Nachtfoto onder de brug

PoMoDeVo in Visie: ‘Een heus weblog’

Visie, het omroepblad van de EO, heeft een heus artikel gewijd aan ‘mijn’ PoMoDeVo blog. Leuk, natuurlijk! Otto de Bruijne gaf me inderdaad het laatste zetje en ik hoop dat hij ook wat teksten voor dit groepsblog wil schrijven. Voor de volledigheid was het aardig geweest als ook Jos Douma en Jurjen van Houwelingen genoemd waren, maar echte postmoderne devoten mogen daar niet over klagen. Wij zijn dankbaar voor deze onverdiende aandacht!

Het nieuwe boek van Mink de Vries, Navolging Nu – Postmoderne Devotie wordt ook genoemd. Voor de goede orde: ik verdien mijn brood inderdaad als uitgever bij Ark Media, maar PoMoDeVo is een particulier initiatief. Het boek van Mink de Vries verscheen bij de collega’s van Kok.

Verloren en teruggevonden

Zijn vader zag hem in de verte al aankomen. Hij kreeg medelijden en rende op zijn zoon af, viel hem om de hals en kuste hem. (Lucas 15:20)

Denk nou niet dat over het onderwerp ‘vergeving’ alles al gezegd is, want je raakt er nooit over uitgepraat! En als het goede nieuws van genade werkelijk tot je hart doordringt, komt er een diepe blijdschap in je ziel die je levenslang bij zal blijven. Echt waar!

Jezus vertelt in Lucas 15 over een verloren schaap, een verloren muntje en een verloren zoon.

De tijd vliegt

U doet de sterveling terugkeren tot stof en zegt: ‘Keer terug, mensenkind.’ Duizend jaar zijn in uw ogen als de dag van gisteren die voorbij is, niet meer dan een wake in de nacht. (Psalm 90:3,4)

‘All is quiet on New Year’s Day…’ Een bekend nummer van de Ierse band U2 klinkt uit de speakers van mijn auto. Niet vreemd, want ik luister graag naar deze muziek. Maar dit keer ben ik niet degene die de CD heeft gestart, want dat is mijn zoon. Hij is 17 nu en pas sinds kort deelt hij mijn voorkeur voor U2. Het is grappig, want veel oude U2 nummers zijn klassiekers voor mij en nieuwe ontdekkingen voor hem.

De eenheid van de kerk ligt niet in haar doopvisie

“De eenheid van de kerk ligt niet in haar doopvisie maar in Jezus Christus”. Ik kwam deze woorden tegen in een prachtige studie van Ds Jelle de Kok van de PKN te Diever: “Volwassendoop en kinderdoop – Een persoonlijke worsteling, theologische overdenkingen en pastorale handreikingen”.

De Baptisten vieren dit jaar hun 400-jarig jubileum onder het motto: “Kiezen voor verbinding“.

Kijk, water! Waarom zou ik niet gedoopt kunnen worden?

Goede vraag. Niet van mij, maar van de eunuch uit Ethiopië (lees Handelingen 8). Deze vraag – maar dan in de vertaling van NBG ‘51 – was voor mij de aanleiding me te laten dopen. Toen ik 17 was.

Waaromvragen

Word wakker, Heer, waarom slaapt u? Ontwaak! Verstoot ons niet voor eeuwig. Waarom verbergt u uw gelaat, waarom vergeet u onze ellende, onze nood? Onze ziel ligt neergebogen in het stof, ons lichaam vastgekleefd aan de aarde. Sta op, kom ons te hulp, verlos ons, omwille van uw trouw. (Psalm 44:24-27)

Boven deze 44e psalm staat dat het een kunstig lied is van de Korachieten. Het gaat om een zgn. maskil – een kunstzinnig gevormd gedicht waarin wijsheid wordt doorgegeven.

Urban Jungle

Gisteravond, zeg maar afgelopen nacht, moest ik nog even langs kantoor om m’n laptop op te halen. Het komt wel eens vaker voor dat ik bij Amsterdam Sloterdijk rondloop buiten gewone kantoortijden. Vaak zie ik dan de konijnen rondhuppelen alsof dit niet een bedrijventerrein maar een duingebied is. Als alle mensen weg zijn, dan nemen de dieren dit territorium weer in bezit. En als er heel veel konijnen zijn, dan komen er ook dieren op af die wel een vers konijnenboutje lusten. Een van die dieren heb ik gisteravond geschoten. Dwars door het hek van de Mercedesdealer aan de Donauweg, een weg waar ook het kantoor van Ark Media te vinden is. Ik schoot in het donker en ik schoot met scherp… maar wel met een camera met hoge ISO-snelheid natuurlijk. Zie hier een prooidier en een roofdier in de urban jungle van Amsterdam Sloterdijk. Ik kon het haast niet geloven, maar ik heb het goed gezien. Kijk maar mee!

Uitzingen

Liggend op mijn bed denk ik aan u, wakend in de nacht prevel ik uw naam. U bent altijd mijn hulp geweest, ik juichte in de schaduw van uw vleugels. Ik ben aan u gehecht, met heel mijn ziel, uw rechterhand houdt mij vast. (Psalm 63:7-9)

David schreef deze Psalm terwijl hij in de woestijn van Juda verbleef. De woestijn roept beelden van droogte, eenzaamheid en gevaar op. Het is een plaats waar je kunt smachten naar water, snakken naar uitkomst, smeken om hulp.

Bij de volgende verkiezingen stem ik PvdA

Zie hier waarom. (Foto gisteravond gemaakt in zalencentrum Amershof in Amersfoort).