Herfstgedachten in de lente

zerkGisteren was ik bij het afscheid van de schoonvader van mijn broer / de vader van mijn schoonzus. Een man die ‘als vanzelfsprekend’ bij ons leven hoorde en die is heengegaan op een leeftijd die bij de statistieken past. Geboortejaar: 1931. Mijn geboortejaar is 1961, dus ik telde in stilte dertig jaren bij mijn leeftijd op toen ik dat jaartal geprojecteerd zag.

De foto’s op het scherm laten een heel leven aan je oog voorbij trekken. Sommige gezichten en beelden ken ik maar al te goed en het zijn natuurlijk de mooie momenten die mensen blijven koesteren. Dat roept direct al een weemoedig gevoel bij me op: de paasontbijtjes, familieweekenden, vakanties en dagjes naar pretparken… ze lijken soms zo triviaal, maar als je terugkijkt zijn het toch leuke herinneringen en dingen die er blijkbaar toe doen. 

Ook uit de gesproken woorden tijdens de herdenkingsdienst spreekt veel liefde. Anekdotes en stiltes. Een snik, een poging om jezelf te herpakken om voor een flinke groep mensen ook de volgende zin verstaanbaar uit te spreken. Soms heb je dan als familielid de neiging om dat podium op te stappen en je armen om je neef of nicht te slaan. Maar ja, het zou ze niet helpen en als iedereen het doet is die zaal leeg en dat podium vol. Als je bij zo’n afscheidsdienst aanwezig bent geweest, herken je de neiging en het gevoel vast wel.

Een ‘gewone’ man die voor zoveel mensen toch ook weer heel speciaal was. Ik zie een foto van hem – tussen al die andere beelden – op handen en voeten kruipt hij door de kamer met twee kleinkinderen op de rug. Een blije lach, een keurig blauw overhemd met nette stropdas, nu niet meer de belastingadviseur maar de opa die lekker gek mag doen. Dat vind ik mooi.

Tijdens het koffiedrinken na de herdenkingsbijeenkomst, met gebak (waarom niet?) praat ik met familie en oude bekenden. Ik zie natuurlijk hoe mensen in de loop der jaren zijn veranderd en weet dat zij ook naar mij kijken in het besef dat ik niet meer de jongen van vroeger ben. De tijd gaat snel, ik realiseer me dat maar al te goed. Tegelijkertijd denk ik dan: Snel? Hoezo snel? In vergelijking waarmee dan? Met vroeger? Met een ‘ander’ leven? Het leven gaat zo snel als het zelf wil. Als je stilstaat kun je er op momenten van genieten, als je doorjaagt trekt het haast ongemerkt aan je voorbij. Je hebt een keuze.

Een groet, een afscheid en we stappen weer naar buiten. Lentezon en bloesem in de bomen. Het weemoedige gevoel blijft desondanks bij me. Thuisgekomen lees ik op Facebook dat een oude schoolvriend in februari is overleden. Plotseling. Hartstilstand. Het bericht had mij niet bereikt, we waren elkaar uit het oog verloren, zoals dat gaat als je vriendschappen niet onderhoudt.

De herfstgedachten blijven de rest van de dag door mijn hoofd jagen. Die vriend was precies 1 dag eerder geboren dan ik. We zaten op dezelfde school, kwamen op dezelfde plaatsen, we hebben samen gevoetbald en gitaar gespeeld. Maar hij is niet meer hier. Ik vind via Google een online condoleanceregister en een filmpje uit 2009 waarin ik hem zie en hoor praten als leraar voor een middelbare schoolklas. Ja, zo was hij, zo deed hij, zo sprak hij. Niet te bevatten dat dit nu slechts herinneringen zijn die niet meer aangevuld of samen met hem opgehaald kunnen worden.

Deze nieuwe dag is ook bijna voorbij en ik ben druk geweest met werk en had een leuk gesprek met een enthousiaste jonge vrouw over fotografie en het leven. De herfstgedachten zijn daardoor weggewaaid en ik denk nu: we moeten het leven vieren. Nu. Onze vriendschappen onderhouden. Altijd. We mogen blij zijn met elke dag die we meemaken, genieten van elke zonsopkomst en -ondergang, elke aanraking, elk lief woord, elk mooi gebaar. Leef, deel en verzamel de mooiste herinneringen.

2 gedachten over “Herfstgedachten in de lente

Zeg iets terug op Vrijspraak

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s