De dankbare Samaritaan

Op weg naar Jeruzalem trok Jezus door het grensgebied van Samaria en Galilea. Toen hij daar een dorp wilde binnengaan, kwamen hem tien mensen tegemoet die aan huidvraat leden; ze bleven op een afstand staan. Ze verhieven hun stem en riepen: ‘Jezus, meester, heb medelijden met ons!’ Toen hij hen zag, zei hij tegen hen: ‘Ga u aan de priesters laten zien.’ Terwijl ze gingen werden ze gereinigd. Een van hen, die zag dat hij genezen was, keerde terug en loofde God met luide stem. Hij viel neer aan Jezus’ voeten om hem te danken. Het was een Samaritaan. Toen zei Jezus: ‘Zijn er niet tien gereinigd? Waar zijn de negen anderen? Wilde niemand anders terugkomen om God eer te bewijzen dan alleen deze vreemdeling?’ Hij zei tegen de Samaritaan: ‘Sta op en ga. Uw geloof heeft u gered.’ (Lucas 17:10-19)

In de tijd dat Jezus op aarde was werden veel mensen door hem genezen van allerlei aandoeningen. Soms was de ziekte lichamelijk, soms was er duidelijk een geestelijk element en in bepaalde gevallen was er sprake van fysieke én mentale kwalen. Voor ons is het zwaar, ook vandaag, om dat onderscheid te maken en we moeten er in elk geval heel voorzichtig mee zijn.

EENZAAMHEID

Bij de genezing van 10 mensen met een ernstige huidziekte (mogelijk een soort lepra, de NBV noemt het ‘huidvraat’) gaat het duidelijk om een lichamelijke kwaal. Als je het verhaal tot je hart laat doordringen is het verdrietig om te lezen dat tien mensen van afstand tot Jezus roepen: ‘Heb medelijden met ons!’ Mogelijk was dat een indirect verzoek om genezen te worden, maar ik denk zelf dat we de woorden ook zo mogen begrijpen: ‘Heer, zie ons staan, vergeet ons niet, zie ons verdriet en onze eenzaamheid!’

DANKBAARHEID

Jezus geeft de zieken instructies om zich aan de priesters te tonen (dat was voorschrift – de priesters moesten vaststellen of iemand genezen was) en ‘terwijl ze gingen werden ze gereinigd.’ Dat is mooi, want door te gaan hebben deze mensen aandeel in het wonder. Hun gehoorzaamheid is duidelijk van belang.
Deze geschiedenis is vooral bekend omdat er van de tien genezen mensen maar één zo blij is dat hij terugkeert om Jezus te danken. Jezus’ reactie: ‘Waar zijn de negen anderen? Wilde niemand anders terugkomen om God eer te bewijzen dan alleen deze vreemdeling?’ (v. 18)

GELOOF OF ANGST

Samaritanen werden in die dagen door Jezus’ volksgenoten met de nek aangekeken. In dit geval ging het ook nog eens om een Samaritaan met een vreselijke huidziekte. Hij werd letterlijk gemeden als de pest. Sta eens stil bij de hartverscheurende eenzaamheid van mensen die wij – om wat voor reden dan ook – uitsluiten. Denk je eens in hoe dankbaar zij God zullen zijn als wij hen opmerken, helpen en verwelkomen. Hun geloof telt, niet onze angst.

Meester, heb medelijden met ons en laat ons zelf medelijden tonen.

Geschreven voor Preek door de Week van de Meerkerk

Zeg iets terug op Vrijspraak

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s