Jolanda op Kos (7b) ” Ik heb me gedragen gevoeld door de dag heen”

C5QBRFxO8IfrxX3Co8F2sQ_r09.09.15

Lieve mensen, er is een overweldigend aantal reacties, lieve woorden, bemoedigingen, gebeden, gedichten en gedachten gekomen naar aanleiding van de blog van vanmorgen. Ontzettend bedankt hiervoor. We hebben veel hiervan gedeeld met elkaar en het heeft ons enorm bemoedigd en kracht gegeven om door te gaan! Ik heb me gedragen gevoeld door de dag heen en het heeft geholpen om weer tot rust te komen. Fijn dat jullie er zijn!

Nadat we vanmorgen thuis waren gekomen van het strand zijn we naar de havenpolitie gegaan om daar te rapporteren wat we hebben gehoord en gezien. Nadat ze onze verklaring hadden gehoord zouden ze een boot van de kustwacht uitsturen. Het voelde goed om naar ze toe te gaan, dit was het laatste wat we nog voor deze vluchtelingen konden doen.

In Blog 2 heb ik verteld over Rashna, de Syrische moeder die met haar twee dochters uit Syrië was gevlucht. Vandaag liep ik haar tegen het lijf. Juichend vertelde ze dat ze haar papieren had gekregen en dat ze vanavond met de boot zou vertrekken naar Athene. Ik was blij voor haar! Ik moest denken aan de woorden van Jezus, ‘heb verdriet met hen die verdriet hebben en wees blij met wie blij zijn’. Zo was het ook echt vandaag, bizar hoe beide gevoelens er tegelijkertijd zó sterk kunnen zijn.

Foto's Kos 012

Het was weer een stuk stiller vandaag op het eiland, we hebben op veel verschillende plekken vandaag iets kunnen doen. Van water uitdelen tot wortelen en appels, alles liep lekker en de mensen waren ontzettend blij. Appels worden hier door de vluchtelingen niet gekocht maar je ziet ze ervan genieten. De Vrijwilligers hebben vandaag tasjes gemaakt voor de kinderen die gevuld waren met speelgoed, stoepkrijt, kleurboeken, stiften enz. Oh die blije gezichten die ik gezien heb, onbetaalbaar!! Heerlijk hoe zij in hun omstandigheden toch zó ontspannen en blij kunnen zijn. Als klap op de vuurpijl hebben we dozen met kinderkleding gemaakt, gesorteerd op maat (jongens en meisjes apart). De mannen waren snel weg toen ze merkten dat er niets voor hen bij zat, maar de vrouwen en de kinderen waren er als de kippen bij en gingen met een arm vol hemdjes en broekjes terug naar hun tent. Ik heb er een paar leuke foto’s van kunnen maken.

Foto's Kos 015De politie kwam naar ons toe om te vragen of één van ons 2 kinderen naar het ziekenhuis wilde brengen. Na overleg ben ik meegegaan naar het politiebureau waar nog steeds een grote groep Afghanen/Pakistani’s zat te wachten. De ouders weigerden mee te gaan omdat ze hun plek in de rij niet wilden verliezen. Ondanks dat ik bij de politie bedong dat ze voorrang zouden krijgen als ze weer terugkwamen vertrouwden ze dat niet en ze gingen niet. Het enige wat ik kon doen was Nelleke halen en haar naar de wonden laten kijken. We denken dat de kinderen schurft hebben, via een tolk heeft Nelleke e.e.a. kunnen uitleggen, maar morgen moeten ze écht naar Artsen zonder Grenzen om medicijnen te halen. De vrouw liet alles wat ‘apathisch’ over zich heenkomen. Wat zou ze allemaal al meegemaakt hebben waardoor de dingen zo langs haar heengaan?

Foto's Kos 016Vanavond namen we afscheid van Linda, zij kwam vorige week gelijk met ons aan en gaat iets eerder terug naar huis. Wat zullen we haar morgen missen.
Zelf staan we nog één keer om 5 uur op om naar de kust te gaan. Daarna zullen ook wij afronden, onze spullen pakken en morgennacht naar huis terugvliegen. Ter afronding zal ik morgen nog één blog schrijven.

Een gedachte over “Jolanda op Kos (7b) ” Ik heb me gedragen gevoeld door de dag heen”

Zeg iets terug op Vrijspraak

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s