Stoer en lief

johannes en petrusDe leerling van wie Jezus hield zei tegen Petrus: ‘Het is de Heer!’ Zodra Simon Petrus dat hoorde, schortte hij zijn bovenkleed op – meer had hij niet aan – en sprong in het water. (Johannes 21:7)

Het is misschien een vreemde associatie, maar in gedachten zie ik een zwemmer aan de rand van het wedstrijdbad staan. Zodra het startsignaal klinkt, duikt hij naar beneden, het water in. Petrus is in deze geschiedenis de zwemmer (het op het water lopen bleek eerder iets te hoog gegrepen) en Johannes is de man die het startsignaal geeft: ‘Het is de Heer!’

Wat zegt dit over deze twee mannen? Vooral als je meer over Petrus en Johannes leest, krijg je een beeld van hun karakters en hun ‘stijl’. Johannes is de leerling die later ook wel ‘de discipel van de liefde’ genoemd wordt. Hij is waarschijnlijk de man die zijn hoofd tegen de borst van Jezus laat rusten – als we de tekst ‘aan de boezem van Jezus’ letterlijk mogen nemen (Joh. 13:23 NBG) – tijdens het laatste avondmaal. Uit dit intieme beeld spreekt zoveel vertrouwdheid, nabijheid en liefde. Erg macho klinkt het niet, maar Johannes was dan ook niet een stoere kerel als Petrus. Hij was een vertrouweling, een dierbare vriend. Zo dierbaar dat Jezus vanaf het kruis zijn lieve moeder aan deze leerling toevertrouwt (en andersom).

Petrus, we leren hem kennen als de ruwe bolster met de blanke pit. Hij neemt het voor Jezus op (en roept dingen die vroom klinken maar niet horen bij de weg die Jezus moet gaan), hij stapt op de golven, hij trekt het zwaard, hij springt bijna naakt overboord. Maar als het erop aan komt, ontkent Petrus driemaal dat hij bij Jezus hoort. Heel erg stoer is dat niet. Johannes staat bij de huilende vrouwen onderaan het kruis. Ik weet wel zeker dat hij meegehuild heeft.

Johannes herkent Jezus als eerste – na zijn opstanding. Johannes is als eerste bij het geopende graf van Jezus (hij kon harder lopen dan Petrus, Joh. 20:4) en Johannes schreef het laatste bijbelboek en vertelt in het eerste hoofdstuk hoe bang hij was toen hij de verheerlijkte Jezus opnieuw zag (let op Openbaring 1 vers 17).

Lees Johannes 1:18 en denk na over ‘de boezem van de Vader’ en ‘de boezem van Jezus’.

Heer, geef ons iets van de moed van Petrus en veel van de liefde van Johannes.

De afbeelding toont een van mijn favoriete schilderijen (helaas nog nooit in het echt gezien…). Dit is een schilderij van Eugène Burnand, The disciples Peter and John came running to the tomb on the morning of the Resurrection, 1898. Paris, Musée d’Orsay. Petrus en Johannes rennen naar de hof waar het graf van Jezus was. Zou het waar zijn? Is dat graf werkelijk leeg? De ontzetting is van hun gezichten af te lezen – schrik vermengd met hoop en haast.

Elke week schrijf ik een bijdrage voor Preek door de Week van de Meerkerk in Hoofddorp. Dat doe ik als lid van een auteursteam – we kiezen allemaal een eigen invalshoek, op basis van een briefing die we vooraf van de spreker krijgen. De overdenkingen sluiten thematisch aan op de preek, maar we doen dat op geheel eigen wijze. Je kunt je desgewenst abonneren op Preek door de Week, dan krijg je van maandag t/m zaterdag automatisch een bijbeloverdenking in je mailbox.

3 gedachten over “Stoer en lief

  1. Het lijkt of Jezus één leerling meer lief heeft als een ander maar ik denk dat dit niet zo moet worden gelezen. Er is geen mens gelijk en de karakters van de leerlingen zijn dan ook verschillend, Petrus is impulsief, hij reageert gelijk op een gebeurtenis. Hij herkent Jezus en springt gelijk over boord, Johannes zijn karakter is niet zo. Hij herkent Jezus maar springt niet als een doldwaze overboord om naar zijn meester te zwemmen, hij denkt eerst na voordat hij handelt. Waarom er staat geschreven dat Jezus één leerling meer lief heeft dan een ander moet volgens mij meer gelezen worden als, met één leerling kon Jezus meer en makkelijker praten en/of filosoferen als met een ander. Jezus ziet en herkend in Petrus de doener, Hij noemt hem niet voor niets Petrus (=rots) , Hij geeft Petrus dan ook een opdracht in dit zelfde hoofdstuk, weid Mijn lammeren, hoed Mijn schapen en weid Mijn schapen of te wel, bouw aan mijn kerk ook al wordt het je dood. Johannes is meer de vertrouweling van Jezus, Hij is de denker en zijn taak ligt meer bij het zorgen voor de vrouwen rond Jezus. Jezus houd van iedereen evenveel, zelfs zijn vijanden heeft Hij lief. Judas is hem evenveel lief als Johannes alleen die liefde wordt op andere manieren duidelijk gemaakt.

  2. Paul, ik heb net je blog ontdekt. Mooie en leerzame overdenking.
    Ik denk dat Johannes en Petrus ieder op hun eigen wijze een vurige liefde voor Jezus toonde.
    Johannes werd gedreven door een diep verlangen naar gemeenschap, naar samen- zijn met zijn Messias. Dit komt tot uitdrukking in het beeld “aan de boezem van Jezus liggen.” Petrus werd gedreven door een vurige passie zijn liefde voor Jezus te tonen in daden. In zijn eerste brief zegt Johannes: “ ..opdat ook u gemeenschap met ons hebt; en deze gemeenschap van ons is er ook met de Vader en met Zijn Zoon Jezus Christus.” (1 Joh. 1: 3). Johannes inviteert ons hier om samen “aan de boezem van Jezus” te liggen en samen met Jezus “aan de boezen van de Vader” te liggen.
    Ik denk dat er vandaag de dag meer mensen rondlopen die op Petrus lijken, dan mensen die op Johannes lijken. Toch zullen we eerst gemeenschap moeten hebben met de bron , willen we in onze daden het leven van God door kunnen geven. Dus ik denk dat we eerst als een Johannes moeten worden en van daaruit als een Petrus.
    Charles van den Berg

Zeg iets terug op Vrijspraak

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s