Gelukzoekers

aDSC_0014smallNa een paar dagen met zware onderwerpen op Vrijspraak… is het vandaag tijd om even uit te waaien. Dat wil zeggen – gisteren nam ik daar de tijd voor, maar vandaag kom ik er aan toe om wat indrukken met jullie te delen. Eerst maar eens met een verzuchting beginnen: wat houd ik toch van het strand! En dan bedoel ik niet Zandvoort tijdens een hittegolf, maar juist nu – als het waait en de golven het schuim op de kust spatten, als de meeuwen wedstrijdje stil hangen op de wind doen, als gelukzoekers met metaaldetectoren en schepnetjes langs de branding jutten. Ik zie mensen die heerlijk alleen lopen. Als je iets vriendelijks zegt heb je al gauw een mooie glimlach te pakken.

Andere wandelende mannen en vrouwen – met muts of capuchon op – reken ik eveneens tot de gelukzoekers. Samen lopen ze over een eindeloos pad van zand en schelpen, zwijgend, lachend of gewoon met elkaar in gesprek. Ik loop zelf eerst een stukje alleen, dan in goed gezelschap van Zandvoort naar IJmuiden. Als ik vanaf de boulevard de opspattende zee zie, voel ik het geluk al opborrelen. Ik maak niet eens zoveel kilometers op deze grijze dag – ook omdat ik teveel dingen zie die ik wil vastleggen. Zoals honden die dolblij door het koude water rennen. Of zoals die kite surfer die als een snelle spoel in een grijsblauw weefgetouw heen en weer schiet. Het lijkt niet uit te maken waar de wind vandaan komt, hij gaat net zo hard van links naar rechts als omgekeerd. Onderweg maakt hij sprongen die hem een euforisch gevoel moeten geven. Opgetild door de wind, jagend over het golvende water – hoe geweldig moet dat zijn? Ik denk dat hij zo ook naar huis moet voor het avondeten, maar dat hij zichzelf steeds weer een retourtje gunt. Nog één keer en dan stop ik… Even later zie ik van afstand hoe hij zijn spullen door de branding naar het strand sleept. Uitgewaaid als geen ander.

Een goed voornemen opnieuw in praktijk gebracht. Meer wandelen langs het strand. Omdat het geluk daar voor het oprapen ligt. Omdat je in woelige tijden zo’n enorme behoefte aan wind, wolken en water kunt hebben. Alsof de zee aan je trekt en je in je oren wil fluisteren dat je stiekem in het mooiste land van de wereld woont.

Een gedachte over “Gelukzoekers

Zeg iets terug op Vrijspraak

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s