Lieve God, ik heb een klacht

klachtenrijSorry dat ik U lastigval, maar het is zondag, U hebt toch alle tijd en veel van uw volgelingen zitten nu op houten banken te luisteren naar uw welbespraakte woordvoerders. Dus – als het mag – even een briefje aan U met een klacht. Er staat een serie Klaagliederen in uw dikke boek, dus wat gejeremieer van mij kan er ook wel bij.

Goed, waar gaat het om. Ik heb een klacht over uw kinderen. Het gaat niet over die volgroeide wezens, het is mij nu specifiek te doen om die kleine jongens en meisjes die steeds dwars door het beeld lopen of hinderlijk gaan liggen op plaatsen waar we ze liever niet willen zien. Kunt U met al uw macht dat kleine grut niet een beetje meer in toom houden? Ze maken de situatie onoverzichtelijk en extra ingewikkeld. U weet alles, maar laat ik het even toelichten voor mensen die per ongeluk dit klachtenbriefje meelezen.

Die foto van dat dode kind in de branding wil ik echt niet meer zien. Ik heb er gewoon slecht van geslapen en we zouden toch niet blootgesteld moeten worden aan dergelijke gruwelbeelden. Laat die fotografen daar toch eens mee ophouden! Er zijn meer dan voldoende explosies, militaire acties en vergaderende politici en diplomaten in beeld te brengen. Serieus nieuws. Kunt U er niet voor zorgen dat zij daar hun camera’s op richten? Dat zou heel fijn zijn, dank U.

Nog een klacht, nu ik toch bezig ben. Ook over kinderen in beeld. Het zijn nu vrolijke kinderen die midden op de weg gaan zitten om een spelletje te doen met een politieagent die feitelijk zijn plicht verzaakt. Is hij niet aangesteld om de orde te handhaven en de veiligheid te waarborgen? Zo’n klein meisje met open handen en een blije lach zou ons zomaar van de wijs kunnen brengen terwijl we nu op onze hoede moeten blijven, streng en consequent moeten optreden. Het is misschien beter om met telelenzen te speuren naar ongeschoren mannen met boze blikken en dito bedoelingen. Het lijkt me verstandig dat daar de aandacht primair naar uit gaat. Regel dat van bovenaf, alstublieft, want wij zijn niet in staat dat hier op aarde zelf op te lossen.

Nog zo’n voorbeeld, als het mag. Een klein Syrisch meisje dat op een spoorlijn vol Hongaarse politiemannen met plakkerige handjes een dienstdoend agent een biscuitje aanbiedt. Dat was de druppel voor mij – er zijn grenzen en die moeten bewaakt worden! Ik weet wel wat U van plan bent, U speelt met die beelden op mijn gemoed en ik voel me daar buitengewoon ongemakkelijk bij.

Dat moest ik even kwijt – excuses als ik me te veel door emoties laat meeslepen en vergeef me als ik het totaal verkeerd zie, want dat kan ook natuurlijk.

Zeg iets terug op Vrijspraak

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s