Een nieuw besturingssysteem – de Geest maakt vrij

vrijheidSamen met Lydia geef ik nu alweer een tijdje leiding aan een zgn. 18+ kring. Eens in de 14 dagen komen de jongvolwassenen bij ons aan huis en dan praten we bij, luisteren naar elkaar en naar muziek (of we zingen samen), en proberen af te stemmen op wat God ons in zijn Woord wil duidelijk maken. En dat is niet eenvoudig, want die woorden zijn eeuwen geleden opgeschreven en wij leven vandaag in een wereld die veel onzekerheden en strijd met zich meebrengt. Het valt niet mee om staande te blijven, we lopen soms vast in ons eigen denken en in de wirwar van informatie die ons bereikt. Hoe houden we een vrije geest? Wat kan ons weerbaar maken en veerkracht geven? Daar denk ik over na, met ‘onze’ 18 plussers.

Jongeren die in de kerk opgroeien hebben het niet per definitie makkelijker. Ook zij hebben te maken met de gebrokenheid waar de hele wereld aan lijdt. Relaties en gezinnen gaan stuk, opleidingen worden afgebroken, banen zijn moeilijk te vinden of vast te houden, de gezondheid laat te wensen over, je hebt allemaal te maken met verlies en tegenslag. We hoeven de jongeren niet te vertellen dat deze wereld op veel punten kapot is. Ze voelen dat zelf dagelijks en ik wil liever met hen op zoek naar heelwording.

We hebben een collectieve herinnering aan paradise lost en een gedeeld verlangen naar een betere wereld

Veel mensen vinden het moeilijk om in God te geloven vanwege alle ellende. Ik vind het onmogelijk om niet in God te geloven ondanks alle ellende. Ik ben niet doof of blind, niet ongevoelig. Ik lijd ook aan de wereld, net als jij. Maar juist het verlangen naar heelheid lijkt ons gegeven te zijn en ik zie ook zoveel moois, liefs en goeds. We beseffen samen dat het bestaan in deze vorm niet voor iedereen goed is, dat het anders, eerlijker en beter kan. We hebben een collectieve herinnering aan paradise lost en een gedeeld verlangen naar een betere wereld. En ik blijf me daar naar uitstrekken, omdat ik niet anders kan en omdat ik niet anders wil. Het komt goed, ook al zien we dat nu nog niet. Ik geloof. Ik hoop. Ik heb lief.

Hoe doe je bijbelstudie met 18 plussers? Wij maken er geen zwaar onderdeel van. De ontmoeting en de persoonlijke aandacht voor elkaar staan voorop. En dankzij Whatsapp is het mogelijk elkaar ook op doordeweekse dagen aan te moedigen en bij te praten. Er wordt wel eens wat gezeurd over dat gedoe met smartphones, maar ik ben blij dat we deze mogelijkheid hebben om elkaar bij te staan op de weg van het leven.

Denk er eens over na. Je gebruikt waarschijnlijk ook zo’n ding. Snap je precies hoe het werkt? Begrijp je hoe jouw woorden via een touchscreen in het hoofd en hart van een ander komen? Ja, je hebt er wel een bepaald benul van, maar begrijp je het werkelijk? Ik niet. En ik maak gebruik van allerlei zaken die mijn verstand te boven gaan. Daar kan ik prima mee leven, ik hoef niet alles te snappen. En zo is het ook met mijn geloof.

We hebben ons via Whatsapp door de eerste 7 hoofdstukken van de brief van Paulus aan de Romeinen geworsteld. Dat is geen plezierige kost. Eigenlijk lijkt Paulus op een dokter die de diagnose stelt: het ziet er beroerd uit en op deze wijze loopt het akelig af. Tot zover het slechte nieuws.

Dat is mijn samenvatting van Romeinen 1-7. En wat ben ik blij dat ik nu bij mijn geliefde hoofdstuk 8 aangekomen ben en dat ik mag beginnen met het eerste vers waar ik mijn vertrouwen op heb gesteld en waar de naam van dit blog op is gebaseerd: Vrijspraak! Dit staat er in Romeinen 8:1

Het is duidelijk dat mensen die van Christus Jezus zijn, niet veroordeeld zullen worden.

Die zin komt niet zomaar uit de hemel vallen, er gaan 7 hoofdstukken met zware zinnen en donkere gedachten aan vooraf en daarna is er ook nog heel veel te zeggen. Vlak voor deze woorden heeft Paulus zichzelf volledig gediskwalificeerd omdat hij weet dat hij op alle punten faalt. Hij breekt zichzelf af tot op de bodem en ziet zijn ellende eerlijk onder ogen. Wie zal mij verlossen?

Je hebt meer dan een upgrade nodig

Een goede vraag om te stellen wanneer je eerlijk constateert dat je bent vastgelopen in je eigen denken en doen. Het is een vraag waaruit overgave spreekt – kennelijk ben je niet tot zelfverlossing in staat en ben je moe van je pogingen om alle knopen zelf los te maken. Ik ben ook op dat punt aangekomen, meer dan eens. En ik zeg het Paulus na: ik geloof dat alleen Jezus me kan bevrijden van deze frustratie en de ellende van het steeds maar weer zelf proberen. Je bent als een vastgelopen computer die zichzelf opnieuw moet programmeren – en dat gaat je nooit lukken. Je hebt meer dan een upgrade nodig, je hebt behoefte aan een nieuw besturingssysteem, een versie die wél berekend is op dit leven en op wat daarna nog komt.

freedomZo heb ik het vanmorgen (met veel minder woorden) proberen uit te leggen via Whatsapp. Voor de komst van Jezus was er de Wet (de tien geboden en alle regels en bepalingen die daar uit zijn voortgekomen). Die regels waren bedoeld om de vrijheid te beschermen en het recht te laten zegevieren, maar in praktijk kwamen mensen hopeloos vast te zitten in een netwerk van benauwde regels en geboden. Als je er goed naar kijkt, ontdek je dat mensen het vooral voor zichzelf onleefbaar maakten: de regels werden steeds genadelozer toegepast, ze werkten niet meer als bescherming – zoals ooit bedoeld – maar waren een benauwd keurslijf geworden. En dan komt Jezus. Hij keurt het keurslijf niet af, hij zegt dat we eigenlijk nóg een stapje verder moeten gaan. We moeten niet alleen handelen uit gehoorzaamheid of angst voor straf, we mogen leven uit liefde met een Geest die vrede en vrijheid geeft. En dat is niet te bevatten goed nieuws.

Ik zeg niet dat het gemakkelijk is

Eerlijk waar, ik begrijp het meeste niet. Drieënvijftig jaar loop ik hier rond en ik weet ook wel dat mijn denken en mijn taal gevormd zijn door mijn opvoeding en omgeving. Dat is wie ik ben – met nog wat eigenaardigheden van mezelf. Maar dit geloof ik: Jezus heeft ons denken compleet vernieuwd. Hij geeft ons een nieuwe Geest die ons ten diepste niet beperkt maar bevrijdt. Hoe meer ruimte je biedt aan die Geest, hoe meer rust je krijgt van binnen. En om die metafoor van hardware en software nog maar even vast te houden: onze computers rammelen nog en zijn kennelijk nog niet volledig berekend op dat nieuwe besturingssysteem. Soms lijkt het erop dat we gewoon niet upgradable zijn, ongeschikt voor het nieuwe tijdperk. Soms blijven we vastlopen op onze eigen oude bugs, listige virussen en corrupte plug-ins van buitenaf. Ik zeg niet dat het makkelijk is. Ik zeg dat het moeilijk is. Maar niet Godsonmogelijk.

Zeg iets terug op Vrijspraak

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s