Grenzen aan het geduld van opvoeders en wereldleiders

stout kindIk waarschuw je nog één keer, en dan… En wat dan? Dan waarschuw ik je nog een keer.

Gisteren koos ik voor de trein om onderweg te kunnen lezen. In mijn geval betekent dat vaak ook: werken. Maar ik had een stiltecoupé moeten zoeken of meer geld uit moeten geven voor een stoel bij de eerste klas (doe ik nooit) als ik echt geconcentreerd aan de slag had willen gaan.

Een van de ‘geluidsbronnen’ (er waren er veel) was een klein, ongehoorzaam kind wiens foto je op Wikipedia kunt zetten bij het onderwerp peuterpuberteit. Op alles wat zijn moeder zei reageerde hij met een grote mond en met ‘echt niet!’ En de dreigementen van moeder, die volgens mij aan iedereen wilde laten zien hoe resoluut ze was en hoeveel pedagogische pijlen zij op haar boog had, werden steeds ongeloofwaardiger en zinlozer. ‘Anders krijg je nooit meer ontbijtkoek!’ ‘Ik tel tot tien’. ‘En anders gaan we nú direct naar huis’.

Op het perron zie ik de moeder nog weglopen, haar weerspannig jongetje loopt er een paar meter achter en ik onderdruk de neiging iets tegen hem te zeggen. Wij bemoeien ons niet met de opvoedkunde (of het gebrek daaraan) van anderen, zeker niet van vreemden. Ik ga geen kleine jongetjes toespreken over hun gedrag omdat ik vind dat hun moeder het totaal verkeerd aanpakt – al zeggen ze dat vreemde ogen dwingen. En ik ga ook de moeder niet aanspreken en vragen of ze in de gaten heeft dat ze in het tijdsbestek van een paar minuten zo’n beetje alle contra-productieve trucs heeft toegepast die een wanhopige ouder bedenken kan. Wij bemoeien ons met onze eigen zaken, of wij schrijven er een blogpost over.

En nu is het afgelopen

Een rare overgang. Obama heeft zich publiekelijk bemoeid met het misdadige optreden van Assad en zijn regime. En nu hebben we het niet over een ploeterende opvoeder of een stronteigenwijs kind, nee we hebben het over het tot de orde roepen van ‘een grote man’ die klaarblijkelijk schijt heeft aan de hele mensheid. Hij is een van de verwende jongetjes uit die regio – hij heeft zo te zien altijd zijn zin gehad en is bereid om over lijken te gaan om zijn doelen te bereiken. Misschien was hij wel een voorbeeldig kind en een oppassende tiener, maar kijk nou toch eens wat macht met mensen doet als ze geen verantwoording hoeven af te leggen. Ik zit op een te grote afstand om echt over deze man te kunnen oordelen, maar ik vrees dat je zo’n positie nooit kunt innemen of behouden zonder vuil spel en bloed aan je handen. Welkom in de wereld van grote mensen.

Sommige volwassen dwingelanden kunnen heel ver gaan in hun verwerpelijke gedrag. Ze laten zich door niets en niemand corrigeren. Iemand moet de moed hebben er iets van te zeggen, maar ja, wij bemoeien ons in de beschaafde wereld niet zo gauw met ‘interne aangelegenheden’. We kijken weg, fronsen, zwijgen en denken na over de vraag hoe het allemaal veel beter zou kunnen. Tot iemand een rode lijn overschrijdt – dan zal er toch openlijk een protest moeten klinken: ‘En nu is het afgelopen!’ En zo gebeurde het.

Red line

In Syrië gebeuren al heel lang de meest verschrikkelijke dingen maar die aanval op burgers met chemische wapens was een overschrijding waarvan de Amerikaanse president vooraf gezegd had dat deze onacceptabel was. A red line. En als je dat zegt, dan moet je ook handelen. Alleen dreigen met actie maar niet echt iets doen als je tot het uiterste getergd wordt, dat gaat ten koste van je geloofwaardigheid – of je nu een wanhopige opvoeder, van alle kanten belaagde scheidsrechter, met ordeproblemen worstelende leerkracht of door het Amerikaanse volk gekozen president bent.

Het is geen vraag in dit geval of er een grens is overschreden, maar volgens het boekje mag je pas ingrijpen als de Veiligheidsraad ermee instemt en de VN een mandaat geeft, maar er zijn in Genève ook conventies opgesteld en soms is wachten met reageren niet langer verantwoord. Lijdzaam toekijken hoe een tiran zijn volk uitmoordt of achteraf constateren dat een burgeroorlog aan talloze onschuldige mensen het leven gekost heeft – terwijl jij van buitenaf nog zo gewaarschuwd en geprotesteerd had! – dat lijkt me toch ook geen optie.

Als toeschouwer heb ik gemakkelijk praten. Of het nu om de opvoeding van een stoute peuter of om het in bedwang houden van een gewetenloze despoot gaat. Wat kan ik er nou aan doen? Laat ik me maar met mijn eigen zaken bemoeien. De vergelijking is raar, maar hij drong zich desondanks aan mij op. Ik hoor die vrouw een aantal keren herhalen: ‘Ik waarschuw je nog één keer… en dan…?’ Ja, wat dan? denkt het kind en gaat gewoon door. De mensen in de trein bijten op hun lip en kijken uit het raam.

9 gedachten over “Grenzen aan het geduld van opvoeders en wereldleiders

  1. Als de rebellen brave jongetjes zouden zijn en Assad de grote stouterik, was het simpel; Alleen… is het zo? Tegen Assad optreden is de rebellen steunen. Het is kiezen tussen de pest en de cholera.

    1. Het is niet simpel. Opvoeden evenmin. Ik richt me nu even op de kracht van woorden – als je ergens mee dreigt, moet je ook bereid zijn om tot actie over te gaan. Of, en dat is vaak veel krachtiger, je laat de boosdoener in het ongewisse. Het is vreemd dat Obama het zo scherp heeft gesteld, de VS kan zich geen oorlog veroorloven, het lost niets op en het is – zoals een voormalig generaal van het Nederlandse leger treffend zei: met een stok slaan op een wespennest.
      Tegelijkertijd voelen we allemaal het ongemak: blijven we toekijken hoe burgers massaal vermoord worden? En als chemische middelen weer tot de standaarduitrusting van een leger gaan horen, waar draait dat dan op uit? Maar aan hypocrisie geen gebrek. In de VS maakten ze niet zoveel lawaai toen Sadam dergelijke middelen gebruikte tegen Iran. De vijand van je vijand is je vriend, of zo.

  2. Ik las ergens dat een cyberaanval ook een goede represaille actie zou zijn. Wie denkt nou niet aan zoiets?!
    We vinden gifgas blijkbaar onacceptabel, maar een aanval met bommen is in de grond van de zaak net zo immoreel. Tref je dan de daders? Misschien raak je wel arme soldaten die onlangs met gevaar voor eigen leven acties hadden gevoerd binnen hun kazernes tegen het gebruik van gifgas. Cameron liep helemaal rood aan. Gaan we tot actie over om ons eigen verknipte geweten te sussen, of is het een verkapte loyaliteitsverklaring aan de Israëlische bevolking?
    Gister kocht ik een NRC en die stond bomvol met ‘pros and cons’ over een vermeende aanval. Ik weet het nog niet. Wel weet ik dat Obama in eigen land ook geen opstand zou tolereren, maar hoe ver ga je in het verdedigen van je machtspositie? Syrië was to voor de opstand een redelijk welvarend land waar mensen in redelijke vrijheid konden leven. Maar iedereen wil de macht. En dat kan niet in deze wereld. Moeten wij de moordende rebellen steunen? Door westers support wordt de oorlog verlengd en vallen er steeds meer doden. Waar bemoeien we ons mee. laten we iets voor de vluchtelingen doen. Dat zou een beter gebaar zijn dan onze bommen en granaten. En dat schrijf ik net nu de film Kuifje op TV te zien is.

    1. Kuifje kijken. Daar knapt een mens van op.😉

      Ja, je hebt gelijk. Ik zat vanavond ook nog even te zoeken op het beleid van Amerika rond de oorlog Iran – Irak. We zijn dat door alle oorlogen daarna al weer bijna vergeten. Sadam gebruikte gifgas nadat de Amerikanen hem hadden geïnformeerd over de posities van het Iraanse leger dat met een opmars bezig was. Ook de Russen zouden gifgas gebruikt hebben in hun strijd tegen de Taliban in Afghanistan. De wereld is ziek, zoveel is zeker.

  3. Overigens lees ik nu op meerdere sites dat de gifgas aanval van de rebellen komt. Ik ben geneigd dat te geloven. Het NOS journaal is zooooo oppervlakkig. Was er even door van mijn apropo gebracht. het Westen reageert overspannen met een Pavlov reactie. Snel terugslaan voordatde waarheid aan het licht komt. Het is eigenlijk allemaal te triest voor woorden.

    1. Jos Strengholt is ook van mening dat de rebellen eerder verdacht moeten worden. De woede is te begrijpen en de wens om de geest weer in de fles te stoppen ook. Maar de kans is groot dat we aan alle kanten voorgelogen worden. Zo gaat dat in de aanloop van een conflict en misschien gaat het wel de hele tijd zo. Goed om via sociale media en blogs onze eigen mening te vormen. Ik vind het moeilijk, voel ook bij mezelf allerlei tegengestelde reacties opkomen. Als ik zo’n filmpje zie met stervende kinderen wil ik erop slaan. Dat is inderdaad een Pavlov-reactie. En ‘we moeten humanitaire hulp sturen, geen bommen’ – daar ben ik het natuurlijk van harte mee eens. Vervolgens denk ik: zou ik dat ook tegen de VS gezegd hebben toen ‘we’ onder de Duitse bezetting leefden? Ik weet het, andere tijden, maar toch… dezelfde duivelse dilemma’s.

  4. De verwarring is compleet. En maar gespierde taal uitbraken en bommen gooien. De vergelijking met Duitsland… ach daar zijn ook fouten gemaakt. In Dresden zijn kinderen gestorven. Hiroshima hoorde bij het vijandige Japan. Goed en slecht zijn goed voor stripverhalen. In het echt is alles grijs.

  5. BIDDEN! Ik sprak een Syrische Nederlander,die nog familie in Syrie heeft.
    Hij vroeg gebed,voor het volk,maar ook dat alle partijen,tot inzicht zullen komen dat zij hun belangen ondergeschikt moeten laten worden aan het belang van de burgerbevolking en tot
    onderhandelen zullen komen.Een utopie? God weet het.
    Pas wanneer de macht van de Liefde het wint van de liefde voor de macht,zal er vrede komen.
    (Jimmy Hendrikx).En dat geldt niet alleen voor de machthebbers in Syrie, Egypte etc.,maar voor alle machthebbers waar ook in deze wereld.

  6. Als mensen nu eindelijk neen is neen zouden laten zijn, dan zouden er heel wat minder opvoedkundige problemen zijn.Maar neen is vaak tot het oneindige een ja bij veel mensen.

Zeg iets terug op Vrijspraak

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s