Angelique Bos op Lesbos (04) > “Ik heb mijn wagen volgeladen…”

angbos1223.10.15 [ gastblog Angelique Bos ]

Inmiddels komen de boten ook overdag weer aan land. Er wordt niet meer gepatrouilleerd. De kampen zitten veel te vol. Dit jaar zijn er in Lesbos al 160.00 vluchtelingen aangekomen. Elke dag gaan er bergen brood doorheen om al die monden te voeden. De vrijwilligers die boterhammen smeren in de ‘sandwichfactory’ melden dat het brood op is. Al het brood in Molyvos en de omringende dorpjes is uitverkocht. Ik cross door de bergen in mijn gehuurde Hyundai naar Kalloni (25 km verderop) om te kijken of daar nog brood is. Onderweg kom ik drie vluchtelingen tegen. Ze steken hun duim op. Het appje van mijn moeder schiet door mijn hoofd: Doe je voorzichtig Angelique? Je bent alleen, blond en die mannen zijn al dagen zonder vrouw… Daar komt nog bij dat hun vrouwen bedekt zijn van top tot teen.

Ik zit hier in mijn hemdje en korte broek. Maar ik kan die lui toch niet 25 kilometer met een zware rugzak die bergroute laten lopen terwijl mijn auto leeg is? Ik trap op mijn rem. Terwijl ik zeg dat ze in kunnen stappen, komen er nog drie mannen de bocht om rennen. Die had ik even gemist. Voor ik het weet zitten er vier mannen op de achterbank en twee voorin, slik… In mijn volle bak tuf ik door naar Kalloni. Ik draai mijn raampje open. Wat een lucht! Zo ruikt het dus als je een maand op reis bent en je je nauwelijks hebt kunnen wassen.

angbos11Ik vraag waarom ze uit Syrië vertrokken zijn. ‘War miss, everywhere bums. Bum, bum, bum! It’s dangerous. Every day can be your last day. We want to finish university. University is closed. There is no future for us in Syrië.’ Ik vraag of ze verwachten dat er ook in de winter nog veel mensen naar Europa zullen komen. Het wordt slecht weer en steeds gevaarlijker om in een rubberboot de zee over te steken. De mannen verwachten van wel. Waarschijnlijk zullen het er wel minder zijn. Maar de keus is niet zo moeilijk. Het is veiliger om de ruwe zee over te steken, dan in Syrië te blijven. In Kalloni stappen de mannen uit. ‘Thank you, thank you miss Angeline. How far Mythilini? 40 km… Okay, thank you, thank you…’

Ik rij verder naar de supermarkt. De mannen zijn eruit, maar hun lucht blijft nog een poosje hangen. In de supermarkt koop ik ruim 300 broden, bergen Goudse kaas en pakken sap. Missie geslaagd. Ik betwijfel of de mensen die achter mij in de rij staan ook blij zijn met mijn actie, want alle broden moeten uit mijn karretje en worden geteld. Ik breng de vijf volle winkelwagens naar mijn auto en rij terug naar Molyvos. De lucht van vers brood verdringt al snel de vieze lucht die er net nog hing. En dat is maar goed ook. Mijn autootje ligt tot de nok toe vol. Als ik mijn raampje nu open zou draaien ligt al mijn brood op straat.

2 gedachten over “Angelique Bos op Lesbos (04) > “Ik heb mijn wagen volgeladen…”

Zeg iets terug op Vrijspraak

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s