in zijn preek twee essentiële onderwerpen mis: het doel van de Heilige Geest en de liefde binnen het Lichaam van Christus (Messias) en hoe dat zich verhoudt tot zijn eigen denkbeelden over het schrift en de Gemeente van de Christus (Messias), want ook zijn preek is een interpretatie op het Woord van de HEER en die, zoals Simon hierboven al aangaf op bepaalde punten Bijbels incorrect zijn.

  8. Kennelijk was de toegang tot het heil ruimer dat voorheen gedacht werd……!?
    Kijk, daar ligt nu net de crux. De toegang tot het heil was al die tijd even groot. Als je een goede exegese wilt toepassen op deze teksten kom je er (even kort gezegd)achter dat de achtergrond van het verbod op eunuchen binnen de gemeente niet betekende dat zij van het heil waren uitgesloten. God wilde in Israël geen koningen met eunuchen in dienst om de harem te bewaken, oftewel, Hij hechtte daar zo aan dat hij zelfs verbood deze castraten in de dienst toe te laten. Als dat later is “verworden”tot een discriminatie van castraten in het algemeen moet Jesaja profeteren dat het dáár nu juist niet om ging. Nou ja, ik ga er geen college van maken, maar blijf – met respect voor de goede bedoelingen van deze spreker – vinden dat hij onjuist en onverantwoord hermeneutisch bezig is. Ook al door alleen in het begin van zijn preek even het “homo-probleem” aan te halen en daar feitelijk niet op terug komt, maar dus wel suggereert dat we daarvoor niet al te strak naar de Bijbel hoeven te kijken. EN Paul, als je denkt goud in handen te hebben omdat iemand na vele duizenden jaren ineens ontdekt dat het allemaal heel anders moet zou ik je willen adviseren daar nog eens rustig over na te denken. Het is niet alles goud wat er blinkt!

    1. Dank voor je toelichting, Simon. Nee, ik denk niet dat we goud in handen hebben omdat deze prediker deze preek houdt, maar omdat we de boodschap van genade mogen brengen. Dat is het goud dat schitterend blijft blinken. En ik ben natuurlijk geen theoloog of dominee maar een ‘gewone gelovige’ die serieus op zoek is naar wat God van ons vraagt. Ik zie in de Bijbel een voortschrijdende openbaring en op punten van de positie van slaven en vrouwen is dat voor iedereen duidelijk. Ook is duidelijk dat in het NT heel veel voorschriften, ge- en verboden uit het OT als ‘gepasseerd’ worden beschouwd. Ik snap natuurlijk dat je bang bent voor het hellend vlak en die schroom deel ik met je. Ik denk al zo’n jaar of 30 na over deze kwestie en ben me steeds meer gaan afvragen of we niet onbarmhartig zijn in onze uitleg. Ik zie het patroon in de Bijbel dat gelovigen steeds tot hun eigen schrik en verbazing moeten constateren dat het hart van God veel groter is dan zij voor mogelijk hebben gehouden. Daarmee is niet gezegd dat we als mensen met een soort ‘vrije moraal’ (amoreel) door het leven kunnen gaan, verre van dat. De vraag is wel: gaat het om de bovenliggende principes (liefde, trouw, genade) of gaat het om classificaties waarbij we insluiten en uitsluiten. We hebben allemaal genade en vergeving nodig -we dragen allemaal de gebrokenheid in ons. Ik huiver nog meer voor de gedachte dat we vanuit starheid en misplaatste zelfgenoegzaamheid (‘ik ben toch een iets minder slechte zondaar dan mijn naaste’) anderen uit de kerk duwen / bij het heil weghouden. Ik vind het pijnlijk dat veel mensen daardoor een eenzame strijd voeren terwijl ze in de gemeenschap van gelovigen veiligheid, genade en geborgenheid zouden moeten kunnen vinden. Het is heel complex, Simon, daar ben ik me van bewust. En ik hoop dat je ook ziet dat ik niet kort door de bocht wil gaan.

      1. Is het werkelijk zo dat we moreel meten en wegen en ons bijvoorbeeld boven de ander stellen? Ik denk dat ouders oprecht bang zijn voor normvervaging voor hun kinderen. En voorgangers voelen zich verantwoordelijk voor de kudde. Mensen in de wereld zijn veel eerlijker over hun zwakheden, maar als je met elkaar in een groep samenleeft, dan kun je niet altijd je eigen natuur zo sterk laten gelden. Ik word al jaren uit de kerk weggeduwd, omdat ik niet super populair en vroom ben of niet in de pas loop? Geen autobezitter ben, te weinig verdient en/of kritische vragen stel? Het wordt je niet verteld. De kerk zal nooit een veilige plaats worden. Het barst er van de zondaren, maar dat houden we met elkaar netjes verborgen… Laten we niet zo krampachtig idealistisch zijn. Ook de kerk is gebroken.

  9. Ek dink nie die boodskap van die preek was werklik homosexualiteit gewees nie, dit sê Mohn self ook.
    Die boodskap van die preek (vir my) was: Die Bybel kan ’n las word, ’n las waarvan Mohn, so lyk dit vir my, onlangs bevry is. Nietemin dink ek die pendulum swaai nog by hom en ek sal graag weer ’n preek van Mohn wil hoor in 5 jaar.
    Die idee dat die Skrif onderhewig is aan die dinamisie- en voordurende werking van God in ons tyd en plek, is natuurlik niks nuuts nie, dit is die posisie van die Rooms-Katolieke Kerk, is dit nie? En is dit nie interesant dat hierdie Kerk juis die Kerk is wat, in vele sake, die direkte Bybelse standpunte beter verdedig as meeste protestante nie?
    In my opinie, kan ’n mens iemand wat bevry is van die Bybelse juk daarin erken dat hy deur die Gees presies daardie moeilike Bybelboodskappe erken en verkondig sonder om die Bybel as autoriteit vir sy Geestelike openbaring voor te hou.
    So skroom ek, bv. nie om, sonder om versies aan te haal, hier te verkondig dat homosexualiteit afskuwelik en verkeerd is nie, hardloop so vêr daarvan af weg as wat jy kan, dis sleg! En as jy begin het om te hardloop, hardloop na Jesus toe by Hom is lewe en lewe in ewigheid.

  10. Mijn broer is in Z-A geboren, maar ik moet Google erbij gebruiken.🙂 Die dubbele ontkenningen zijn in dit geval extra verwarrend niet? Wat wil de schrijver nou zeggen?

    1. André zegt dat hij “niet schroomt om te verkondigen dat homosexualiteit afschuwelijk en verkeerd is. Loop er zo hard je kunt vandaan. En als je begint te rennen, ren dan naar Jezus, bij Hem is leven en leven in eeuwigheid.”

      Over dat laatste zijn we het eens hier….

      1. Ja, zoveel begreep ik er wel van, maar die zin daar vóór? Ik merk dat hier leuk gediscussieerd wordt.🙂
        Ik was gister avondje uit (film: Oblivion) met zes andere christelijke hetero mannen, en ik gooide ‘spontaan’ een balletje op over bovenstaande thematieken. De mening was algemeen toch vrij algemeen anti-nieuwdenkerij en men keek mij aan alsof ze water zagen branden. De heren kenden nie alleen blog Vrijspraak nie (hoe is zulks toch mogelijk vraag je je af), en van Monique Samuel had men ook nog nooit gehoord. Ik bevind me blijkbaar in verschillende (sub-)wereldjes waarvan de vaten niet met elkaar communiceren.

        1. Och, het kennen van Vrijspraak of Monique is geen doel op zich en de wereld is groot. Al is het wel een groot genoegen om Monique persoonlijk te mogen kennen en biedt deze ruimte op het internet me de gelegenheid om open en eerlijk met mensen van gedachten te wisselen over allerlei zaken die mij raken / boeien. En ik heb altijd wel iets te melden – zinnig of onzinnig, dus dit is ook mijn vrije speelruimte. Ik ben blij met open discussie en het respect over en weer en jullie maken mijn blog samen lezenswaardiger, waarvoor dank.

  11. André, bedankt vor je reactie. Ik ben het vooral met de laatste zin helemaal mee eens, we moeten allemaal naar Jezus toe rennen, HIJ alleen kan ons eeuwig leven geven, Hij is de Weg de Waarheid en het Leven.

    Als laatste: het valt mij op dat veel blanke Nederlanders moeite hebben met het verstaan en lezen van Zuid-Afrikaans Nederlands (beter bekend als Afrikaans). Ik heb er nauwelijks moeite mee.

    1. Amen.🙂
      Ik denk dat het wat dit betreft een voordeel is dat je bent opgegroeid in een multiculturele setting, Gedion. Met wederzijdse beïnvloeding op taalgebied / taalvermenging. Overigens kan ik ook vrij probleemloos het geschreven Zuid-Afrikaans begrijpen.

Zeg iets terug op Vrijspraak

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s