Jolanda op Kos (02) Woorden en beelden

IMG_6507Vandaag kreeg ik van Jolanda een aantal foto’s doorgezonden. Later kwam daar een uitgebreid verslag bij van dag 2 op Kos. Dat verslag heb ik nu onder de foto’s geplaatst.

Klik op de foto’s voor grotere weergave.

04.09.15
05.00 uur, de wekker gaat. Snel kleren aan, wassen en iets eten uit de koelkast, want half 6 vertrekken we met de fiets richting het strand. Rond kwart voor 6 wordt het licht en zouden boten aan land kunnen komen. Gewapend met flesjes water, wortelen, droge kleding en eerste hulp (medisch) gaan we richting strand. We zien de lichten van Bodrum (Turkije) dichtbij, zo’n 12 km verderop. Ietwat gespannen wachten we af, maar het enige wat we zien zijn de lichten van de Turkse kustwacht. 2 dagen geleden is er een ernstig ongeluk gebeurd en is de bewaking verscherpt. Daar waar wij zijn, komen vandaag geen boten aan. We weten niet goed wat we daarvan moeten vinden. Moeten we blij zijn hiervoor? Of juist niet? We weten het niet en dat voelt best raar.

Foto's Kos 023Terug naar het hotel waar ik nu een uur vrij heb. Ik besluit in mijn eentje naar het centrum te lopen met mijn camera. Het is inmiddels half 8. Het is stil in de stad en aan de haven, waar het merendeel van de mensen nog in of om de tenten slaapt (foto). In het park is het een bende aan kartonnen dozen waar mensen zich proberen te beschermen tegen de opgekomen zon. Niemand heeft zin om op te staan.

Foto's Kos 025Ik ontmoet een groepje vrouwen dat op een bankje zit. Voor me staat Rashna met haar twee dochters (foto). Zij is lerares Biologie en heeft in Syrië haar man verloren aan de oorlog. Nu staat ze hier met twee van haar drie kinderen en is twee dagen geleden aangekomen. Ik vraag haar naar haar reis. Ze vertelde met pijn in haar gezicht dat ze haar 3e dochter bij haar moeder had moeten achterlaten. Rashna betaalde voor haar bootreis van Bodrum naar Kos voor zichzelf en haar twee dochters US$ 2,600. Ze kon haar derde dochter niet meenemen omdat ze háár overtocht niet meer kon betalen. Het verdriet lees ik in haar ogen.

Ik vraag haar naar haar verwachtingen en plannen. Ze wil in een week in Zweden zijn om daar een nieuw leven op te bouwen. Ze verwacht Kos al snel te kunnen verlaten. Ik denk aan al die vluchtelingen die op weg zijn naar Noord-Europa. Die in een asielzoekerscentrum terecht komen, waar sommigen lange tijd niet meer uitkomen. Ik denk aan de reacties die ik gezien en gehoord heb op Facebook en in de media de laatste weken en voel me verdrietig. Wat gaat Rashna nog meemaken voordat ze in Zweden is, voor ze de taal beheerst, en mag ze daar überhaupt wel blijven? Maar ik zwijg en zeg niks… Ik kijk haar aan en zeg haar dat ze sterk moet zijn voor haar kinderen en geduld moet hebben. Ik vraag haar of ze nog iets nodig heeft, maar bescheiden zegt ze nee. Ik wens haar het beste! In stilte vraag ik God voor haar te zorgen en te beschermen.

Als we om half 12 water uit gaan delen valt het me op dat er rond het politiebureau veel spanning is. De politiemannen schreeuwen tegen een groepje Syriers. Ook zij kunnen de grote stroom vluchtelingen even niet handelen. Er komt een groep mannen naar ons toe die ons vertellen dat er gisteren een knokpartij was geweest. Sommige zeggen dat het de politie was, anderen een aantal mensen van de ‘right wing party’. We weten het niet, maar we zien wel de blauwe plekken, de wonden in de mond en de bulten op het hoofd. We merken hoeveel spanning er is als iemand van de Verenigde Naties naar ons toekomt en ons waarschuwt vandaag ‘low key’ en voorzichtig te zijn.

Er is veel spanning rond het bezoek van Frans Timmermans, de vice president van de Europese Commissie die vandaag op Kos is, samen met de Griekse minister van Binnenlandse zaken. Hij heeft een overleg met de burgemeester en een aantal hulporganisaties. Wij, (Stichting Hulpactie Bootvluchtelingen) waren niet uitgenodigd, maar dat weerhield Wijnand er niet van te gaan. En hij werd binnengelaten. Kreeg zelfs de voorzittersstoel. We kennen Frans als warm en betrokken en zo was hij vandaag ook naar de vluchtelingen toe. Hij heeft vanuit de EU alle hulp aangeboden om de opvang beter te structureren en maande de burgemeester aktie te ondernemen, met name op het gebied van opvang, hygiene en registratie. Wijnand kreeg de gelegenheid kort met Frans Timmermans te spreken, maar er was weinig tijd. Wijnand zal op de Facebook pagina van Stichting Hulpactie Bootvluchtelingen zelf nog iets erover schrijven.

Vanmiddag zijn we naar een ander gedeelte van de stad gegaan om baby-verzorgingsartikelen, luiers en babykleertjes uit te delen. Die waren hard nodig. Voor de kinderen hadden we tassen vol met knuffels waar men dolblij mee was. We kregen een meisje met een baby aan de auto die zó ontzettend klein was. Nelleke voelde aan de navelstreng en kwam erachter dat het kind niet ouder dan een week kon zijn. We hebben hen overladen met spullen. De moeder zat bij de tent, ze was niet in staat zelf naar ons toe te komen.

Onze laatste actie vandaag was een enorme ruzie te sussen. Engelse toeristen hadden een foto gemaakt van een oudere man die dat niet kon waarderen. De vrouw had weinig respect voor de man getoond en daar was hij erg boos om geworden. Er ontstaat een enorme woordenwisseling die zéker op een knokpartij was uitgelopen als Wijnand en ik er niet tussen waren gesprongen en de boel probeerden te kalmeren. Het lukte nog ook, gelukkig maar.

We hadden vandaag weer enorm veel hulp van vrijwilligers, toeristen die spontaan aanbieden om te helpen. Grote giften gekregen van toeristen die op het punt stonden naar huis te gaan en iets wilden doen voor de vluchtelingen. Sommigen stonden er huilend naar te kijken. Wij vinden hun betrokkenheid hartverwarmend en het doet ons erg goed!

De dag was niet een makkelijke dag maar wel een waar we enorm veel hebben kunnen doen! Dankbaar en erg moe maken we ons op uit te rusten. We hebben het team in tweeën gesplitst, morgen gaan er drie van ons team om 5 uur op om naar het strand te gaan. De andere drie slapen dan wat langer en gaan de volgende dag. Zo letten we ook op onze eigen rust.

Zeg iets terug op Vrijspraak

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s