De waarheid en schone handen

handen wassen‘Ik ben geboren en naar de wereld gekomen om van de waarheid te getuigen, en ieder die de waarheid is toegedaan, luistert naar wat ik zeg.’ Hierop zei Pilatus: ‘Maar wat is waarheid?’ (Johannes 18:37-38) Toen Pilatus inzag dat zijn tussenkomst nergens toe leidde, dat het er integendeel naar uit zag dat men in opstand zou komen, liet hij water brengen, waste ten overstaan van de menigte zijn handen en zei: ‘Ik ben onschuldig aan de dood van deze man. Zie het zelf maar op te lossen.’ (Matteüs 27:14)

Vorige week lag ik wakker en schreef ik wat gedachten van mij af. Ik had gehoord over een Iers klooster waar in een put 800 babylijkjes gevonden zouden zijn. Ik vroeg me af: ‘God, hoe kon dit gebeuren en waar was U?’ Ik denk niet dat het erg is om dergelijke vragen te stellen. De vragen zijn oprecht en in de Bijbel worden ze ook gesteld. Ze keren tegelijk terug als een boemerang: wat doe ik, wat doe jij aan de ellende in deze wereld?

Achteraf moet ik zeggen dat ik beter eerst deze vraag had kunnen stellen: ‘Hoe betrouwbaar is deze informatie?’ Nu heb ik gehoord dat de media aan de haal zijn gegaan met het onderzoek over het klooster. Ja, het was een toevluchtsoord voor ongehuwde moeders met hun baby’s en ja, er zijn veel kinderen gestorven door uitputting en ziekte. Ook is het waar dat er sprake was van sociale uitsluiting van ongehuwde moeders en hun kinderen. Maar dat was helaas geen uitzonderlijke situatie en kindersterfte was in heel Ierland heel hoog. Er zijn veel nuanceringen aan te brengen. Mijn vragen waren oprecht, maar voorbarig. God kent alle omstandigheden en Hij alleen zal zuiver oordelen.

– Pilatus stond oog in oog met de Waarheid, maar hij (h)erkende Hem niet. Voor ons is het ook vaak moeilijk om de waarheid te zien en vaak oordelen wij te snel of wassen wij onze eigen handen in onschuld. Wat doe ik voor mensen die uitgesloten worden? Wat doe jij?
– We gaan het Leger des Heils niet de schuld geven van alle menselijke ellende waar zij mee geconfronteerd worden. Laten we ook niet snel oordelen over ander hulpverleners, nu of in het verleden.

Heer, ontferm U over ons.

Met dank aan Sylvia Vanden Heede die op mijn vorige blogpost over dit onderwerp reageerde en naar nu blijkt volkomen terecht vraagtekens stelde bij de betrouwbaarheid van de informatie. Graag verwijs ik naar deze links die zij mij ook doorgaf: Broodje Paap en de Standaard.

11 gedachten over “De waarheid en schone handen

  1. Ach ja dat had ik wel gedacht. Zo gaat het altijd met schandalen uit de R.K. kerk. Het word in de doofpot gestopt en als dat niet mogelijk is dan word er wel weer een draai aangegeven dat het niet waar, allemaal niet zo erg of de schuld van een ander was. Ook het steeds weer opduikende verhaal van seksueel misbruik van kinderen in R.K. word keer op keer weer in de doofpot gestopt ondanks dat er vele slachtoffers zijn die met hun eigen verhaal van de feiten getuigen . Deze keer is het wel heel erg makkelijk: dode baby lijkjes kunnen immers niet spreken.

    1. Guilty by association > RK > schandaal > doofpot > schuldig.

      Is dat niet een wel heel erg gemakkelijke manier van oordelen? Als er 800 babylijkjes in een put zijn aangetroffen, dan spreken deze juist boekdelen. Maar deze zijn NIET aangetroffen al zijn er wel berichten de wereld ingezonden die dat als feit presenteren. Sommige media hadden hun oordeel al geveld en ik liet me in de emotie meeslepen. Daar kom ik nu – als protestant – op terug omdat nu duidelijk is geworden dat de media onzorgvuldig hebben gewerkt. We moeten gewoon eerlijk zijn en oordelen op basis van vastgestelde feiten. Heeft u wel kennis genomen van hetgeen in de De Standaard door Tom Naegels gesteld wordt?

      1. Jij maakt het helemaal mooi. Ik heb van de hele zaak alleen gehoord via jou blog en ging er vanuit dat er hier alleen betrouwbare en gecontroleerde informatie werd geplaatst. Ik heb na lezing een halve nacht zitten janken. Vooral omdat het zo herkenbaar is. En nu verwijt jij de info naar mij bracht dat ik oordeel. Overigens greep het mij extra aan omdat mijn eigen vrouw incest slachtoffer is en haar kindje doodgeboren weggemoffeld is , want papa was ouderling in de gereformeerde kerk. En ja dan zijn die 800 kindertjes gewoon door ziekte gestorven. Maar het blijft een schandaal dat daar nota bene in de eeuw jonge vrouwen met hun kindjes geisoleerd van de samenleving in zo;n tehuis waren geplaatst. Omdat ze een schandvlek waren. En dan. Je hebt al eerder bronnen geloofd . Wie zegt dat Tom Naegels een betrouwbare bron is? Wel even na gekeken en moeten vaststellen dat hij geen ombudsman voor een overheid is. Hij is een journalist die altijd al in de Standaard schreef en daarna als onafhankelijke? ombudsman is aangesteld om over de kwaliteit van de Standaard te waken. En dan dat artikel van historicus Timothy Stanley die de katholieke moraal verdedigt. Lees eens goed op zijn site wie hij is http://www.timothystanley.co.uk/
        ABOUT ME …. I am a leader writer … I am very, very Catholic ..kan je het nog onafhankelijker hebben? Maar goed ik ben er nu wel zeker van dat die 800 kindjes gewoon door slechte omstandigheden zijn gestorven. Maar ik blijf mijn oordeel uitspreken over de vele misstanden in de R,K. kerk die gewoon weggemoffeld worden. En dat is een feit wat je niet weggemoffeld krijgt. En dan oordeel ik makkelijk. Over omstandigheden van kindermisbruik die er door de eeuwen zijn en nog steeds zijn en niet alleen in de R.K. kerk daar moet je over oordelen en je mond open blijven doen . Het zelfs van de daken afschreeuwen ! Anders blijft het doorgaan en als je weggemoffeld ben je medeschuldig. Ik veroordeel geen personen Ab. Heb ik een naam genoemd in mijn reactie? Maar ik veroordeel wel een instituut als er zulke misstanden voorkomen. Zeker als het een christelijk instituut is. Omdat ik christen ben. Volgens 1 Kor 5 moeten we degenen “die binnen” onze christelijke gemeenschap zijn oordelen en de ontuchtplegers uit ons midden weg doen., God oordeelt hen die buiten zijn. Dus ik blijf op het feitelijk gegeven hoe de dood van de kinderen zich in Ierland voltrokken hebben, bij wat ik gezegd heb.

  2. Dank voor uw reactie, C. L. v.,d. Berg. Excuses als ik u met mijn antwoord gekwetst of beledigd heb – dat is zeker niet mijn bedoeling. De reactie lijkt toch duidelijk op een veroordeling van een specifiek geval op basis van andere ervaringen, vandaar dat ik ‘guilty by association’ schreef. En dat lijkt ook het geval te zijn, want er zit duidelijk een verhaal van pijn achter het verwijt van ontkennen, verdraaien en wegmoffelen. We zijn het er over eens dat we niet willen dat er zo wordt omgegaan met menselijke tragedies. Ik ben een blogger, ik reageer hier op persoonlijke titel en ben niet in staat om bij een dergelijk verhaal naar Ierland te vliegen om met eigen ogen vast te stellen of de verslaggeving correct is. Inderdaad ben ik afgegaan op ‘betrouwbare bronnen’ zoals u zelf ook ervan uit mag gaan dat ik hier niet bevooroordeeld zomaar wat ga roepen – ik doe mijn best om goed geïnformeerd te zijn, maar in dit geval zijn er grote kranten meegegaan in de berichtgeving en moeten er lessen getrokken worden uit de manier waarop zo’n verhaal een eigen leven kan gaan leiden.
    Ik was ook pijnlijk getroffen door het bericht en lag er dus letterlijk wakker van. Het is duidelijk dat de omstandigheden voor alleenstaande Ierse moeders met hun kinderen in de eerste helft van de vorige eeuw verschrikkelijk waren, maar het was een maatschappelijk probleem waar de nonnen in het klooster mee geconfronteerd werden. Wat ik in mijn eerste overdenking niet wilde doen was de RK of de nonnen exclusief de schuld geven en mijn eigen vragen waren niet juridisch van aard maar waren vooral persoonlijke geloofsvragen: hoe kan de Eeuwige dit laten passeren? Daarbij vond (en vind) ik troost in de overtuiging dat God weet van de pijn, alle omstandigheden kent, rechtvaardig zal oordelen en compenseren.
    Toen ik na het schrijven van mijn stuk (en het delen van mijn vragen) begreep dat het verhaal op z’n minst ongenuanceerd in de media (en dus ook in de sociale media en blogs) is gekomen vond ik het gepast om dit vervolgstuk te schrijven. Natuurlijk vind ik ook dat we geen vragen ongesteld moeten laten en dat het recht z’n loop moet krijgen. In dit geval wacht ik het onderzoek van de Ierse overheid af en blijf ik dit alles met belangstelling volgen. En ik heb geleerd van deze zaak om niet te snel vanuit emotie te reageren, niet te snel af te gaan op berichten die feitelijk betrouwbaar lijken. Tom Naegels doet in de Standaard namens de krant aan kritische zelfreflectie – dat moeten we allemaal doen en dat is ook wat ik op dit blog doe. Dank voor de link naar Timothy Stanley. Ik had gezien dat zijn artikel een opiniestuk is en het is alleen maar goed om te weten ‘uit welke hoek de wind waait’. Als je de bron kent en iets van de achtergronden weet, is het nog steeds goed mogelijk kennis te nemen van argumenten en deze te wegen. Maar wij zijn gewoon kritische nieuwsconsumenten (hoop ik) en geen onafhankelijke onderzoeksrechters. Blogs zijn er ook voor meningsvorming, (zelf)reflectie en discussie. Zo zijn mijn bijdragen hier bedoeld. Ik zoek naar eerlijke antwoorden maar kan me vergissen en het gevaar van voorbarig oordelen is altijd aanwezig zo blijkt ook nu. Nogmaals dank, hartelijke groet, Paul (Ab is een stukje van mijn achternaam ;-))

    1. Dank je wel Paul Abspoel. Ik waardeer je blog en je eerlijke reactie. . Blogs zijn er inderdaad voor meningsvorming, (zelf)reflectie en discussie, en zijn gelukkig geen onafhankelijke onderzoekrechters. Zo was mijn reactie ook een bijdrage aan de meningsvorming. Eigenlijk om na te laten denken over iets wat veel verder reikt en veel dieper gaat dan dat ene feitelijke (misschien verkeerd uitgelegde) geval in Ierland. Waarom werd er en kon er zoveel over geschreven worden en waarom maakte het zoveel emoties los? Het geval in Ierland was alleen maar een kapstok voor een veel groter en veel omvattender probleem dat blijkbaar bij veel mensen speelt. Wat speelt er dan en waarom regeert men dan? Ik denk dat het gerucht Ierland bij veel mensen trickert op zaken die zijzelf hebben meegemaakt of waarvan zij van dichtbij getuigen van zijn geweest. Al zou de hele zaak Ierland niet waar zijn, de heftige beroering wijst op de aanwezigheid van veel echte slachtoffers van misbruik die zich hierin herkennen en die altijd opnieuw worden doodgezwegen. Spreken over bijvoorbeeld incest of kindermisbruik, helemaal als dat gebeurt bij leden van de kerk is nu eenmaal nog steeds een taboe. In die zin was mijn reactie niet bedoeld om de aandacht op de daders te richten, maar een blijk van begrip naar en aandacht voor de vele echte slachtoffers die (meestal) onbegrepen rondlopen. Mijn reactie was in die zin het resultaat van zelfreflectie. Welke aandacht geef ik aan het probleem, welke aandacht geef ik voor het slachtoffer. Slachtoffers die een nog veel dieper worsteling met God hebben dan wij en die naast God nu eenmaal ook hun medemensen nodig hebben om met hun worsteling rond te komen. Waarom? Omdat zij geen slachtoffer zijn van God, maar van mensen. En alleen door mensen weer vertrouwen in de mens kunnen krijgen. Waar vind God mensen die zich daarvoor willen laten inzetten.? Publieke aandacht en erkenning zijn voor deze slachtoffers een belangrijke voorwaarde voor om tot herstel te komen en los te komen uit een diep gevoel van eenzaamheid en onbegrepen zijn. Wanneer gaan we daarmee beginnen, wanneer gaan wij hun een plaats geven in het algemeen beleven en de dingen waarover wij spreken? Wachten tot de feiten zijn vastgesteld door de onderzoekrechters? Daar komt men helaas in 99% van de gevallen niet aan toe. We doen zulke slachtoffers (en er zijn er meer dan men wil geloven) geen recht door ons de mond te laten snoeren met verwijten dat je dan oordeelt, ook al moeten we daarbij wel bij de feiten blijven. Al zal het geval van Ierland in concrete feiten dan anders zijn geweest, het geval staat wel symbool voor een daadwerkelijk aanwezig niet te onderscheiden probleem dat dwars door alle lagen van de samenleving, inclusief de kerken, duidelijk aanwezig is. En dat zijn feiten die duidelijk onze aandacht verdienen. Wanneer gaan wij deze doodgezwegen groep eindelijk omarmen in plaats van instituten de hand boven het hoofd te houden of de moraal van de kerk te verdedigen op plaatsen waar deze gewoon keihard niet aanwezig is? Dat zeg ik zelf als christen en deel van diezelfde kerk .

  3. Het klopt dat de reacties zeer hevig zijn omdat er inderdaad, in alle lagen van de samenleving en bij mensen van uiteenlopende ideologische en gelovige pluimages, seksueel misbruik, fysiek en psychisch geweld is geweest. En het is goed dat er sinds de zaak Dutroux aandacht voor dit probleem is gekomen. De beginvraag van Paul blijft daarmee staan: Waar was U, God? Deze vraag is niet nieuw, in feite zo oud als de zonde. Zelf vond ik van meet af aan het artikel over Ierland niet zo afgrijselijk erg, omdat ik wist dat het niet kon kloppen. Ik moet zeggen dat ik eerst het Engelstalig artikel heb gezien dat pas een week later door de Nederlandstalige kranten werd opgepikt. Mijn eerste indruk over het geval was, dat het misschien om de resten uit een geruimd kerkhof ging. Maar dat neemt niet weg dat ik de toestand van zwangere ongehuwde moeders in die tijd hartverscheurend vind. En dat wij, als christenen, een open en mild hart moeten hebben voor vrouwen die met een ongewenste zwangerschap worden geconfronteerd. Zijn ze welkom met hun kind?

  4. WAAR BENT U GOD? OF: WAAR BENT U MENS?
    God heeft de mens als een wezen met vrije wils-keuze geschapen. Gelukkig maar. Anders waren wij allen poppen-marionetten of gestuurde robots en konden wij zelfs geen door liefde beheerste relatie met God en elkaar hebben. Liefde kan alleen bestaan in vrijheid en in eigen keuze.
    Wij kunnen God niet aanrekenen, wat door een mens aangericht word. Had hij het dan niet kunnen voorkomen? Als Hij dat had gedaan dan had Hij de mens zijn eigen vrij wils-keuze afgenomen. Dan zouden wij een determinerende en manipulerende God hebben gehad die ons degenereerde tot willoze wezens. Dan waren wij niet meer aansprakelijk geweest voor onze eigen daden, want dan zouden ze door Hem gesteld zijn door middel van een willoos gebruiksobject. Dus kunnen wij beter de vraag omkeren en NIET zeggen: WAAR WAS U GOD? MAAR: WAAR WAS U MENS? Openlijk mag ik zeggen dat ik zelf slachtoffer van seksueel misbruik en lichamelijke mishandeling ben ( de meeste mensen denken ten onrechte ook nog dat de slachtoffers altijd vrouwen ), maar God ken als een vertroostende liefdevolle Vader die mij koestert en die Mij helpt om dwars door het misbruik van mensen heen als een liefdevol mens in het leven te staan met een andere houding dan degenen die mij dit hebben aangedaan. Eigenlijk om als slachtoffer, eenmaal door Hem vertroost, de vertroostende God in mijn leven te laten zijn naar andere slachtoffers die Hem nog niet op die manier kennen. Dus de vraag: “waar was u God” heb ik niet. Maar nog steeds wel: waar was u mens. En dan doet het ook wel pijn vaak moeten vaststellen tot een groep te behoren met een geschiedenis die weggestopt word en zelfs. Daarom heeft Paul gelijk dat wij aan zelfreflectie doen en ons moeten afvragen: wat doen wij met onze naaste? En ook moeten wij ons afvragen: waar staan wij als de dag aanbreekt dat God de levenden en de doden gaat oordelen, ieder naar wat hij is zijn lichaam heeft aangericht. God is namelijk ook een God van rechtvaardigheid en Hij is ook Rechter. Hij zal de wereld van ongerechtigheid niet altijd laten voortduren en uiteindelijk die hen die Hem niet aangrijpen voor vergeving, verzoening en levensverandering, elimineren. Het goeden en de slechten van elkaar scheiden, de schapen van de bokken. Zodat elk slachtoffer mag weten een hoopvolle eeuwige toekomst te hebben, waar het veilig wonen is.

  5. ‘Waar was U GOD ?’ Zoveel mensen stellen zich deze vraag bij een in hun ogen onrechtvaardige gebeurtenis en nogal begrijpelijk.
    Soms laat GOD zich zien om iets te voorkomen. Andere keren laat HiJ dingen toe. We begrijpen dat niet altijd, maar ZEKER is, dat HEM niets de hand loopt.

    ons denken, maar GOD kijkt vanuit een BREDER PERSPECTiEF.
    GELOVEN, wat we pretenderen t
    et moielijk wordt, zo weinig hiervan te zien is.

    1. Correctie op mijn reactie.
      Ons denken is beperkt, maar GOD kijkt vanuit een BREDER PERSPECTiEF
      Dat is juist GELOVEN, wat we pretenderen te zijn, maar waar zo weinig is van te zien, als er een ramp op aarde komt, zoals die 800 weggegooide babies.
      Voor mij aan kleine kinderen GEEN EUTHANASiE, maar WEL PiJNBESTRiJDING.

    2. Dat is helemaal waar Ivds1. De HEERE spreekt door de profeet Jesaja de volgende woorden: ” Zoals de hemel hoger is dan de aarde , zo zijn Mijn wegen hoger dan uw wegen en Mijn gedachten hoger dan uw gedachten.” God stelt voor ons leven andere prioriteiten dan wij en Zijn gedachten over ons zijn altijd gericht op het eindresultaat van ons leven dat gelegen is in een eeuwig leven van gelukzaligheid met Hem. Toen ik eens worstelde met al die vreselijke dingen die er over al gebeuren en die ook mijn eigen leven niet onberoerd hebben gelaten en laten toonde in de Heer mij in de droom de aarde als een grote grauwe en ongeordendemassa gesteente. Vreselijk weer, aardbevingen, overstromingen en donderslagen gingen er voortdurend overeen . Totdat er uit de grote grauwe massa een prachtige stad van wonderschoon edelgesteente opsteeg. Daar was enkel vreugdegezang , hemelse vrede en heerlijkheid. God zei: dat is Mijn nieuw hemels Jerusalem. dat ik aan het bouwen ben. Toen begreep ik dat alle omstandigheden die over de aarde komen door Hem een nauwkeurig instrument zijn in Zijn handen , zoals in de handen van een diamantslijper. En ik wist dat alles wat ons overkomt, ook als wij het niet begrijpen en ook als het pijn doet, een liefdevolle uiterst secure daad van God is, waarin Hij zich niet kan vergewissen. Toen begreep ik dat God prioriteiten stelt. En dat Hij niet op de eerste plaats ons geluk hier op aarde op het oog heeft dat slecht een korte tijd duurt, maar dit zonodig opoffert aan dat hogere doel van eeuwige geluk wat nooit meer eindigt. Wij zijn allemaal ruwe edelstenen en God wil daar het allerbeste uit halen zodat wij voor Hem zullen stralen in grote schittering en heerlijkheid tot in alle eeuwigheid.

  6. Reactie op Charles van den Berg :
    ‘… Dat God niet direct ons geluk hier op aarde op het oog heeft, … maar dit zonodig opoffert aan een hoger doel …’
    Dit is iets waar je niet wijs uit raakt, van welke kant je het ook bekijkt.
    CHRiSTUS belooft : ‘Bidt en je zult ontvangen !’
    Ik weet uit eigen ervaring dat het ook gebeurt.
    We moeten leven alsof we al in de hemel zijn.
    ‘Bedenk de dingen die boven zijn, niet die op de aarde zijn…’
    Dan zullen we alles ontvangen wat we nodig hebben.
    De HEER weet wat we kunnen gebruiken.
    Maar waar al die nare dingen voor nodig zijn ?
    Dat weten wij niet.
    Alleen de HEER kan in de harten kijken.
    Boven zullen we waarachtig kennen en niet meer door een donkere bril kijken.
    Het is goed om aan zelfonderzoek te doen en ons eerlijk voor GOD opstellen.
    Ik denk dat dat de CHRiSTEN veel ellende kan besparen.
    Het vlees is geneigd de aangename dingen te zoeken. Dat is op zichzelf niet verkeerd, maar we moeten durven de vraag stellen, waarom we zonodig iets willen. Als dat met de gezondheid te maken heeft, zal GOD zeker voorzien, maar als het is om het vlees te bevredigen, zullen we ook vlees oogsten.

Zeg iets terug op Vrijspraak

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s