nog eenmaal de zee

nog eenmaal de zeezo vlak voor het water
dat dreigend en donker
je oversteek afwacht
nog eenmaal de zee

een wens uit het hart
van een lichaam dat los laat
een geest boven golven
een hemels idee

jij weet hoe dat voelt nu
de blik af te wenden
je ogen te sluiten
een afscheid voorgoed

de wind en het water
zij wuiven en zwaaien
de zee heeft wel vrede
met jouw laatste groet

Openbaring 21:1

5 gedachten over “nog eenmaal de zee

  1. Een oceaan om in te schuilen… Verdriet optima forma… Mooi gedicht, Paul. Laat de zee maar niet meer zijn, leg de vaste grond onder onze voeten. Dat we stappen nemen naar elkaar.

    1. Dank je, Rob. Gisteren werd er in de Meerkerk een foto getoond van een vrouw die het levenseinde nadert. Haar laatste wens: nog eenmaal de zee zien… is inmiddels vervuld. Maar haar uitzicht houdt niet op bij de horizon. Dit gedicht is voor haar.

  2. Toepasselijk gedicht. Dank Paul.
    De vrouw, Marry, is inmiddels rustig ingeslapen.
    De zee is breed doch de geheimenissen van God zijn nog breder dan de zee!

Zeg iets terug op Vrijspraak

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s