Ongeschreven brief

Beste Jozef!

Als de situatie echt moeilijk wordt, leer je pas je beste vrienden kennen. Wat mooi dat je deze ruimte in deze fraaie tuin voor mij beschikbaar hebt gesteld en dat je samen met Nicodemus kosten nog moeite hebt gespaard om mij een waardige begrafenis te geven.
Ik heb mijn beste vrienden een voor een zien vertrekken toen de situatie bijzonder gevaarlijk werd. Alleen mijn trouwe vriend Johannes bleef dicht bij mij toen de strijd onmenselijk zwaar werd – samen met wat dappere vrouwen, waaronder mijn lieve moeder.

Fantastisch dat juist een welgestelde, invloedrijke man als jij, de moed getoond heeft Pilatus te vragen of je mijn lichaam van het kruis mocht halen! Dat is een dappere daad waaruit veel liefde spreekt. Ik weet dat ook mijn stille vriend Nicodemus dezelfde moed getoond heeft op een moment dat er geen enkele eer meer te behalen was en het zelfs bijzonder gevaarlijk voor hem was om publiekelijk met mij geassocieerd te worden. Ik ben het indringende nachtelijke gesprek met hem niet vergeten en ik weet dat hij het in het Sanhedrin ook openlijk voor mij heeft opgenomen. Ik verzeker je dat zijn naam – met die van jou – voor altijd in verband zal worden gebracht met respect, loyaliteit en onbaatzuchtige vriendschap.

Dank voor het lenen van dat mooie graf waar ik gelukkig maar kort gebruik van hoefde te maken. Je krijgt het hierbij terug, zo goed als nieuw. Ik heb – zoals je dat van mij kunt verwachten – alles heel netjes achtergelaten. Ik weet dat je het graf zelf nog nodig zult hebben, maar ik wil je de woorden in herinnering brengen die ik eerder uitsprak toen een lieve vriendin haar broer ook een paar dagen in zo’n graf moest achterlaten:

‘Ik ben de opstanding en het leven. Wie in mij gelooft zal leven, ook wanneer hij sterft, en ieder die leeft en in mij gelooft zal nooit sterven. Geloof je dat?’

gastendoekJe bent een prachtkerel, Jozef. En Nicodemus is net zo’n dappere vriend. Dat moet toch nog even vastgesteld worden voordat ik hier een hoop paniek en schrik ga veroorzaken met mijn plotselinge verschijningen. Wat zullen mijn vrienden blij verrast zijn – al hadden ze het kunnen weten want ik heb mijn opstanding luid en duidelijk aangekondigd. Maar goed, ik weet wel zeker dat er ook een aantal mensen in jullie omgeving minder aangenaam verrast zal zijn. Je mag wel heel goed oppassen voor hen.

Beste Jozef, groet Nicodemus en alle andere trouwe vrienden van me. Ik vergeet jullie nooit en we zien elkaar zeker weer!

Met hartelijke groet
Je Vriend.

NB Deze brief aan Jozef van Arimathea is nooit aangetroffen in een verlaten rotsgraf vlak buiten de muren van Jeruzalem. Het schijnt dat daar geen pen en papier aanwezig waren. Bovendien was de tijdelijke gast meer een spreker dan een schrijver. Hij sprak en het was – dat was juist zo bijzonder aan hem. Dan kun je de verslaglegging en het brieven schrijven rustig aan anderen overlaten, nietwaar?

Een gedachte over “Ongeschreven brief

Zeg iets terug op Vrijspraak

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s