Chasing Love

samenEen mens is niet gemaakt voor eenzaamheid – we zijn door en door sociale wezens (ook al gedragen we ons niet altijd zo). ‘No man is an island’, we hebben anderen nodig want in de ontmoeting leer je de ander waarderen en jezelf kennen. Maar vind je jezelf wel waardevol genoeg? Voel je je minderwaardig, afgekeurd of ongewenst? Misschien denk je zo negatief over jezelf, maar ik denk niet zo over jou (wie je ook bent) want ik geloof dat je gevormd bent naar het beeld van je Maker, dat je een lichaam, geest en ziel hebt, dat je een mooi en gewenst kind bent en alle liefde waard.

Ik schrijf deze woorden omdat ik erg onder de indruk ben van het bericht in onze kerk over een prachtig meisje van slechts 19 jaar dat besloot dat ze zelf een eind moest maken aan haar leven. Wat een verdriet en wat een vragen voor de mensen die ze achterlaat, die ongetwijfeld heel veel van haar houden en nooit zullen begrijpen waarom ze dit wanhopige besluit genomen heeft. Was de liefde van mensen niet genoeg? Droeg ze een verschrikkelijk geheim met zich mee, een diepe pijn? Geen mens kan het haar nu nog vragen, nu moeten we er voor de nabestaanden zijn en het verdriet delen.

Het meisje en haar familie ken ik niet persoonlijk. Maar ik schreef eerder deze week een overdenking (als altijd) voor preek door de week. Voor elke dag schrijf ik met een paar andere mensen van onze kerk een korte overdenking – als je naar de website van de Meerkerk gaat kun je die gemakkelijk vinden. De preek van vandaag was van Christiaan Vos en ging over een Facebook duimpje dat tussen ‘God’ en ‘jou’ was geplaatst. De boodschap was duidelijk: God houdt van je. Maar sommige mensen vinden het al moeilijk voorstelbaar dat God hen aardig vindt, laat staan dat ze kunnen accepteren dat de Schepper van hemel en aarde van hen persoonlijk houdt. Voor die mensen schreef ik onderstaande tekst.

GOD VINDT JOU AARDIG

Snow Patrol. Een band uit Noord-Ierland die met hun song Chasing Cars een grote hit scoorden. Deze woorden zingen nu door mijn hoofd: “Those three words. Are said too much. They’re not enough…”

Welke woorden zouden dat anders kunnen zijn dan: I LOVE YOU?

Soms wordt een uitdrukking zo vaak gebruikt dat er slijtage optreedt. Hoe vaker je iets hoort, hoe ‘gewoner’ en minder betekenisvol het wordt. Bovendien zijn we allemaal zo vaak voorgelogen door mensen die ons iets willen verkopen of voorspiegelen, dat we terecht achterdochtig zijn geworden.

‘Ik houd van je!’ Het maakt wel verschil wie het wanneer zegt – tegen wie, op welke plaats en op welke toon. I LOVE YOU. Mooi. Maar dan wil je zeker iets van me?

Wat jammer dat we bijna altijd en overal op zoek moeten gaan naar de betekenis achter de woorden. We kunnen een uitspraak niet direct voor waar houden omdat iemand het met overtuiging zegt. We willen zien of de woorden in praktijk ook worden waargemaakt.

De Engelse schrijver Adrian Plass vertelt in zijn ‘Gewijde dagboek’ dat het op een dag tot hem doordrong dat God hem ‘wel aardig’ vond. Dit is zijn opmerkelijke conclusie: ‘God is nice and he likes me’. Ja, daar hoef je de meeste christenen niet van te overtuigen, zij geloven wel dat God van hen houdt. Oh ja? Doe je dat diep vanbinnen ook? Werkelijk? Geloof je echt dat je God na aan het hart ligt, dat hij jou aardig vindt?

Een boze oude man met een lange grijze baard die vanuit de wolkenlucht donder en bliksem over ons uitstort. Misschien is dat een correct beeld van de Griekse god Zeus of de Germaanse god Donar, maar het is niet het beeld dat Jezus van zijn liefhebbende Vader geeft. Kun je vandaag – als een soort oefening – jezelf eens vertellen dat God je aardig vindt? En wil je dan in de loop van deze dag ook gaan accepteren dat God je zo lief heeft dat hij zijn Zoon gegeven heeft opdat iedereen die in hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft? Het staat er toch echt. Johannes 3:16. En nu moet je het nog met je hele hart aanvaarden.

1 Petrus 5:7: ‘U mag uw zorgen op Hem afwentelen, want u ligt Hem na aan het hart’.

3 gedachten over “Chasing Love

  1. Heftig verhaal. Moeilijke combi. Ik weet wat het is om het gevoel te hebben echt niet meer verder te kunnen. Ik denk te weten hoe het is om te beseffen dat God van me houdt. En ik heb ervaren dat die twee – helaas – heel goed samengaan.

    1. Lieve M. Je hebt gelijk. Ik denk zelfs dat de ‘vrome’ antwoorden op pijnlijke levensvragen nóg meer vragen oproepen. Zo denk ik zelf: waar is God nu, op zo’n moment, waarom heeft hij niet ingegrepen – de wanhoopsdaad niet met een wonder voorkomen? En dat geldt ook voor ongelukken, misdaden en (natuur)rampen. Daar heb ik geen bevredigende antwoorden op. Ik geloof dat God een enorm risico met ons neemt door ons vrijheid te geven en het is wel duidelijk dat we in een gebroken wereld leven. Life’s not fair, but God is good. Juist als je gelovig bent loop je tegen pijnlijke vragen op, ik ga dat hier niet ontkennen. Maar ik vind persoonlijk hoop en troost in de gedachte dat we vanuit een menselijk, tijdelijk perspectief kijken naar zaken die ons verstand te boven gaan. En waar onze hersenen het niet meer kunnen bevatten, moeten we goed naar ons hart luisteren. Dat is ook zo als het om liefde gaat. Geloven heeft alles te maken met de kunst van het loslaten én met de kunst van het liefhebben. Dank voor je eerlijke reactie. Deel je verdriet, deel je hoop.

Zeg iets terug op Vrijspraak

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s