Homoseksualiteit en christelijk geloof. Zullen we het er maar gewoon over hebben?

verscheurd_omslagVerlegenheid. Je denk misschien aan blozende wangen, schuifelende voeten en stamelende stemmen. Maar ik denk in dit geval aan een onderwerp waar ‘verlegenheid’ over bestaat. Een onderwerp dat in sommige kringen uit de weg gegaan wordt omdat het ‘te gevoelig ligt’ of lastige discussies oproept. Het is verleidelijk om dergelijke onderwerpen onbesproken te laten. Je ontloopt dan problemen en je hoeft je niet te verantwoorden over standpunten. Het is verleidelijk. Het is gemakkelijk. Het is tot op zekere hoogte begrijpelijk. Maar het is eerlijk gezegd ook nogal laf. En mensen die het onderwerp niet uit de weg kunnen gaan, omdat het hen persoonlijk aangaat of raakt, laat je op zo’n manier lelijk in de kou staan. Dus: zullen we het er maar gewoon over hebben?

FRAMING

Een onderwerp kun je uit de weg gaan, maar een mens en zijn of haar identiteit, geloofsvragen, geaardheid en gevoelens mag je m.i. niet zomaar ontwijken. In de christelijke wereld, en dan vooral in de behoudende kringen, ligt het onderwerp homoseksualiteit nog altijd gevoelig. De meeste mensen in de kerk hebben er wel een mening over, maar dat is vaak een onuitgesproken mening. Als je vanuit je geloofsovertuiging moeite hebt met seksuele diversiteit, krijg je al gauw te horen dat je homofoob bent. Of erger nog: homohater. Ik geloof dat veel mensen met een dergelijke vorm van ‘framing’ onrecht wordt aangedaan. Er zijn vast gelovigen die bang zijn voor ‘anderen’ en er zijn zeker christenen die hatelijk of dom reageren op homoseksualiteit – maar ik meen dat orthodoxe gelovigen in de regel moeite met homoseksualiteit hebben op basis van hun verstaan van de Bijbel en Gods wil voor de mens. Het is veel eenvoudiger om te zeggen dat je het allemaal wel best vindt en dat iedereen het zelf maar moet weten. Het is geen populair standpunt om te vertellen dat je op grond van jouw verstaan van de Bijbel homoseksuele relaties afkeurt. Maar het helpt de discussie niet echt vooruit wanneer we deze categorie mensen wegzetten als ‘homohaters’. Ik denk dat Rick Warren een stem geeft aan deze ‘bezwaarde’ categorie en ook die stem moet gehoord worden als je het gesprek met elkaar wilt voeren:

“Our culture has accepted two huge lies. The first is that if you disagree with someone’s lifestyle, you must fear or hate them. The second is that to love someone means you agree with everything they believe or do. Both are nonsense. You don’t have to compromise convictions to be compassionate.” Rick Warren

TWEE GROEPEN

Bij Ark Media mocht ik het boek Verscheurd van Justin Lee uitgeven. Ik heb er al diverse keren over verteld en geschreven, ook op dit blog. Dit boek spreekt me aan omdat de auteur schrijft vanuit persoonlijke kennis en ervaring, maar ook vanuit persoonlijk geloof. Als overtuigd christen heeft hij een weg afgelegd van ‘afkeuring’  naar ‘acceptatie’ van homoseksualiteit (en dus ook van zijn eigen seksuele oriëntatie en gender-identiteit). Omdat hij deze weg zelf heeft afgelegd en daar in zijn boek op een open manier verslag van uitbrengt, is hij een geschikt persoon om ‘twee partijen’ met elkaar in gesprek te brengen: a) christenen die vanuit hun verstaan van de Bijbel homoseksualiteit (of ‘homoseksuele praxis’) principieel afwijzen, b) christenen die vanuit hun interpretatie van de Bijbel tot de overtuiging gekomen zijn dat seksuele diversiteit onderdeel van de schepping is en niet als ‘zonde’ of ‘verkeerde keuze’ mag worden aangemerkt of afgewezen.

GESPREK

Het is mooi dat Justin Lee (en hij zeker niet alleen!) probeert om het gesprek over homoseksualiteit en christelijk geloof aan te gaan. Dat doet hij op een kwetsbare manier, aan de hand van zijn persoonlijke verhaal, en hij doet het ook op een respectvolle wijze. Hij beargumenteert, weerlegt en verklaart zonder scherp, bitter of veroordelend te worden. In een eerdere blogpost op Vrijspraak kun je al zien hoe deze manier van discussiëren uitpakt (met geduld, met een luisterende houding, met geloof én humor…) en ook uit zijn optreden bij Zinvloed (vanaf vandaag hier in delen terug te zien) blijkt dat deze aanpak sympathiek is en standpunten helpt verzoenen. Hopelijk draagt het boek en het optreden van Justin Lee bij aan onderlinge verbinding, zodat de verscheurdheid ook op dit gebied wordt overwonnen door liefde en genade.

“Paulus geloofde niet slechts dat het niet meer nodig was om je te laten besnijden. Hij geloofde dat de keuze om je ‘voor de zekerheid’ te laten besnijden een zonde was. Door dat te doen stelde je jezelf opnieuw onder de wet, waarmee je de genade van Christus in feite nietig verklaarde. Op grond van dit voorbeeld besefte ik dat er in mijn geval ook geen ‘veilige keuze’ mogelijk was. Als ik homoseksuele relaties goedkeurde en ernaast zat, zondigde ik door mensen aan te moedigen iets verkeerds te doen. Als ik homoseksuele relaties echter afkeurde en ernaast zat, zondigde ik door mezelf en anderen opnieuw onder de wet te stellen en schoof ik het offer van Christus aan de kant. Hoe je het ook bekeek, er stond veel op het spel. Ik kon het me niet veroorloven om mijn mond te houden. Ik moest mijn uiterste best doen om te leven naar wat ik geloofde. Natuurlijk was het belangrijk dat ik me daarbij bleef openstellen voor Gods leiding, maar ik mocht ook vertrouwen op Gods genade wanneer ik een fout maakte. En ik moest de kerk wijzen op het allerbelangrijkste kenmerk waar het haar aan ontbrak. Genade. We zijn de werkelijke betekenis van genade uit het oog verloren.” (Uit: ‘Verscheurd’ – Het gesprek over homoseksualiteit en christelijk geloof wordt vaak ongenadig hard gevoerd, maar niet in dit boek – Justin Lee, Ark Media 2014)

4 gedachten over “Homoseksualiteit en christelijk geloof. Zullen we het er maar gewoon over hebben?

  1. Ik ben inderdaad zo’n orthodoxe gelovige die moeite heeft met homoseksualiteit. Die vaak wordt weggezet als ‘homohater’ – simpelweg omdat er niet goed geluisterd wordt. Want inderdaad, ik heb grote moeite met de opvatting “dat seksuele diversiteit onderdeel van de schepping is”. Ja, van een gebroken schepping maakt het zeker deel uit, niet van de schepping zoals God die bedoeld heeft. Zoals de doornen en distels die tevoorschijn kwamen nadat de eerste mens van de Boom van kennis van goed en kwaad hadden gegeten. Ze zijn de vrucht van een gevallen schepping…
    Tegelijkertijd heb ik grote moeite met hoe er in de kerk met homoseksuelen wordt omgegaan. Wat hebben die soms een doornen en distels te verdragen! Alsof zij gekozen hebben voor de gevoelens die zij ervaren? De zonde raakt hen, ongewild en ongevraagd, in het hart van hun wezen. Liefhebben wordt een pijnlijke strijd… en wat gaan wij hier vaak harteloos mee om!

    Ik heb vanavond een deel van Justin’s Lee optreden bij Zinvloed gezien. Hij lijkt mij een mooi mens, die zijn Heer liefheeft. Of ik het met hem eens ga zijn, weet ik niet – het boek staat nog op mijn lijstje op te lezen (ik ben net klaar met EXIT). Maar ik hoef het niet met Lee eens te zijn, om hem als mijn broeder te beschouwen.

    De grootste moeite die ik eigenlijk heb met het hele debat rondom homoseksualiteit, is dat je niet meer de opvatting mag hebben dat homoseksualiteit een vrucht is van de zonde (in het algemeen). Het is doelloos, zelfs in biologisch opzicht. (Des te groter ook de pijn voor wie er mee geconfronteerd worden!)
    De gedachte dat God ‘meerdere smaken’ heeft gecreëerd qua seksualiteit is bespottelijk en doet de waarheid geweld aan. Evenals de gedachte dat man en vrouw gelijk zouden zijn (wat iets anders is dan ‘gelijkwaardig’). Of dat een huwelijk niet alleen tussen man en vrouw zou zijn. Dergelijke opvattingen vind ik verwerpelijk. Maar daarmee verwerp ik nog niet degenen die die opvatting aanhangen. Die fout wordt vaak gemaakt. Steeds vaker gemaakt.
    We hebben niet te strijden tegen vlees en bloed. Maar we mogen ons wel verzetten tegen dwaze en onbijbelse beweringen.
    We hoeven de definitie van zonde niet aan te passen, om elkaar lief te kunnen hebben. Integendeel, Paulus schrijft dat we elkaar niet meer naar het vlees moeten zien, maar elkaar moeten (h)erkennen in Christus. Over wat dat ten diepste betekent, moet iedereen zelf maar eens nadenken. Na eerst het ‘eigen vlees’ te hebben onderzocht…

    Benieuwd naar het boek! Helaas is mijn portemonnee niet groot genoeg om élk boek dat ik interessant vind te kopen, dus ik wacht wel even tot iemand ‘m bij Dorcas langs brengt😉

    1. Beste Ruben, volgens mij mag je best de overtuiging hebben dat homoseksualiteit een vrucht is van de zonde (in het algemeen). Maar wat zegt dat? Wat doe je in je dagelijks leven met die overtuiging? Hetero-seksualiteit, inclusief de voortplanting – geboren worden en dood gaan is volgens de Bijbel ook een vrucht van de zonde. En ziekte; je in het zweet werken om in je levensonderhoud te voorzien; alle menselijke driften; schaamte over het eigen naakte lijf; allerlei zichtbare en onzichtbare verschillen tussen mensen… Allemaal vruchten van de zonde. In de Hof van Eden was het er allemaal niet.
      Maar in ons leven is het er allemaal wel. We vinden het allemaal behoren tot de gebroken schepping zoals wij die kennen. Ook jij accepteert dat seksuele diversiteit onderdeel van de gebroken schepping is.
      Dus wat staat jou dan acceptatie van LHBT medemensen, inclusief hun seksualiteit, in de weg?

  2. Weet je wat zo ‘grappig’ is- iedereen heeft er wel een mening in de kerk als het om
    LHBT liefde gaat. Alsof dat ineens de grootste zonde zou zijn die er is of zo. Maar als er dan gesproken wordt over andere zonden zoals seksueel misbruik/incest, dan ineens is de kerk oorverdovend en pijnlijk stil…….. Denk daar maar eens over na. Want in de Bijbel staat volgens mij niet dat je de homoseksuele medemens uit je midden moet wegdoen, dit in tegenstelling tot ontuchtplegers! Laten we de lhbt naaste juist in Liefde ontmoeten, en samen met hen de zoektocht gaan hoe ze Jezus hierin mogen en kunnen betrekken. Volgens mij is er geen beter antwoord dan dat te geven!

  3. Het is inderdaad waar (daar zijn talloze bewijzen van) dat onder gelovigen niet altijd liefdevol is omgegaan met anders denkenden, in de ruimste zin des woord. Ook is het waar dat er heel veel hypocrisie is in de ‘kerken’ m.b.t. bepaalde zonden, maar hoewel dit alles zeer belangrijke discussies zijn, die mijns inziens, ook gevoerd moeten worden gaat het in deze om iets van een geheel andere orde. Allereerst moeten we constateren dat we wanneer men het vaak over de kerk heeft dat niet bij voorbaat ook hetzelfde is als de Gemeente van de Heer. De katholieke kerk bijvoorbeeld als instituut maakt zeker geen onderdeel uit van de gemeente van de Heer. Overigens kunnen alleen mensen lid zijn van de Gemeente van de Heer, hetgeen de Bijbel ons leert, Zijn lichaam is. Dit is een zeer belangrijke feit om als eerste vast te stellen. Ten tweede over de discussie m.b.t. tot homohuwelijk gaat het niet om hoe wij daarover denken of voelen of wat, wie dan ook denkt of voelt, maar waar het om gaat is de wat het woord van God, de Bijbel daarover te zeggen heeft. Dat en dat alleen moet onze maatstaf zijn. De waarheid zal altijd hard aan komen. We moeten niet vergeten dat de waarheid altijd verborgen dwalingen en leugens zal openbaren en geloof mij, ik heb het meegemaakt, het doet heel veel pijn bij diegenen bij wie dit door de waarheid wordt geopenbaard. Het is heel belangrijk dat we met elkander de waarheid spreken. In de brief aan de gemeente te Efeze wijst de apostel Paulus nogmaals op dit oudtestamentische opdracht die de Heer via Zijn profeten aan Israël heeft doorgegeven. Vandaar dat alles wat wij aan de Bijbel toetsen met betrekking tot de door de Heer ingestelde verhoudingen, geboden e.d., altijd moet kloppen met Zijn woord. We hebben de opdracht om daarin alert te zijn. Het is geen optie, maar een gebod! Deze hele ‘christelijke visie’ op homoseksualiteit en de daarmee verbonden zogeheten ‘homohuwelijk’ is in wezen een strategie van de vijand waarmee hij een directe aanval heeft geopend op het Goede Nieuws (het Evangelie). Met de ‘prosperity gospel’ is het de vijand al gelukt om massa’s in een valse evangelie te laten geloven. De nieuwste versie daarvan wordt beschaafd gepresenteerd door Joel Osteen, maar de inhoud is hetzelfde, het is allemaal op leugens en bedrog gebaseerd omdat, het kan niet anders, het een valse evangelie is. Pauls zegt duidelijk dat er een vloek rust op een ieder die een ander Evangelie brengt, al zou een engel uit de hemel neerdalen die dat zou doen, ook die is vervloekt. Laten we alert zijn broeders en zusters, we moeten niet de fout maken om onze vijand te onderschatten, de Bijbel maakt duidelijk dat zijn tactiek en werken ons niet onbekend zijn. Indien gewenst zal ik uitleggen hoe deze tactiek zich verhoud tot het evangelie.
    Salom, in Christus (de Messias) verbonden.
    Gedion Isena.

Zeg iets terug op Vrijspraak

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s