Holiday in Spain

En Jona maakte zich gereed, maar vluchtte naar Tarsis, weg van de HEER. (Jona 1:3)

Ik zie hem over de kade lopen, plunjezak over de schouder, schichtige blik opzij, zenuwachtig trekje rond zijn mond. Wegwezen, denkt hij. Als Nineve rechts ligt, dan ga ik nu linksaf.

Zachtjes neuriet Jona een liedje dat eigenlijk pas veel later bedacht gaat worden, maar hij kent de woorden al. Hij is profeet van beroep.

Misschien neem ik Spanje als besluit
Laat m’n schepen achter
Ik ga er stiekem tussenuit
Een vluchtweg naar een nieuw begin

Vluchten. Daar is een dwaze vorm van moed voor nodig. Vooral als je weet dat je wegloopt voor een dienstorder die je niet straffeloos mag negeren. Maar Jona waagt het erop. Aan boord legt hij zijn hoofd ter ruste. Het scheepsorkest zet My Heart Will Go On in, je weet wel – van die Titanic-film. Heerlijk lied om bij in slaap te vallen. Maar de muziek verandert. En het weer ook.

Zo op het oog blijft Jona rustig. Is het echt of is het Bløf? Het lied maalt door zijn hoofd, dronken van de slaap.

Geef me de tijd om te redden wie ik ben
Dagen vertragen, tot ze stoppen en stilstaan
Geef me de tijd om mezelf terug te vinden
Ik maak alles goed met wat er over blijft…

Profeten horen stemmen. Dit staat niet zo in het boek geschreven, maar ik stel me voor dat er toch al iets van te horen was. Een soort schot voor de boeg – een echo die ver voor het geluid uit snelt, een herinnering vooraf.

Terwijl Jona zichzelf in slaap zingt, beuken de golven genadeloos tegen het schip. Wat is dat voor een man die kan slapen terwijl iedereen aan boord bevangen is door angst en paniek? En waar ken ik dat verhaal van?

‘Zoals Jona een teken was voor de inwoners van Nineve, zo zal de Mensenzoon een teken voor deze generatie zijn.’

Jona heeft het niet gehoord. Maar anderen – na hem – wel. Dit is het waargebeurde verhaal van de man die gehoorzaamheid leerde, afdaalde naar de diepte en met een stralende lach op de derde dag weer boven kwam.

Ik zink tot de bodem, waar de bergen oprijzen,
naar het rijk dat zijn grendels voorgoed achter mij sluit.
Maar u trekt mij levend uit de dood omhoog,
o HEER, mijn God! (Jona 2:7)

 

4 gedachten over “Holiday in Spain

  1. Hoe herkenbaar, sla wij een “moeilijke” opdracht van God krijgen willen wij liever net zoals Jona weglopen. Maar wat een zegen en een vreugde als wij me kracht van God toch deze “moeilijke” opdracht uitvoeren.

    Terwijl Job zich in slaap zingt, moet volgens mij zijn terwijl Jona zich in slaap zingt.

Zeg iets terug op Vrijspraak

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s