De ander

ander

de ander is nog onbekend
zij raakt mij niet, hij doet mij niets
zover staan wij nu van elkaar

haar wereld draait wel zonder mij
zijn leven kan mijn zorg niet zijn

de ander komt plots dichterbij
een oogopslag, een stille traan
een schouder schokkend van verdriet

een kloppend hart dat slagen mist
van angst en pure eenzaamheid

de ander blijkt mijn spiegelbeeld
keek ik ooit dieper dan het glas
liep ik dwars door die weerschijn heen

verplaatste ik mezelf in haar
nam ik een stukje van zijn last

de ander heeft mijn ziel geraakt
niet langer kan ik om haar heen
ik zie hem staan – op achterstand

en houd wat in, kan ik iets doen
geef mij die koffer, draag dat kind

de ander heeft mij steeds gezien
het doet hem niets – heeft ze gedacht
hij haat mij dus – heeft hij gezegd

maar ergens midden op de weg
bleek toch dat ik een ander ben

3 gedachten over “De ander

  1. Prachtig, Paul. Hoe levens elkaar kunnen / moeten raken. Niet de hele wereld. Maar die ene, te dichtbij om te negeren. Ontmoeten doet leren kennen. We lijken. We doen. We zijn. Altijd. Samen. Overal.

Zeg iets terug op Vrijspraak

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s