Gelukkig hebben we de beelden nog

DSC_0247 Ik liep met Jan Wolsheimer afgelopen vrijdag van Vijfhuizen naar Hoofddorp over de Geniedijk. Samen praten en van de omgeving en het lekkere weer genieten. Het doel van de wandeling was: de beeldentuin achter de Joannes de Doperkerk aan de Kruisweg. Mensen die mij en dit blog volgen weten dat ik een van de grootste fans ben van pastoor Kees van Lent en zijn ongelofelijk mooie hof vol bomen en beelden. Wat deze man aan Hoofddorp en omgeving geeft is niet in geld uit te drukken. Het werk van beeldhouwer Karel Gomes krijgt hier de aandacht die het verdient, al kun je zeggen dat dit nog steeds het best bewaarde geheim van Hoofddorp is…

HoofddorpIWat van slag

Het was alweer een tijd geleden dat ik hier voor het laatst was. En pastoor van Lent zit niet stil – als je rondloopt zie je allerlei nieuwe projecten in wording. De tuin is niet woest en leeg, maar sommige delen gaan wel tijdelijk op de schop om een soort Hoofddorps paradijs te scheppen. Eva staat er al, nog altijd met spijt in haar blik. Ze heeft een appel in haar hand en ze staat tussen de appelbomen – en niet tussen de vijgenbomen zoals ik in mijn onwetendheid en enthousiasme beweerde. Ook zag ik de ouders van Maria abusievelijk aan voor Maria en Elisabeth, dacht ik een moment aan Boaz toen we bij Hagar stonden, noemde ik het beeld van de phoenix (nu even van de aarde losgekomen, hoe toepasselijk is dat!) per ongeluk Icarus en raakte ik wat van slag toen het over Johannes ging (ik plaatste hem bij de voordeurafbeelding op Patmos, maar dat was de gelijknamige evangelist, zoals Jan Wolsheimer -Sint Jan voor vrienden- me broederlijk liet weten). Ik kan nu natuurlijk zeggen dat ik last van de zon had, maar ik was gewoon te enthousiast, zoals altijd. DSC_0248Voor de rest heb ik uitsluitend juiste informatie doorgegeven en Jan vond het – los van mijn ondeskundige commentaar – een indrukwekkende belevenis. En goed en mooi was het in elk geval! Zo spraken we kort met een vrouw en haar dochter die het graf van man/vader en dochter/zus verzorgden. In de zomerzon maakten zij geen diepbedroefde indruk, je kon zien dat het voor hen belangrijk was om aandacht te geven aan het graf van hun geliefden en dat het goed voor hen was om hier samen te zijn. Wat erg als mensen zomaar uit je leven vallen en wat mooi als je dan een schitterende plek hebt om samen naartoe te gaan om je verdriet te delen en je liefde en respect te tonen. Zou pastoor van Lent wel beseffen hoe mooi en troostrijk dit allemaal is?

DSC_0232_SnapseedAbraham en Isaak, maar ook de vader en de teruggekeerde zoon

Even van slag. Gewoon omdat ik af en toe een warhoofd ben (de prijs die ik betaal voor een associatieve geest), maar ook omdat ik me kan laten raken door zaken waar veel anderen aan voorbij lopen. Ik voel het niet altijd aankomen, maar bij dat beeld van Abraham en Isaak gebeurde het. Wat grijpt dit beeld me aan, wat raakt me dit diep. Een gruwelijk verhaal, een vraag aan een vader die nooit gesteld mag worden. Menselijk gesproken. Daarom is dit ook geen aards verhaal, je kunt het alleen een beetje begrijpen als je los komt van de grond en probeert te denken vanuit hemels perspectief. Als je dat niet vat, sta dan stil bij het beeld van de verloren zoon. Het staat op één lijn met het oudtestamentische beeld van de vader en de zoon en het kruis is daar niet ‘per ongeluk’ neergezet. Zoveel om over na te denken. Gedachten ook die moeilijk in woorden zijn uit te drukken. Zeker voor een warhoofd. Gelukkig hebben we de beelden nog.

DSC_0249_Snapseed

2 gedachten over “Gelukkig hebben we de beelden nog

Zeg iets terug op Vrijspraak

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s